وَمَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ إِلاَّ رِجَالاً نُّوحِي إِلَيْهِمْ فَاسْأَلُواْ أَهْلَ الذِّكْرِ إِن كُنتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ «43» بِالْبَيِّنَاتِ وَالزُّبُرِ وَأَنزَلْنَا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ مَا نُزِّلَ إِلَيْهِمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ «44» أَفَأَمِنَ الَّذِينَ مَكَرُواْ السَّيِّئَاتِ أَن يَخْسِفَ اللّهُ بِهِمُ الأَرْضَ أَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لاَ يَشْعُرُونَ «45» أَوْ يَأْخُذَهُمْ فِي تَقَلُّبِهِمْ فَمَا هُم بِمُعْجِزِينَ «46» أَوْ يَأْخُذَهُمْ عَلَى تَخَوُّفٍ فَإِنَّ رَبَّكُمْ لَرؤُوفٌ رَّحِيمٌ «47» أَوَ لَمْ يَرَوْاْ إِلَى مَا خَلَقَ اللّهُ مِن شَيْءٍ يَتَفَيَّأُ ظِلاَلُهُ عَنِ الْيَمِينِ وَالْشَّمَآئِلِ سُجَّدًا لِلّهِ وَهُمْ دَاخِرُونَ «48» وَلِلّهِ يَسْجُدُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مِن دَآبَّةٍ وَالْمَلآئِكَةُ وَهُمْ لاَ يَسْتَكْبِرُونَ «49» يَخَافُونَ رَبَّهُم مِّن فَوْقِهِمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ «50» وَقَالَ اللّهُ لاَ تَتَّخِذُواْ إِلـهَيْنِ اثْنَيْنِ إِنَّمَا هُوَ إِلهٌ وَاحِدٌ فَإيَّايَ فَارْهَبُونِ «51» وَلَهُ مَا فِي الْسَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَلَهُ الدِّينُ وَاصِبًا أَفَغَيْرَ اللّهِ تَتَّقُونَ «52» وَمَا بِكُم مِّن نِّعْمَةٍ فَمِنَ اللّهِ ثُمَّ إِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فَإِلَيْهِ تَجْأَرُونَ «53» ثُمَّ إِذَا كَشَفَ الضُّرَّ عَنكُمْ إِذَا فَرِيقٌ مِّنكُم بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُونَ «54» |
| «272» |
|
![]() |
|
و پيش از تو جز مردانى كه به آنان وحى مي كرديم ، نفرستاديم . اگر [ اين حقيقت را ]نمي دانيد [ كه پيامبران از جنس بشر بودند ] از اهل دانش و اطلاع بپرسيد [ تا ديگر نگوييد كه چرا فرشته اى به رسالت نازل نشده است ؟ ! ] « 43» [ همه پيامبران را ] با دلايل روشن و كتاب هاى آسمانى [ فرستاديم ] ، و قرآن را [ هم ] به سوى تو نازل كرديم به خاطر اينكه براى مردم آنچه را كه براى [ هدايتشان ] به سويشان نازل شده بيان كنى و براى اينكه [ در پيامبرى تو و آنچه را به حق نازل شده ] بينديشند . « 44» پس آيا كسانى كه [ بر ضد قرآن و پيامبر ] نيرنگ هاى زشت به كار گرفتند ، ايمنند از اينكه خدا آنان را در زمين فرو برد يا از جايى كه پى نبرند ، عذاب به سويشان آيد ؟ « 45» يا [ ايمنند از اينكه ] آنان را [ در حالى كه براى داد و ستد ، زراعت و تجارت ] در رفت و آمدند ، گرفتار [ عذاب ] سازد ؟ اينان عاجز كننده [ خدا ] نيستند [ تا بتوانند از دسترس قدرت او بيرون روند . ] « 46» يا [ ايمنند از اينكه ] آنان را بر [ پايه ] ترس و بيم [ و هشدارهاى پى در پى به عذاب ] بگيردشان ؟ يقيناً پروردگارتان رؤوف و بسيار مهربان است . « 47» آيا به سوى آنچه خدا آفريده ننگريستند كه سايه هاى آنان در حالى كه فروتنانه براى خدا سجده مي كنند ، از راست و چپ برمي گردد ؟ « 48» و آنچه در آسمان ها و زمين از جنبندگان و فرشتگان وجود دارد ، فقط براى خدا سجده مي كنند و تكبّر و سركشى نمي ورزند . « 49» از پروردگارشان كه بر فراز آنان است، مي ترسند ، و آنچه را به آن مأمور مي شوند ، انجام مي دهند . « 50» و [ فرمان قاطعانه ]خدا [ ست كه ]فرمود : دو معبود انتخاب نكنيد [ كه اين انتخابى خلاف حقيقت است ] ; جز اين نيست كه او معبودى يگانه است ; پس تنها از من بترسيد . « 51» آنچه در آسمان ها و زمين است ، فقط در سيطره مالكيّت و فرمانروايى اوست ، و نيز دين ثابت و پايدار مخصوص اوست ; آيا از غير او پروا مي كنيد ؟ ! « 52» و آنچه از نعمت ها در دسترس شماست از خداست ، آن گاه چون آسيبى [ مانند سلبِ نعمت] به شما رسد ، ناله و فريادتان را به التماس و زارى به درگاه او بلند مي كنيد . « 53» سپس هنگامي كه آسيب را از شما برطرف كند [ بر خلاف انتظار ] گروهى از شما به پروردگارشان شرك مي آورند ! ! « 54» |
| «272» |
|