فارسی
  جستجو پيشرفته جستجو متن نهج البلاغه فهرست نهج البلاغه
فهرست نهج البلاغه < نهج البلاغه < صفحه اصلي    
 
بازگشت متن نهج البلاغه همراه با ترجمه استاد حسين انصاريان www.erfan.ir
ابتدا    صفحه قبلي صفحه بعدي    انتها
اِسْتَنْصَرَكُمْ وَ لَهُ جُنُودُ السَّمواتِ وَ الاَْرْضِ وَ هُوَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ،
از شما يارى خواسته در حالى كه جنود آسمانها و زمين از اوست و او غالب و حكيم است،
وَ اسْتَقْرَضَكُمْ وَ لَهُ خَزائِنُ السَّمواتِ وَ الاَْرْضِ وَ هُوَ الْغَنِىُّ الْحَميدُ،
از شما وام طلبيده در صورتى كه مالك خزائن آسمانها و زمين بوده و بى نياز و ستوده است،
وَ اِنَّما اَرادَ اَنْ يَبْلُوَكُمْ اَيُّكُمْ اَحْسَنُ عَمَلاً. فَبادِرُوا بِاَعْمالِكُمْ تَكُونُوا
همه اينها به خاطر آزمايش شماست كه كدامتان داراى بهترين عمل هستيد. پس به سوى اعمال پسنديده بشتابيد
مَعَ جيرانِ اللّهِ فى دارِهِ، رافَقَ بِهِمْ رُسُلَهُ، وَ اَزارَهُمْ مَلائِكَتَهُ،
تا در بهشت با همجواران خدا باشيد، آنان كه انبيا را با آنان رفاقت داد، و فرشتگان را به ديدارشان فرستاد،
وَ اَكْرَمَ اَسْماعَهُمْ اَنْ تَسْمَعَ حَسيسَ نار اَبَداً، وَ صانَ اَجْسادَهُمْ اَنْ
وچنان اكرامشان نمودكه گوششان هرگز صداى آهسته آتش جهنم را نشنـود، و اندامشان را از برخورد
تَلْقى لُغُوباً وَ نَصَباً، «ذلِكَ فَضْلُ اللّهِ يُؤْتيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللّهُ
با سختى و رنج مصون داشت، «اين است عطاى خداوند كه به هركس بخواهد عنايت مى كند و خداوند
ذُو الْفَضْلِ الْعَظيمِ». اَقُولُ ما تَسْمَعُونَ، وَ اللّهُ الْمُسْتَعانُ عَلى
صاحب بخشش عظيم است». آنچه را مى شنويد مى گويم، و از خدا براى
نَفْسى وَ اَنْفُسِكُمْ، وَ هُوَ حَسْبُنا وَ نِعْمَ الْوَكيلُ.
خود و شما يـارى مى خواهم، و او ما را بس اسـت و وكيل خوبى است.
 

183

وَ مِنْ كَلام لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از سخنان آن حضرت است
] قالَهُ لِلْبُرْج  ِ بْنِ مُسْهِر الطّائِىِّوَ قَدْ قالَ لَهُ بِحَيْثُ يَسْمَعُهُ: لاَ حُكْمَ اِلاّ، لِلّهِ،
به برج بن مُسهِر طائى كه از خوارج بود و شعار «لا حُكْمَ اِلاّ لِلّه» را آنچنان فرياد كرد كه
وَ كانَ مِنَ الْخَوارِجِ[
حضرت مى شنيد، فرمود:
اُسْكُتْ! قَبَّحَكَ اللّهُ يا اَثْرَمُ، فَوَاللّهِ لَقَدْ ظَهَرَ الْحَقُّ فَكُنْتَ فيهِ
ساكت باش، خدا رويت را سياه كند اى بى دندان! به خدا قسم حق آشكار شد در حالى كه تو
ضَئيلاً شَخْصُكَ، خَفيّاً صَوْتُكَ، حَتّى اِذا نَعَرَ الْباطِلُ نَجَمْتَ
بى مقدار بودى و صدايت آهسته، تا وقتى كه باطل عربده كشيد آن گاه چون
نُجُـومَ قَـرْنِ الْماعِزِ.
شاخ بز نر به سرعت ظاهر شدى.
وَ مِنْ خُطْبَة لَهُ عَلَيْهِ السّلامُ
از خطبه هاى آن حضرت است
] رُوِىَ اَنَّ صاحِباً لاَِميرِالْمُوْمِنينَ عَلَيْهِ السَّلامُ يُقالُ لَهُ هَمّامٌ، كانَ رَجُلاً عابِداً،
روايت شده: يكى از ياران اميرالمؤمنين عليه السّلام كه او را همّام مى گفتند و مردى عابد بود
فَقالَ لَهُ: يا اَميرَ الْمُوْمِنينَ صِفْ لِىَ الْمُتَّقينَ حَتّى كَاَنّى اَنْظُرُ اِلَيْهِمْ. فَتَثاقَلَ عَلَيْهِ السَّلامُ
به حضرت عرضه داشت: اهل تقوا را چنانكه گويى آنان را مى بينم براى من وصف كن. امام در پاسخ

424
 
425
باب
شماره شماره صفحه نمايش معني بزرگنمايي   جستجو | راهنما