فارسی
  جستجو پيشرفته جستجو متن نهج البلاغه فهرست نهج البلاغه
فهرست نهج البلاغه < نهج البلاغه < صفحه اصلي    
 
بازگشت متن نهج البلاغه همراه با ترجمه استاد حسين انصاريان www.erfan.ir
ابتدا    صفحه قبلي صفحه بعدي    انتها
عَنْ مَعْنى قَوْلِهِ هذا، فَجَمَعَ اَصابِعَهُ وَ وَضَعَها بَيْنَ اُذُنِهِ وَ عَيْنِهِ ثُمَّ قالَ: [
را از امام خواستند، حضرت انگشتان دست را به هم چسباند و بين گوشوچشم قرار داد، سپس فرمود: [
الْباطِلُ اَنْ تَقُولَ سَمِعْتُ، وَ الْحَقُّ اَنْ تَقُولَ رَاَيْتُ.
باطل آن است كه بگويى شنيدم، و حق آن است كه بگويى ديدم.

142

وَ مِنْ كَلام لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از سخنان آن حضرت است

درباره نيكى به نااهل
وَ لَيْسَ لِواضِعِ الْمَعْرُوفِ فى غَيْرِ حَقِّهِ وَ عِنْدَ غَيْرِ اَهْلِهِ مِنَ الْحَظِّ
براى كسى كه احسان را در غير محلّش و در دست غير مستحقّش قرار دهد
فيما اَتى اِلاّ مَحْمَدَةُ اللِّئامِ، وَ ثَناءُ الاَْشْرارِ، وَ مَقالَةُ الْجُهّالِ، مادامَ
سودى جز ستايش مردم پست، و تعريف اشرار، و گفتار جاهلان نيست، آن هم تا وقتى كه به آنان
مُنْعِماً عَلَيْهِمْ: ما اَجْوَدَ يَدَهُ! وَ هُوَ عَنْ ذاتِ اللّهِ بَخيلٌ.
احسان مى كند، مى گويند: عجب دست بخشنده اى دارد! در حالى كه اين شخص از احسان در راه خدا بخيل است.
فَمَنْ آتاهُ اللّهُ مالاً فَلْيَصِلْ بِهِ الْقَرابَةَ، وَلْيُحْسِنُ مِنْهُ الضِّيافَةَ،
كسى كه خداوند مالى به او عنايت كرد بايد به اقوامش كمك كند، مهمانىِ شايسته اى برگزار نمايد،
وَلْيَفُكَّ بِهِ الاَْسيرَ وَالْعانِىَ، وَلْيُعْطِ مِنْهُ الْفَقيرَ وَالْغارِمَ، وَلْيَصْبِرْ
اسير و گرفتار را آزاد كند، به فقير و بدهكار ببخشد، و بر اداى حقوق
نَفْسَهُ عَلَى الْحُقُوقِ وَ النَّوائِبِ ابْتِغاءَ الثَّوابِ، فَاِنَّ فَوْزاً بِهذِهِ
واجبه و حوادث و بلاها جهت درخواست ثواب الهى شكيبايى ورزد، زيرا بدون ترديد دستيابى به اين
 
الْخِصالِ شَرَفُ مَكارِمِ الدُّنْيا، وَ دَرْكَ فَضائِلِ الاْخِرَةِ اِنْ شاءَ اللّهُ.
خصلتها شرف و كرامت در دنيا، و دستيابى به فضائل آخرت است اگر خدا بخواهد.

143

وَ مِنْ خُطْبَة لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از خطبه هاى آن حضرت است
فِى الاِْسْتِسْقاءِ
در طلب باران
اَلا وَ اِنَّ الاَْرْضَ الَّتى تَحْمِلُكُمْ، وَالسَّماءَ الَّتى تُظِلُّكُمْ مُطيعَتانِ
بدانيد زمينى كه شما را حمل مى كند، و آسمانى كه بر سرتان سايه مى اندازد فرمانبردار
لِرَبِّكُمْ، وَ ما اَصْبَحَتا تَجُودانِ لَكُمْ بِبَرَكَتِهِما تَوَجُّعاً لَكُمْ، وَ لا زُلْفَةً
پروردگار شمايند، بركات خود را به شما ارزانى مى دارند، نه به خاطردلسوزى، و نه براى نزديكى جستن
اِلَيْكُمْ، وَ لا لِخَيْر تَرْجُوانِهِ مِنْكُمْ، وَلكِنْ اُمِرَتا بِمَنافِعِكُمْ
به شما، و نه براى خيرى كه از شما توقع دارند، بلكه از جانب حق براى رساندن منافع به شما
فَاَطاعَتا، وَ اُقيمَتا عَلى حُدُودِ مَصالِحِكُمْ فَقامَتا.
مأمورند پس خدا را اطاعت كرده اند، و دستور دارند به مصالح شما قيام كنند پس قيام كردند.
اِنَّ اللّهَ يَبْتَلى عِبادَهُ عِنْدَ الاَْعْمالِ السَّيِّئَةِ بِنَقْصِ الثَّمَراتِ،
خداوند بندگانش را به وقت اعمال بدشان به كمبود ميوه ها،
وَ حَبْسِ الْبَرَكاتِ، وَ اِغْلاقِ خَزائِنِ الْخَيْراتِ، لِيَتُوبَ تائِبٌ،
و بازداشتن بركات، و بستن درِ خيرات آزمايش مى كند، تا توبه كننده توبه كند،
وَ يُقْلِعَ مُقْلِعٌ، وَ يَتَذَكَّرَ مُتَذَكِّرٌ، وَ يَزْدَجِرَ مُزْدَجِرٌ.
و گناهكار دل از گناه قطع نمايد، و پندگيرنده پند گيرد، و خوددارى كننده از گناه خوددارى كند.

310
 
311
باب
شماره شماره صفحه نمايش معني بزرگنمايي   جستجو | راهنما