فارسی
  جستجو پيشرفته جستجو متن نهج البلاغه فهرست نهج البلاغه
فهرست نهج البلاغه < نهج البلاغه < صفحه اصلي    
 
بازگشت متن نهج البلاغه همراه با ترجمه استاد حسين انصاريان www.erfan.ir
ابتدا    صفحه قبلي صفحه بعدي    انتها

223

يَطْلُبُ مِنْهُ مالاً; فَقالَ عَلَيْهِ السَّلامُ:[
و درخـواسـت مـالـى كـرد، فـرمـود:
اِنَّ هذَا الْمالَ لَيْسَ لى وَ لا لَكَ، وَ اِنَّما هُوَ فَىْءٌ لِلْمُسْلِمينَ
قطعاً اين مال نه از من است نه از تو، بلكه غنيمت ملّت اسلام و اندوخته ايشان
وَ جَلْبُ اَسْيافِهِمْ. فَاِنْ شَرِكْتَهُمْ فى حَرْبِهِمْ كانَ لَكَ مِثْلُ حَظِّهِمْ،
و نتيجه شمشير آنان در جبهه هاست. اگر با آنان در جهادشان شريك بودى تو را هم نصيبى همچون آنان است،
وَ اِلاّ فَجَناةُ اَيْديهِمْ لا تَكُونُ لِغَيْرِ اَفْواهِهِمْ.
وگرنـه محصـول زحمـت آنـان بـراى دهـان ديگـران نيـست.
وَ مِنْ كَلام لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از سخنان آن حضرت است

در فضل اهل بيت و نكوهش زمانه خود
اَلا اِنَّ اللِّسانَ بَضْعَةٌ مِنَ الاِْنْسانِ، فَلايُسْعِدُهُ الْقَوْلُ اِذَا امْتَنَعَ،
بدانيد زبان قطعه اى از انسان است، هرگاه آدمى عاجز از گفتار باشد زبان او را يارى ندهد،
وَ لايُمْهِلُهُ النُّطْقُ اِذَا اتَّسَعَ. وَ اِنّا لاَُمَراءُ الْكَلامِ، وَ فينا تَنَشَّبَتْ
و اگر تواناى بر سخن باشد گفتارش مهلت ندهد. ما اميران كلاميم، و درخت سخن در ما
عُرُوقُهُ، وَ عَلَيْنا تَهَدَّلَتْ غُصُونُهُ.
ريشه دوانده، و شاخه هايش بر ما فروهشته است.
وَاعْلَمُوا ـ رَحِمَكُمُ اللّهُ ـ اَنَّكُمْ فى زَمان الْقائِلُ فيهِ بِالْحَقِّ قَليلٌ،
خداوند شما را رحمت كند، آگاه باشيد در زمانى هستيد كه گوياى به حق اندك،
 
وَ اللِّسانُ عَنِ الصِّدْقِ كَليلٌ، وَ اللاّزِمُ لِلْحَقِّ ذَليلٌ. اَهْلُهُ مُعْتَكِفُونَ
و زبان از راستى بازمانده، و ملازم حق خوار گشته است. اهل زمان
عَلَى الْعِصْيانِ، مُصْطَلِحُونَ عَلَى الاِْدْهانِ. فَتاهُمْ عارِمٌ، وَ شائِبُهُمْ
بر گناه مقيم اند، و بر سهل انگارى و مماشات متفق اند. جوانشان پرآزار، سالخورده شان
آثِمٌ، وَ عالِمُهُمْ مُنافِقٌ، وَ قارِئُهُمْ مُماذِقٌ. لايُعَظِّمُ صَغيرُهُمْ
گناهكار، دانشمندشان منافق، و گوينده شان چاپلوس است. كوچكشان بزرگشان را
كَبيرَهُمْ، وَ لا يَعُولُ غَنِيُّهُمْ فَقيرَهُمْ.
احترام نمى كند، و توانگرشان به بى نوايشان كمك نمى دهد.

225

وَ مِنْ كَلام لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از سخنان آن حضرت است
] رَوى ذِعْلَبٌ الْيَمانِىُّ عَنْ اَحْمَدَ بْنِ قُتَيْبَةَ عَنْ عَبْدِاللّهِ بْنِ يَزيدَ عَنْ مالِكِ بْنِ دِحْيَةَ
ذِعْلَب يمانى از احمد بن قُتَيبه از عبداللّه بن يزيد از مالك بن دِحْيَه روايت كرده كه
قالَ: كُنّا عِنْدَ اَميرِالْمُؤْمِنينَ عَلَيْهِ السَّلامُ وَ قَدْ ذُكِرَ عِنْدَهُ اخْتِلافُ النّاسِ فَقالَ:[
نزد اميرالمؤمنين عليه السّلام بوديم و سخن از اختلاف ظاهر و باطن مردم پيش آمد، حضرت فرمود:
اِنَّما فَرَّقَ بَيْنَهُمْ مَبادِئُ طينِهِمْ، وَ ذلِكَ اَنَّهُمْ كانُوا فِلْقَةً مِنْ سَبَخ  ِ
مَبادى سرشتشان بين آنان تفاوت بهوجود آورده، و اين به خاطر آن است كه قطعه اى بودند از
اَرْض وَ عَذْبِها، وَ حَزْنِ تُرْبَة وَ سَهْلِها. فَهُمْ عَلى حَسَبِ قُرْبِ
زمين شور و شيرين، و درشت و نرم. پس اينان بر اساس نزديك بودنِ
اَرْضِهِمْ يَتَقارَبُونَ، وَ عَلى قَدْرِ اخْتِلافِها يَتَفاوَتُونَ. فَتامُّ الرُّواءِ
زمينشان به هم نزديكند، و به اندازه اختلاف خاكشان با هم متفاوتند. يكى را صورتى زيبا

506
 
507
باب
شماره شماره صفحه نمايش معني بزرگنمايي   جستجو | راهنما