|
الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَّعْلُومَاتٌ فَمَن فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ فَلاَ رَفَثَ
وَلاَ فُسُوقَ وَلاَ جِدَالَ فِي الْحَجِّ وَمَا تَفْعَلُواْ مِنْ خَيْرٍ
يَعْلَمْهُ اللّهُ وَتَزَوَّدُواْ فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوَى وَاتَّقُونِ
يَا أُوْلِي الأَلْبَابِ «197» لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَن
تَبْتَغُواْ فَضْلاً مِّن رَّبِّكُمْ فَإِذَا أَفَضْتُم مِّنْ
عَرَفَاتٍ فَاذْكُرُواْ اللّهَ عِندَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ
وَاذْكُرُوهُ كَمَا هَدَاكُمْ وَإِن كُنتُم مِّن قَبْلِهِ
لَمِنَ الضَّآلِّينَ «198» ثُمَّ أَفِيضُواْ مِنْ حَيْثُ أَفَاضَ
النَّاسُ وَاسْتَغْفِرُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ «199» فَإِذَا قَضَيْتُم مَّنَاسِكَكُمْ فَاذْكُرُواْ اللّهَ كَذِكْرِكُمْ
آبَاءكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْرًا فَمِنَ النَّاسِ مَن
يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا وَمَا لَهُ فِي الآخِرَةِ مِنْ
خَلاَقٍ «200» وِمِنْهُم مَّن يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا
حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ «201» أُولَـئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌ مِّمَّا كَسَبُواْ وَاللّهُ سَرِيعُ الْحِسَابِ «202» |
| «31» |
|
![]() |
|
حج در ماه هاى معين و معلومي است [ شوال ، ذوالقعده ، ذوالحجه ] پس كسى كه در اين ماه ها حج را [ با احرام بستن و تلبيه ] بر خود واجب كرد ، [ بداند كه ] در حج ، آميزش با زنان و گناه و جدال [ جايز ] نيست . و آنچه از كار خير انجام دهيد خدا مي داند . و به نفع خود توشه برگيريد كه بهترين توشه ، پرهيزكارى است و اى صاحبانِ خرد ! از من پروا كنيد . « 197» بر شما گناهى نيست كه [ در ايام حج ] از پروردگارتان [ به وسيله تجارت و داد و ستد ] فضل و روزى و منافع مادى بطلبيد . و هنگامي كه از عرفات كوچ كرديد ، خدا را در مشعر الحرام ياد كنيد . [ آرى ] او را ياد كنيد همان گونه كه شما را هدايت كرد . و همانا شما پيش از اين از گمراهان بوديد . « 198» سپس از همان جايى كه مردم روانه مي شوند [ به سوى منى ، ] روانه شويد ، و از خدا آمرزش بخواهيد ; زيرا خدا بسيار آمرزنده و مهربان است . « 199» پس هنگامي كه مناسك [ حجّتان ] را انجام داديد ، پس خدا را آن گونه كه پدرانتان را ياد مي كنيد يا بهتر و بيشتر از آن ياد كنيد . پس گروهى از مردم [ كوتاه فكر ] مي گويند : پروردگارا ! به ما در دنيا [ كالاى زندگى ] عطا كن . و آنان را در آخرت هيچ بهره اى نيست . « 200» و گروهى از آنان مي گويند : پروردگارا ! به ما در دنيا نيكى و در آخرت هم نيكى عطا كن، و ما را از عذاب آتش نگاه دار . « 201» اينانند كه از آنچه به دست آورده اند ، نصيب و بهره فراوانى دارند ، و خدا حسابرسى سريع است . « 202» |
| «31» |
|