فارسی
دوشنبه 27 آبان 1398 - الاثنين 21 ربيع الاول 1441

خطبه 231 - خطبه درباره ايمان و هجرت

متن عربی متن ترجمه
وَ مِنْ خُطْبَة لَهُ عَلَيْهِ السّلامُ
از خطبه هاى آن حضرت است
در باره ایمان و هجرت
فَمِنَ الاْيمانِ ما يَكُونُ ثَابِتاً مُسْتَقِرّاً فِى الْقُلُوبِ، وَ مِنْهُ ما يَكُونُ
از ایمانها ایمانى در دلها ثابت و برقرار، و ایمانى بین دلها و سینه ها
عَوارِىَّ بَيْنَ الْقُلُوبِ وَالصُّدُورِ اِلى اَجَل مَعْلُوم. فَاِذا كَانَتْ لَكُمْ
تا مدتى معین عاریتى و ناپایدار است. پس اگر از کسى به علّتى شرعى براى شما
بَراءَةٌ مِنْ اَحَد فَقِفُوهُ حَتّى يَحْضُرَهُ الْمَوْتُ، فَعِنْدَ ذلِكَ يَقَعُ حَدُّ
بیزارى حاصل شد او را واگذارید تا مرگش برسد، آن هنگام (اگر بر حال گذشته باقى بود) مرز
الْبَراءَةِ. وَ الْهِجْرَةُ قائِمَةٌ عَلى حَدِّهَا الاَْوَّلِ. ما كانَ لِلّهِ فى اَهْلِ
بیزارى است. وجوب هجرت بر همان اساس اولیّه اش باقى است. البته خدا را به مردم روى
الاَْرْضِ حاجَةٌ مِنْ مُسْتَسِرِّ الاُْمَّةِ وَ مُعْلِنِها. لا يَقَعُ اسْمُ الْهِجْرَةِ عَلى
زمین از آنان که ایمانشان را پنهان دارند یا آشکار نمایند نیازى نیست. نام هجرت بر احدى واقع
اَحَد اِلاّ بِمَعْرِفَةِ الْحُجَّةِ فِى الاَْرْضِ. فَمَنْ عَرَفَها وَ اَقَرَّ بِها فَهُوَ
نمى شود مگر حجت خدا را در زمین بشناسد، کسى که حجت الهى را شناخت و به او اقرار کرد
مُهاجِرٌ. وَ لايَقَعُ اسْمُ الاِْسْتِضْعافِ عَلى مَنْ بَلَغَتْهُ الْحُجَّةُ،
مهاجر است. و نام مستضعف بر آن که حجت به او رسید
فَسَمِعَتْـها اُذُنُـهُ، وَ وَعاهـا قَلْبُـهُ.
و گوشش آن را شنید و دلش آن را حفظ کرد صدق نمى کند.
اِنَّ اَمْرَنا صَعْبٌ مُسْتَصْعَبٌ، لا يَحْمِلُهُ اِلاّ عَبْدٌ مُؤْمِنٌ امْتَحَنَ اللّهُ
معرفت به ما کارى است سخت و دشوار، آن را جز عبدى که خداوند قلبش را براى ایمان امتحان
قَلْبَهُ لِلاْيمانِ، وَ لا يَعى حَديثَنا اِلاّ صُدُورٌ اَمينَةٌ، وَ اَحْلامٌ رَزينَةٌ.
کرده تحمل نمى کند، و حدیث ما را فرا نگیرد جز سینه هاى امین، و عقل هاى متین.
اَيُّهَا النّاسُ، سَلُونى قَبْلَ اَنْ تَفْقِدُونى، فَلاََنَا بِطُرُقِ السَّماءِ اَعْلَمُ
اى مردم، پیش از آنکه مرا نیابید از من بپرسید، که من به راههاى آسمان داناتر
مِنّى بِطُرُقِ الاَْرْضِ، قَبْلَ اَنْ تَشْغَرَ بِرِجْلِها فِتْنَةٌ تَطَاُ
از راههاى زمینم، بپرسید پیش از آنکه فتنه اى به شما روى آورد که چون شتر بى صاحب گام بردارد و مهار
فى خِطامِها، وَ تَذْهَبُ بِاَحْـلامِ قَوْمِها.
خود را لگدکوب کند، و عقول صاحب عقول را زایل نماید.



پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز