فارسی
  جستجو پيشرفته جستجو متن نهج البلاغه فهرست نهج البلاغه
فهرست نهج البلاغه < نهج البلاغه < صفحه اصلي    
 
بازگشت متن نهج البلاغه همراه با ترجمه استاد حسين انصاريان www.erfan.ir
ابتدا    صفحه قبلي صفحه بعدي    انتها
وَ عَضُّوا عَلَى النَّواجِذِ، فَاِنَّهُ اَنْبى لِلسُّيُوفِ عَنِ الْهامِ. وَ اَكْمِلُوا
و دندانها را به هم بفشاريد، زيرا اين برنامه شمشيرها را از سر دوركننده تر است. زره را بر تن
اللاَّْمَةَ، وَ قَلْقِلُوا السُّيُوفَ فى اَغْمادِها قَبْلَ سَلِّها، وَ الْحَظُوا
كامل كنيد، و شمشيرها را پيش از بيرون كشيدن در غلاف بجنبانيد، به گوشه چشم با حالت خشم به دشمن
الْخَزْرَ، وَ اطْعُنُوا الشَّزْرَ، وَ نافِحُوا بِالظُّبا، وَ صِلُوا السُّيُوفَ
بنگريد، ونيزه را از راست وچپ به دشمن بزنيد، و با دَم شمشيرضربهواردكنيد وشمشيرها را با پيش نهادن گامها
بِالْخُطا، وَ اعْلَمُوا اَنَّكُمْ بِعَيْنِ اللّهِ وَ مَعَ ابْنِ عَمِّ رَسُولِ اللّهِ
به دشمن برسانيد، و بدانيد كه عمل شما در ديدِ خداست و شما با پسر عم رسول خدا
صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ، فَعاوِدُوا الْكَرَّ، وَ اسْتَحْيُوا مِنَ الْفَرِّ،
صلّى اللّه عليه وآله همراه هستيد، پس حمله را پى در پى كنيد، و از فرار كردن شرم نماييد،
فَاِنَّهُ عارٌ فِى الاَْعْقابِ، وَ نارٌ يَوْمَ الْحِسابِ.
زيـرا فـرار از جنـگ ننگ نسلهـا، و آتش فـرداى قيامت است.
وَ طيبُوا عَنْ اَنْفُسِكُمْ نَفْساً، وَ امْشُوا اِلَى الْمَوْتِ مَشْياً سُجُحاً.
از جدا شدن روحتان از بدن در جهاد خوشحال باشيد، و آسان به سوى مرگ حركت نماييد.
وَ عَلَيْكُمْ بِهذَا السَّوادِ الاَْعْظَمِ، وَ الرِّواقِ الْمُطَنَّبِ، فَاضْرِبُوا ثَبَجَهُ،
بر شما باد به اين لشگر متراكم دشمن، و خيمه هاى افراشته به طناب، ميان آن خيمه را بزنيد،
فَاِنَّ الشَّيْطانَ كامِنٌ فى كِسْرِهِ، قَدْ قَدَّمَ لِلْوَثْبَةِ يَداً، وَ اَخَّرَ لِلنُّكُوصِ
كه شيطان در جانب پايين آن پنهان است، براى برجستنْ دست به پيش داشته، و براى فرار پا
رِجْلاً. فَصَمْداً صَمْداً، حَتّى يَنْجَلِىَ لَكُمْ عَمُودُ الْحَقِّ، «وَ اَنْتُمُ
پس نهاده. براى نمودار شدن پايه حق هرچه سخت تر قصد دشمن كنيد، كه «شما انسانهاى
الاَْعْلَوْنَ وَاللّهُ مَعَكُمْ وَ لَنْ يَتِرَكُمْ اَعْمالَكُمْ».
برتـريد و خدا با شماست و پاداش شما را هيـچ نمى كاهـد».
 

66

وَ مِنْ كَلام لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از سخنان آن حضرت است
] فى مَعْنَى الاَْنْصارِ. قالُوا: لَمَّا انْتَهَتْ اِلى اَميرِالْمُؤْمِنينَ عَلَيْهِ السَّلامُ اَنْباءُ السَّقيفَةِ
در حق انصار. گويند: وقتى پس از رحلت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله
بَعْدَ وَفاةِ رَسُولِ اللّهِ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلهِ قالَ عَلَيْهِ السَّلامُ: ما قالَتِ الاَْنْصارُ؟ قالُوا:
اخبار سقيفه به آن حضرت رسيد فرمود: انصار چه گفتند؟ عرضه داشتند:
قالَتْ: مِنّا اَميـرٌ وَ مِنْكُمْ اَميرٌ. قالَ عَلَيْهِ السَّلامُ :[
انصار گفتند: اميرى از ما و اميرى از شما باشد. آن حضرت فرمود:
فَهَلاَّ احْتَجَجْتُمْ عَلَيْهِمْ بِاَنَّ رَسُولَ اللّهِ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ
چرا به گروه انصار اين گونه احتجاج نكرديد كه پيامبر صلّى اللّه عليه وآله
وَصّى بِاَنْ يُحْسَنَ اِلى مُحْسِنِهِمْ، وَ يُتَجاوَزَ عَنْ مُسيئِهِمْ؟ ] قالُوا:
وصيت فرمود كه به نيكوكار انصار نيكى شود، و از بدكارشان چشم پوشى گردد؟ به حضرت گفتند:
وَ ما فى هذا مِنَ الْحُجَّةِ عَلَيْهِمْ؟ فَقالَ عَلَيْهِ السَّلامُ:[ لَوْ كانَتِ الاِْمارَةُ
در اين وصيت چه حجّتى بر انصار است؟ فرمود: اگر حكومت
فيهِمْ لَمْ تَكُنِ الْوَصِيَّةُ بِهِمْ. ] ثُمَّ قالَ عَلَيْهِ السَّلامُ:[ فَماذا قالَتْ قُرَيْشٌ؟
از آنان بود پيامبر در حقشان سفارش نمى كرد. سپس فرمود: قريش چه گفتند؟
] قالُوا: احْتَجَّتْ بِاَنَّها شَجَرَةُ الرَّسُولِ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ. فَقالَ عَلَيْهِ السَّلامُ:[
عرضه داشتند: قريش استدلال كردند كه آنان شجره رسولند صلّى اللّه عليه و آله. فرمود:
احْتَجُّوا بِالشَّجَرَةِ، وَ اَضاعُوا الثَّمَرَةَ!
به درخت احتجاج كردند، و ميوه آن را ضايع نمودند!

140
 
141
باب
شماره شماره صفحه نمايش معني بزرگنمايي   جستجو | راهنما