فارسی
  جستجو پيشرفته جستجو متن نهج البلاغه فهرست نهج البلاغه
فهرست نهج البلاغه < نهج البلاغه < صفحه اصلي    
 
بازگشت متن نهج البلاغه همراه با ترجمه استاد حسين انصاريان www.erfan.ir
ابتدا    صفحه قبلي صفحه بعدي    انتها
الصَّعْبِ، وَ عَدَلْتَ بِهِمْ عَنِ الْقَصْدِ. فَاتَّقِ اللّهَ يا مُعاوِيَةُ فى نَفْسِكَ،
واداشتى، و از راه راست منحرف نمودى. اى معاويه، درباره خود از خدا پروا كن،
وَ جاذِبِ الشَّيْطانَ قِيادَكَ، فَاِنَّ الدُّنْيا مُنْقَطِعَةٌ عَنْكَ، وَ الاْخِرَةُ قَريبَةٌ
و عنانت را از دست شيطان به در آر، كه دنيا از تو جدا گشته، و آخرت به تو
مِنْكَ. وَالسَّلامُ.
نزديك شـده. والسلام.

33

وَ مِنْ كِتاب لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از نامه هاى آن حضرت است
اِلى قُثَمِ بْنِ الْعَبّاسِ وَ هُوَ عامِلُهُ عَلى مَكَّةَ
به قُـثَـم بن عبـاس فرماندارش در مكّـه
اَمّا بَعْدُ، فَاِنَّ عَيْنى بِالْمَغْرِبِ كَتَبَ اِلَىَّ يُعْلِمُنى اَنَّهُ وُجِّهَ اِلَى
اما بعد، جاسوس من در مغرب به من نوشته كه مردمى از اهل شام
الْمَوْسِمِ اُناسٌ مِنْ اَهْلِ الشّامِ الْعُمْىِ الْقُلُوبِ، الصُّمِّ الاَْسْماعِ،
به حج گسيل شده اند كه دلهايشان بسته، و گوشهايشان كر،
الْكُمْهِ الاَْبْصارِ، الَّذينَ يَلْبِسُونَ الْحَقَّ بِالْباطِلِ، وَ يُطيعُونَ
و ديدگانشان كور است، كسانى كه حق را به باطل مى آميزند، و در نافرمانى
الْمَخْلُوقَ فى مَعْصِيَةِ الْخالِقِ، وَ يَحْتَلِبُونَ الدُّنْيا دَرَّها بِالدّينِ،
خالق از مخلوق اطاعت مى كنند، و به بهانه دين از سينه دنيا شير مى دوشند،
وَ يَشْتَرُونَ عاجِلَها بِآجِلِ الاَْبْرارِ الْمُتَّقينَ. وَ لَنْ يَفُوزَ بِالْخَيْرِ
و دنياى حاضر را به جاى آخرتى كه نيكان پرهيزكار انتخاب نموده اند سودا مى نمايند. هرگز رستگار به خير
 
اِلاّ عامِلُهُ، وَ لا يُجْزى جَزاءَ الشَّرِّ اِلاّ فاعِلُهُ. فَاَقِمْ عَلى ما فى يَدَيْكَ
نگردد مگر عامل خير، و به جزاى بد نرسد مگر عامل شر، پس بر آنچه در اختيار توست استقامت ورز
قِيامَ الْحازِمِ الصَّليبِ، وَ النّاصِحِ اللَّبيبِ، التّابِعِ لِسُلْطانِهِ، الْمُطيعِ
استقامت هوشيار با احتياط و سرسخت، و خيرخواه خردمند، كه فرمانبردار حاكم، و مطيع امام
لاِِمامِهِ. وَ اِيّاكَ وَ ما يُعْتَذَرُ مِنْهُ. وَ لاتَكُنْ عِنْدَ النَّعْماءِ بَطِراً،
خويش است. كارى انجام ندهى كه مجبور به عذرخواهى شوى، و به وقت نعمت و خوشى سر به طغيان برندار،
وَ لا عِنْدَ الْبَأْساءِ فَشِلاً. وَالسَّلامُ.
و به هنگام سختى و بلا هراسان و دلباخته مباش. والسلام.

34

وَ مِنْ كِتاب لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از نامه هاى آن حضرت است
اِلى مُحَمَّدِ بْنِ أبى بَكْر لَمّا بَلَغَهُ تَوَجُّدُهُ مِنْ عَزْلِهِ بِالاَْشْتَرِ عَنْ مِصْرَ، ثُمَّ تُوُفِّىَ الاَْشْتَرُ
به محمد بن ابوبكر كه به علّت عزلش از حكومت مصر، و قرار گرفتن مالك اشتر به جاى او دلتنگ شده بود،
فى تَوَجُّهِهِ اِلى مِصْرَ قَبْلَ وُصُولِهِ اِلَيْها
و مـالك پيش از رسـيدن به مصـر از دنيا رفـت
اَمَّا بَعْدُ، فَقَدْ بَلَغَنى مَوْجِدَتُكَ مِنْ تَسْريحِ الاَْشْتَرِ اِلى عَمَلِكَ،
اما بعد، خبر دل تنگيت از اينكه اَشتر را به منطقه حكمرانيت فرستادم به من رسيد،
وَ اِنِّى لَمْ اَفْعَلْ ذلِكَ اسْتِبْطاءً لَكَ فِى الْجُهْدِ، وَ لاَ ازْدِياداً
اين كار من نه به خاطر اين بود كه تو را كاهل و سست مى دانستم، و نه به علت اينكه مى خواستم كوشش زيادترى
فِى الْجِدِّ. وَ لَوْ نَزَعْتُ ما تَحْتَ يَدِكَ مِنْ سُلْطانِكَ لَوَلَّيْتُكَ ما هُوَ
از خود نشان دهى. اگر از حكومت مصر آنچه در اختيار توست از تو گرفتم تو را حاكم منطقه اى

644
 
645
باب
شماره شماره صفحه نمايش معني بزرگنمايي   جستجو | راهنما