فارسی
  جستجو پيشرفته جستجو متن نهج البلاغه فهرست نهج البلاغه
فهرست نهج البلاغه < نهج البلاغه < صفحه اصلي    
 
بازگشت متن نهج البلاغه همراه با ترجمه استاد حسين انصاريان www.erfan.ir
ابتدا    صفحه قبلي صفحه بعدي    انتها

53

وَ مِنْ كَلام لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از سخنان آن حضرت است
فى ذِكْرِ الْبَيْعَةِ
در مسأله بيعت
فَتَداكُّوا عَلَىَّ تَداكَّ الاِْبِلِ الْهيم يَوْمَ وِرْدِها،
مردم براى بيعت با من به شدت به هم مى خوردند مانند به هم خوردن شتران تشنه در روز ورود به آب
قَدْ اَرْسَلَها راعيها، وَ خُلِعَتْ مَثانيها، حَتّى ظَنَنْتُ اَنَّهُمْ قاتِلِىَّ اَوْ
كه ساربان آنها را رها كرده و عقال از پايشان برداشته باشد، تا جايى كه گمان بردم مرا خواهند كشت يا
بَعْضَهُمْ قاتِلُ بَعْض لَدَىَّ. وَ قَدْ قَلَّبْتُ هذَا الاَْمْرَ بَطْنَهُ وَ ظَهْرَهُ حَتّى
در حضورم بعضى بعض ديگر را نابود خواهند كرد. زير و روى حكومت را انديشه كردم به
مَنَعَنِى النَّوْمَ، فَما وَجَدْتُنى يَسَعُنى اِلاّ قِتالُهُمْ اَوِ الْجُحُودُ بِما جاءَ
صورتى كه خواب را از چشمانم گرفت، راه چاره اى جز جنگ با دشمنان يا انكار آنچه كه
بِهِ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ، فَكانَتْ مُعالَجَةُ الْقِتالِ اَهْوَنَ عَلَىَّ
محمّد صلّى اللّه عليه وآله آورده نيافتم، پس تحمل جنگ برايم آسانتر
مِنْ مُعالَجَةِ الْعِقابِ، وَ مَوْتاتُ الدُّنْيا اَهْوَنَ عَلَىَّ مِنْ مَوْتاتِ
از تحمل كيفر الهى، و مشقت هاى اين دنيا برايم سهل تر از مشقّت هاى
الاْخِرَةِ.
آخرت بود.
 

54

وَ مِنْ كَلام لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از سخنان آن حضرت است
وَ قَدِ اسْتَبْطَأَ اَصْحابُهُ اِذْنَهُ لَهُمْ فِى الْقِتالِ بِصِفِّينَ
به وقتى كه به نظر يارانش در اجازه براى آغاز جنگ صفّين تأخير نمود
اَمّا قَوْلُكُمْ اَكُلَّ ذلِكَ كَراهِيَةَ الْمَوْتِ؟ فَوَاللّهِ ما اُبالى دَخَلْتُ اِلَى
اما سخن شما كه: آيا اين همه درنگ از نبرد براى ناگوار بودن مرگ است؟! به خدا قسم باكى ندارم
الْمَوْتِ اَوْ خَرَجَ الْمَوْتُ اِلَىَّ.
كه من بر مرگ وارد شوم يا مرگ به سوى من آيـد.
وَ اَمّا قَوْلُكُمْ شَكّاً فى اَهْلِ الشّامِ! فَوَاللّهِ ما دَفَعْتُ الْحَرْبَ يَوْماً
و اماكلام شما كه تأخيرم در نبرد ترديدنسبت به شاميان است، به خدا سوگند يك روز جنگ را به تأخير نينداختم
اِلاّ وَ اَنَا اَطْمَعُ اَنْ تَلْحَقَ بى طائِفَةٌ فَتَهْتَدِىَ بى وَ تَعْشُوَ
جز به طمع اينكه گروهى از اين مردم به من ملحق شوند و به وسيله من هدايت يابند و با آن ديد
اِلى ضَوْئى، وَ ذلِكَ اَحَبُّ اِلَىَّ مِنْ اَنْ اَقْتُلَها عَلى ضَلالِها
ضعيفى كه دارند از نورم بهره مند گردند، اين تأخير با اين نظرى كه دارم برايم از اينكه گمراهان را با شمشير درو
وَ اِنْ كـانَـتْ تَـبُـوءُ بِـآثـامِـهـا.
كنم محبوبتر است هرچند كه كيفر گناهانشان به گردن خودشان است.

128
 
129
باب
شماره شماره صفحه نمايش معني بزرگنمايي   جستجو | راهنما