|
ماه ربیع الاول در مفاتیح الجنان
شب اوّل سال سيزدهم بعثت مبدأ
هجرت حضرت رسول صلى الله عليه
وآله بود از مكّه معظّمه به مدينه
منوّره و در آن شب در غار ثور
مختفى شد و
حضرت اميرالمؤمنين عليه
السلام جان خود را فداى جان شريف
او نمود و در جاى آن حضرت خوابيده
از شمشيرهاى قبايل مشركين پروا
نكرد و فضل خود و مُواساة و
برادرى خود را با حضرت رسول صلى
الله عليه وآله بر جميع عالم ظاهر
گردانيد و آيه كريمه وَمِنَ
النَّاسِ مِنْ يَشْرى نَفْسَهُ
ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ در
شأنش نازل شد روز اوّل علماء
گفتهاند مستحبّ است كه براى
تشكّر نعمت سلامتى رسول خدا و
اميرالمؤمنين صلوات الله عليهما
روزه بدارند و زيارت آن دو
بزرگوار در اين روز مناسب است و
سيّد در اقبال براى اينروز دعايى
نقل فرموده و در اين روز به قول
شيخ و كفعمى
حضرت عسكرى عليه
السلام وفات كرده و مشهور روز
هشتم است و شايد در چنين روز،
اوّلِ مرض آنحضرت بوده روز هشتم
سنه دويست و شصت وفات حضرت امام
حسن عسكرى عليه السلام واقع شده و
حضرت صاحب الأمر صلوات الله عليه
به منصب جليل امامت فايز گرديده
مناسب است آن دو بزرگوار را در
اين روز زيارت كردن
(ادامه) |