|
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالأَنصَابُ وَالأَزْلاَمُ رِجْسٌ
مِّنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ «90» إِنَّمَا يُرِيدُ
الشَّيْطَانُ أَن يُوقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاء فِي الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ
وَيَصُدَّكُمْ عَن ذِكْرِ اللّهِ وَعَنِ الصَّلاَةِ فَهَلْ أَنتُم مُّنتَهُونَ «91» وَأَطِيعُواْ
اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَاحْذَرُواْ فَإِن تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُواْ أَنَّمَا عَلَى
رَسُولِنَا الْبَلاَغُ الْمُبِينُ «92» لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ
الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِيمَا طَعِمُواْ إِذَا مَا اتَّقَواْ وَّآمَنُواْ وَعَمِلُواْ
الصَّالِحَاتِ ثُمَّ اتَّقَواْ وَّآمَنُواْ ثُمَّ اتَّقَواْ وَّأَحْسَنُواْ وَاللّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ «93» يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لَيَبْلُوَنَّكُمُ اللّهُ بِشَيْءٍ مِّنَ الصَّيْدِ تَنَالُهُ
أَيْدِيكُمْ وَرِمَاحُكُمْ لِيَعْلَمَ اللّهُ مَن يَخَافُهُ بِالْغَيْبِ فَمَنِ اعْتَدَى بَعْدَ
ذَلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِيمٌ «94» يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَقْتُلُواْ الصَّيْدَ
وَأَنتُمْ حُرُمٌ وَمَن قَتَلَهُ مِنكُم مُّتَعَمِّدًا فَجَزَاء مِّثْلُ مَا قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ
يَحْكُمُ بِهِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنكُمْ هَدْيًا بَالِغَ الْكَعْبَةِ أَوْ كَفَّارَةٌ طَعَامُ
مَسَاكِينَ أَو عَدْلُ ذَلِكَ صِيَامًا لِّيَذُوقَ وَبَالَ أَمْرِهِ عَفَا اللّهُ عَمَّا
سَلَف وَمَنْ عَادَ فَيَنتَقِمُ اللّهُ مِنْهُ وَاللّهُ عَزِيزٌ ذُو انْتِقَامٍ «95» |
| «123» |
|
![]() |
|
اى اهل ايمان ! جز اين نيست كه همه مايعات مست كننده و قمار و بت هايى كه [ براى پرستش ] نصب شده وپاره چوب هايى كه به آن تفأل زده مي شود ، پليد و از كارهاى شيطان است ; پس از آنها دورى كنيد تا رستگار شويد . « 90» مسلماً شيطان مي خواهد با شراب و قمار ، ميان شما دشمنى و كينه [ سخت ] اندازد ، و از ياد خدا و نماز بازتان دارد ; آيا شما [ از اين امور با همه زيان ها وخطراتى كه دارد ] خوددارى خواهيد كرد ؟ « 91» و از خدا اطاعت كنيد و از پيامبر فرمان بريد ، و [ از مخالفت با خدا و پيامبر ]بپرهيزيد ، پس اگر روى گردانيد [ سزاوار كيفر مي شويد ] ، و بدانيد كه بر عهده پيامبر ما فقط رساندن آشكارِ [ پيام وحى ] است . « 92» بر كسانى كه ايمان آورده اند و كارهاى شايسته انجام داده اند نسبت به آنچه [ پيش از حكم تحريم ، از مسكرات و منافع قمار و ساير مُحرّمات ] خورده اند ، گناهى نيست ، هرگاه بپرهيزند و ايمان [ واقعى ] آورند و [ خالصانه ] كارهاى شايسته انجام دهند ; سپس پرهيزكارى را تداوم بخشند و ايمان خود را ادامه دهند ، و بر پرهيزكارى پافشارى ورزند و كار نيك بجا آورند ; و خدا نيكوكاران را دوست دارد . « 93» اى اهل ايمان ! بى ترديد خدا شما را به چيزى از شكار [ حيوانات در حالى كه مُحرم هستيد ] آزمايش مي كند ، چه شكارى كه [ به آسانى و بدون اسلحه ] دست شما به آن برسد ، و [ چه شكارى كه به سبب وحشى بودنش ]نيزه هاى شما [ آن را صيد مي كند ; ] تا خدا كسى را كه در نهان از او مي ترسد ، معلوم و مشخص نمايد . و هر كه پس از اين [ امتحان از حدود خدا ] تجاوز كند [ و در حال احرام به شكار برخيزد ] براى او عذابى دردناك است . « 94» اى اهل ايمان ! در حالى كه در احرام [ حج يا عمره ] هستيد ، شكار را نكشيد . و هر كس از شما عمداً آن را بكشد ، كفّاره اى همانند آن از جنس چهارپايانِ [ اهلى ] بر عهده اوست ; كه [ همانند بودن آن را ] دو عادل از خودتان گواهى دهند ، و به عنوان قربانى به [ حريم ]كعبه رسد ، يا به كفّاره [ آن شكار كشته شده معادل قيمت قربانى ] به مستمندان طعام دهد ، يا برابر تعداد مستمندى كه طعام مي دهد روزه بگيرد، تا كيفر كار خود را بچشد . خدا از [ گناه ] كشتن شكارهايى كه پيش از اين حكم انجام گرفته ، درگذشت. و هر كه [پس از كفّاره دادن] به شكار كردن بازگردد، خدا از او انتقام مي گيرد ; و خدا تواناى شكست ناپذير و صاحب انتقام است . « 95» |
| «123» |
|