فارسی
  جستجو پيشرفته جستجو متن نهج البلاغه فهرست نهج البلاغه
فهرست نهج البلاغه < نهج البلاغه < صفحه اصلي    
 
بازگشت متن نهج البلاغه همراه با ترجمه استاد حسين انصاريان www.erfan.ir
ابتدا    صفحه قبلي صفحه بعدي    انتها
وَ اَمْضى فيهِ حُكْمَهُ. فَلَيْسَ لَكُما وَاللّهِ عِنْدى وَ لا لِغَيْرِكُما فى هذا
و حكمش را امضاء نموده نيازمند به رأى شما نبودم. سوگند به حق كه براى شما و غير شما نزد من حقّى
عُتْبى. اَخَذَاللّهُ بِقُلُوبِنا وَ قُلُوبِكُمْ اِلَى الْحَقِّ، وَ اَلْهَمَنا وَ اِيّاكُمُ
نيست تا از آن پوزش بخواهم. خداوند دلهاى ما و شما را متوجه حق كند، و به ما و شما صبر
الصَّـبْـرَ  .
عنايت فرمايد.
] ثُمَّ قالَ عَلَيْهِ السَّلامُ:[ رَحِمَ اللّهُ امْرَءاً رَأى حَقّاً فَاَعانَ عَلَيْهِ،
آن گاه فرمود: خداوند رحمت كند كسى را كه چون حقّى ديد آن را كمك كند،
اَوْ رَأى جَـوْراً فَـرَدَّهُ، وَ كانَ عَـوْناً بِالْحَـقِّ عَلـى صاحِبِـهِ.
يا ستمى را مشاهده نمود از آن باز دارد، و يار ستمديده باشد تا جايى كه او را به حقّش برساند.

197

وَ مِنْ كَلام لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از سخنان آن حضرت است
وَ قَدْ سَمِعَ قَوْماً مِنْ اَصْحابِهِ يَسُبُّونَ اَهْلَ الشّامِ اَيّامَ حَرْبِهِمْ بِصِفّينَ
هنگامى كه شنيد عده اى از يارانش به وقت نبرد صفّين به اهل شـام دشنام مى دهند
اِنّى اَكْرَهُ لَكُمْ اَنْ تَكُونُوا سَبّابينَ، وَلكِنَّكُمْ لَوْ وَصَفْتُمْ اَعْمالَهُمْ
پسند من نيست كه شما دشنام دهنده باشيد، ولى اگر در گفتارتان كردار آنان را وصف كنيد
وَ ذَكَرْتُمْ حالَهُمْ كانَ اَصْوَبَ فِى الْقَوْلِ، وَ اَبْلَغَ فِى الْعُذْرِ، وَ قُلْتُمْ
و حالشان را بيان نماييد به گفتار صواب نزديك تر و در مرتبه عذر رساتر است. بهتر است
مَكانَ سَبِّكُمْ اِيّاهُمْ: اللّهُمَّ احْقِنْ دِماءَنا وَ دِماءَهُمْ، وَ اَصْلِحْ ذاتَ
به جاى دشنام بگوييد: خداوندا، ما و اينان را از ريخته شدن خونمان حفظ فرما، و بين
 
بَيْنِنا وَ بَيْنِهِمْ، وَ اهْدِهِمْ مِنْ ضَلالَتِهِمْ حَتّى يَعْرِفَ الْحَقَّ مَنْ جَهِلَهُ،
ما و آنان اصلاح كن، اين قوم را از گمراهى نجات بخش تا آن كه جاهل به حق است آن را بشناسد،
وَ يَرْعَوِىَ عَنِ الْغَىِّ وَ الْعُدْوانِ مَنْ لَهِجَ بِهِ.
و آن كه شيفتـه گمـراهى اسـت از آن بـاز ايستـد.

198

وَ مِنْ كَلام لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از سخنان آن حضرت است
فى بَعْضِ اَيّامِ صِفّينَ وَ قَدْ رَأَى الْحَسَنَ ابْنَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ يَتَسَرَّعُ اِلَى الْحَرْبِ
در يكى از روزهـاى نبـرد صفّيـن وقتى فرزنـد خـود حسـن را به سـوى جنگ شـتابان ديـد
اِمْلِكُوا عَنّى هذَا الْغُلامَ لايَهُدَّنى، فَاِنَّنى اَنْفَسُ بِهذَيْنِ ] يَعْنِى
اين جوان را به فرمان من از جنگ مانع شويد مبادا پشتم را بشكند، زيرا دريغم
الْحَسَنَ وَالْحُسَيْنَ عَلَيْهِمَا السَّلامُ[ عَلَى الْمَوْتِ، لِئَلاّ يَنْقَطِعَ بِهِما نَسْلُ
مى آيد كه با شهيد شدن اين دو جوان ]يعنى حسن و حسين عليهماالسلام[ نسل
رَسُولِ اللّهِ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ.
رسـول خـدا صلّـى اللّـه عليـه و آلـه قطـع شـود.
] قَوْلُهُ عَلَيْهِ السَّلامُ: «امْلِكُوا عَنّى هذَا الْغُلامَ» مِنْ اَعْلَى الْكَلامِ وَ اَفْصَحِه.[
]فرمايش حضرت: «املكو عنّى هذا الغلام» در اوج فصاحت است.[

456
 
457
باب
شماره شماره صفحه نمايش معني بزرگنمايي   جستجو | راهنما