ترتيبها 15 سوره الحجر آياتها 99 مكيه الَرَ تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ وَقُرْآنٍ مُّبِينٍ «1» رُّبَمَا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُواْ لَوْ كَانُواْ مُسْلِمِينَ «2» ذَرْهُمْ يَأْكُلُواْ وَيَتَمَتَّعُواْ وَيُلْهِهِمُ الأَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ «3» وَمَا أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍ إِلاَّ وَلَهَا كِتَابٌ مَّعْلُومٌ «4» مَّا تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُونَ «5» وَقَالُواْ يَا أَيُّهَا الَّذِي نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ إِنَّكَ لَمَجْنُونٌ «6» لَّوْ مَا تَأْتِينَا بِالْمَلائِكَةِ إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ «7» مَا نُنَزِّلُ الْمَلائِكَةَ إِلاَّ بِالحَقِّ وَمَا كَانُواْ إِذًا مُّنظَرِينَ «8» إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ «9» وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ فِي شِيَعِ الأَوَّلِينَ «10» وَمَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلاَّ كَانُواْ بِهِ يَسْتَهْزِؤُونَ «11» كَذَلِكَ نَسْلُكُهُ فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ «12» لاَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَقَدْ خَلَتْ سُنَّةُ الأَوَّلِينَ «13» وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَيْهِم بَابًا مِّنَ السَّمَاء فَظَلُّواْ فِيهِ يَعْرُجُونَ «14» لَقَالُواْ إِنَّمَا سُكِّرَتْ أَبْصَارُنَا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَّسْحُورُونَ «15» |
| «262» |
|
![]() |
|
شماره سوره 15 نام سوره حجر تعداد آيات 99 مکي به نام خدا كه رحمتش بى اندازه است و مهربانى اش هميشگى. الر ـ اين [ آيات بلندمرتبه ] آيات كتاب الهى و آيات قرآنِ روشنگر [ با عظمت ] است . « 1» كافران [ هنگام روبرو شدن با عذاب ] چه بسا آرزو مي كنند كه كاش تسليم [ فرمان هاى خدا ] بودند . « 2» بگذارشان تا بخورند و [ با لذايذ مادى و زودگذر ]كامرانى كنند ، و آرزوها ، سرگرمشان نمايد ; سپس [ حقّانيّت اسلام و فرجام شوم خود را ] خواهند فهميد . « 3» و هيچ شهرى را [ به خاطر فساد فراگيرش ] نابود نكرديم مگر اينكه براى آن سرنوشتى معين [وروزگار ودوره اى تغييرناپذير] بود . « 4» هيچ ملتى از اجل معين خود نه پيش مي افتد و نه پس مي ماند . « 5» و گفتند : اى كسى كه قرآن بر او نازل شده ! قطعاً تو ديوانه اى ! « 6» اگر [ درباره پيامبرى ات ]راست مي گويى ، چرا فرشتگان را نزد ما نمي آورى ؟ ! « 7» [ اينان بدانند كه ] ما فرشتگان را جز به درستى و راستى نازل نمي كنيم ، و در آن هنگام [ كه نازل شوند ، اين منكران لجوج از دچار شدن به عذاب ] مهلت نمي يابند . « 8» همانا ما قرآن را نازل كرديم ، و يقيناً ما نگهبان آن [ از تحريف و زوال ]هستيم . « 9» و بى ترديد ما پيش از تو هم پيامبرانى را در امت هاى پيشين فرستاديم . « 10» و هيچ پيامبرى به سوى آنان نمي آمد مگر آنكه او را مسخره مي كردند . « 11» ما اين گونه [ كه قابل فهميدن باشد ]قرآن را وارد قلوب بدكاران مي كنيم . « 12» [ با اين همه ] به آن ايمان نمي آورند ، و البته روش پيشينيان هم [ در مسخره كردن آيات خدا و استهزاى پيامبران ] به همين صورت بوده است . « 13» و اگر [ براى دريافت حقايق ومعارف]درى از آسمان به روى آنان بگشاييم، كه همواره از آن بالا روند . « 14» باز خواهند گفت : يقيناً ما چشم بندى شده ايم ، بلكه گروهى جادو شده هستيم . « 15» |
| «262» |
|