أَفَمَن يَعْلَمُ أَنَّمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَبِّكَ الْحَقُّ كَمَنْ هُوَ أَعْمَى إِنَّمَا يَتَذَكَّرُ
أُوْلُواْ الأَلْبَابِ «19» الَّذِينَ يُوفُونَ بِعَهْدِ اللّهِ وَلاَ يِنقُضُونَ الْمِيثَاقَ «20» وَالَّذِينَ يَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللّهُ بِهِ أَن يُوصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ
وَيَخَافُونَ سُوءَ الحِسَابِ «21» وَالَّذِينَ صَبَرُواْ ابْتِغَاء وَجْهِ رَبِّهِمْ
وَأَقَامُواْ الصَّلاَةَ وَأَنفَقُواْ مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلاَنِيَةً وَيَدْرَؤُونَ
بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ أُوْلَئِكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِ «22» جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا
وَمَنْ صَلَحَ مِنْ آبَائِهِمْ وَأَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ وَالمَلاَئِكَةُ يَدْخُلُونَ
عَلَيْهِم مِّن كُلِّ بَابٍ «23» سَلاَمٌ عَلَيْكُم بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ «24» وَالَّذِينَ يَنقُضُونَ عَهْدَ اللّهِ مِن بَعْدِ مِيثَاقِهِ وَيَقْطَعُونَ مَآ
أَمَرَ اللّهُ بِهِ أَن يُوصَلَ وَيُفْسِدُونَ فِي الأَرْضِ أُوْلَئِكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ
وَلَهُمْ سُوءُ الدَّارِ «25» اللّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاء وَيَقَدِرُ وَفَرِحُواْ
بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا فِي الآخِرَةِ إِلاَّ مَتَاعٌ «26» وَيَقُولُ
الَّذِينَ كَفَرُواْ لَوْلاَ أُنزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِّن رَّبِّهِ قُلْ إِنَّ اللّهَ يُضِلُّ
مَن يَشَاء وَيَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ أَنَابَ «27» الَّذِينَ آمَنُواْ وَتَطْمَئِنُّ
قُلُوبُهُم بِذِكْرِ اللّهِ أَلاَ بِذِكْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ «28» |
| «252» |
|
![]() |
|
آيا كسى كه مي داند آنچه از سوى پروردگارت بر تو نازل شده حق است ، مانند كسى است كه [ از نظر باطن ] نابيناست ؟ ! فقط خردمندان [ بينادل ] متذكّرِ [ حق ]مي شوند . « 19» همان كسانى كه به عهد خدا [ كه همانا قرآن است ] وفا مي كنند و پيمان را نمي شكنند . « 20» و آنچه را خدا به پيوند آن فرمان داده پيوند ، مي دهند و از [ عظمت و جلال ]پروردگارشان همواره در هراسند و از حساب سخت و دشوار بيم دارند . « 21» و براى به دست آوردن خشنودى پروردگارشان [ در برابر گناهان و انجام وظايف و حوادث ] شكيبايى ورزيدند ، و نماز را بر پا داشتند ، و بخشى از آنچه را روزى آنان كرديم در نهان و آشكار انفاق نمودند ، و همواره با نيكىِ [ عبادت ] زشتى و پليدى [ گناه ] را دفع مي كنند [ و با خوبى هاى خود نسبت به مردم ، بدى هاى آنان را نسبت به خود برطرف مي نمايند ] ، اينانند كه فرجام نيك آن سراى ، ويژه آنان است . « 22» بهشت هاى جاويدى كه آنان و پدران و همسران و فرزندان شايسته و درست كارشان در آن وارد مي شوند ، و فرشتگان از هر درى بر آنان درآيند . « 23» [ و به آنان گويند : ]سلام بر شما به پاس استقامت و صبرتان [ در برابر عبادت ، معصيت و مصيبت ] پس نيكوست فرجام اين سراى . « 24» و كسانى كه عهد خدا را پس از استوار كردنش مي شكنند ، و پيوندهايى را كه خدا به برقرارى آن فرمان داده مي گسلند ، و در زمين فساد مي كنند ، لعنت و فرجام بد و دشوار آن سراى براى آنان است . « 25» خدا روزى را براى هر كس كه بخواهد ، وسعت مي دهد و براى هر كس كه بخواهد ، تنگ مي گيرد . و [ آنان كه از حيات جاويد و پرنعمت آخرت بى خبرند ] به زندگى زودگذر دنيا شادمان شدند ، در حالى كه زندگى دنيا در برابر آخرت جز متاعى اندك و ناچيز نيست . « 26» كافران مي گويند : چرا معجزه اى [ غير قرآن ] از سوى پروردگارش بر او نازل نشده ؟ بگو : مسلماً خدا هر كس را بخواهد [ پس از اتمام حجت ] گمراه مي كند و هر كس را كه به سوى او بازگردد ، هدايت مي نمايد . « 27» [ بازگشتگان به سوى خدا ] كسانى [ هستند ] كه ايمان آوردند و دل هايشان به ياد خدا آرام مي گيرد ، آگاه باشيد ! دل ها فقط به ياد خدا آرام مي گيرد . « 28» |
| «252» |
|