يا مَنْ اَرْجُوهُ لِكُلِّ خَيْرٍ، وَآمَنُ سَخَطَهُ عِنْدَ كُلِّ شَرٍّ، يا مَنْ يُعْطِى الْكَثيرَ بِالْقَليلِ، يا مَنْ يُعْطى   مَنْ سَئَلَهُ، يا مَنْ يُعْطى   مَنْ لَمْ يَسْئَلْهُ وَمَنْ لَمْ يَعْرِفْهُ   تَحَنُّناً مِنْهُ وَرَحْمَةً، اَعْطِنى  بِمَسْئَلَتى   اِيَّاكَ، جَميعَ خَيْرِ الدُّنْيا وَجَميعَ خَيْرِ الْأخِرَةِ، وَاصْرِفْ عَنّى  بِمَسْئَلَتى   اِيّاكَ جَميعَ شَرِّ الدُّنْيا، وَشَرِّ الْأخِرَةِ، فَاِنَّهُ   غَيْرُ مَنْقُوصٍ مااَعْطَيْتَ، وَزِدْنى   مِنْ فَضْلِكَ يا كَريمُ  **  ياذَاالْجَلالِ  وَالْاِكْرامِ،يا ذَاالنَّعْمآءِ وَالْجُودِ، يا ذَاالْمَنِّ وَالطَّوْلِ، حَرِّمْ شَيْبَتى   عَلَى النَّارِ،

 ماه رجب بسیار پر خاطره و بیاد ماندنی است . ایام ولادت امامان (ع) و بعثت پیامبر (ع) از یک سو ، و مرگ چند تن از دشمنان معروف اهل بیت (ع) از سوی دیگر ، خبرهای خوشی است که این ماه را قرین سرور ساخته است . شهادت معصومین (ع) و چند نفر از یاران با وفای ايشان نیز روزهای حزن آل محمد (ص) در این ماه است .

در روزهای 1، 2، 3، 10 ،12 ، 13، 14، 15، 16، 17، 18، 22، 23، 24، 25، 26، 27، 28، 29، ماه رجب خاطره هایی تازه می شود که ذیلا به مرور آنها می پردازیم .

ولادت امیر المومنین (ع) امام باقر (ع) امام جواد (ع) امام علی النقی (ع) و حضرت علی اصغر  (ع) برکات متواصلی است که در این ماه نازل شده است . بعثت پیامبر (ص)، خروج از شعب ابی طالب (ع) و اعطای فدک به حضرت زهرا (س) خبرهایی هستند که از بعد اعتقادی اهمیت ویژه ای دارند . مرگ معاویه و مامون و معتمد عباسی نیز ایام شادی برای دوستان اهل بیتند .

شهادت حضرت زهرا(س) به قولی ، و نیز شهادت امام صادق (ع) و امام موسی بن جعفر (ع) و امام هادی (ع) روزهای اشک  و حزن در این ماه اند. وفات حضرت زینب (س) ، حضرت ابو طالب (ع) ، حضرت خدیجه (س) ، ابراهیم فرزند پیامبر(ص) ، و نجاشی پادشاه حبشه خبرهای حزن آور این ماه به شمار می آیند .همچنین حمله به امام مجتبی (ع) در مدائن و خروج امام حسین (ع) از مدینه به سوی مکه دو خبر مهم این ماه است .

اولین اقامه نماز در اسلام ، هجرت مسلمانان به حبشه و بازگشت آنان ، تغییر قبله ، فتح خیبر به دست امیر المومنین (ع)، غزوه نخله ، ورود امیر المومنین (ع) به کوفه ، اولین خطبه امیر المومنین (ع)  در مسجد کوفه ، اول خلافت شوم یزید ، فرار ابوبکر و عمر در جنگ خبیر صفحات دیگری از تاریخ اسلام اند که در ماه رجب رخ داده است .

.....

ماه رجب و فرشته‌ي داعي

این ماه از ارزش و شرافت بسیار بالایی برخوردار است و یکی از اسباب شرافت آن این است که یکی از ماه های حرام است و یکی از زمانهای ویژه دعا ، و در روزگار جاهلیت نیز به همین ویژگیها معروف و شناخته بوده است و مردم آن روزگار انتظار می کشیده اند این ماه فرا رسد تا برای برآمدن نیازهای خویش دعا کنند ، در این باره حکایت شگفتی نیز هست که سیدبن طاووس بخشی از آن را درکتاب اقبال آورده است .

برپایه برخی از روایات ، این ماه ، ماه حضرت امیرالمومنین (ع) است ، همانگونه که ماه شعبان ماه حضرت رسول (ص)  و ماه رمضان ، ماه خداست ، و نخستین شب آن از شبهای چهارگانه ای است که درباره احیا و شب زنده داری آنها سفارش فراوان شده است . و روز نیمه ، آنگونه که در روایات آمده زمان انجام اعمال استفتاح است که تفصیل آن از این پس خواهد آمد ، و روز بیست و هفتم آن روز بعثت حضرت رسول است ، روزی است که رحمت رحیمیه خدواند در آن به گونه ای آشکار شده و ظهور پذیرفته که از آغاز آفرینش تاکنون ، در هیچ روز دیگری چنین ظهوری نداشته است ، روزی که از نظر شرافت باطنی از هر روز دیگری شریفتر و ارجمندتر است ، و خلاصه فضایل این ماه بیش از آن است که بتوان آنها را دریافت .

از مهمترین اعمال و مراقبات این ماه از آغاز تا پایان ، پیش چشم داشتن حدیث فرشتۀ «داعی» است : از پیامبر (ص) گزارش شده : « خدای را در آسمان هفتم فرشته ای است به نام « داعی » هرگاه ماه رجب فرا رسد در همه شبهای آن از آغاز تا با مداد ، این فرشته چنین ندا می دهد : ذاکران ! مطیعان ! مستغفران ! توبه جویان ! مژده ، مژده ، بشارت ،بشارت خداوند می فرماید : من همنشین آنم که با من همنشین شود ، من مطیع آنم که مطیع من باشد ، من بخشندۀ آنم که از من بخشش خواهد ، ماه ماه من است و بنده بندۀ من است و رحمت  رحمت من است هر که مرا در این ماه بخواند پاسخش می دهم و هر که از من چیزی بخواهد ، خواسته اش برآورده می سازم ، هر که از من راه بخواهد ، هدایتش می کنم ، این ماه را رشته پیوند میان خود و بندگانم ساخته ام، هر که بدان دست یازد به من رسد ».

برگرفته از كتاب «المراقبات»

مرحوم ميرزا جواد ملكي تبريزي