فارسی
  جستجو پيشرفته جستجو متن نهج البلاغه فهرست نهج البلاغه
فهرست نهج البلاغه < نهج البلاغه < صفحه اصلي    
 
بازگشت متن نهج البلاغه همراه با ترجمه استاد حسين انصاريان www.erfan.ir
ابتدا    صفحه قبلي صفحه بعدي    انتها

46

وَ مِنْ كَلام لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از سخنان آن حضرت است
عِنْدَ عَزْمِهِ عَلَى الْمَسيرِ اِلَى الشّامِ
به وقتى كه براى حركت به شام تصميم گرفت
اللّهُمَّ اِنّى اَعُوذُ بِكَ مِنْ وَعْثاءِ السَّفَرِ، وَكَآبَةِ الْمُنْقَلَبِ، وَسُوءِ
خداوندا، به تو پناه مى برم از سختى سفر، و غم و اندوه بازگشت، و از آنچه
الْمَنْظَرَ فِى الاَْهْلِ وَالْمالِ وَ الْوَلَدِ. اللّهُمَّ اَنْتَ الصّاحِبُ فى السَّفَرِ،
در اهل و مال و فرزندم زشت بينم. بارالها، يار سفرم،
وَ اَنْتَ الْخَليفَةُ فِى الاَْهْلِ، وَ لايَجْمَعُهُما غَيْرُكَ، لاَِنَّ الْمُستَخْلَفَ
و جانشين در برنامه زن و فرزندم تويى، و كسى جز تو قدرت بر اين دو كار ندارد، زيرا براى جانشين
لايَكُونُ مُسْتَصْحَباً، وَالْمُسْتَصْحَبَ لايَكُونُ مُسْتَخْلَفاً.
توانايى همـراهى با مسافر نيست، و همـراه مسافر هم قـدرت جانشينى نـدارد.
] وَ ابتِداءُ هذَا الْكَلامِ مَرْوِىٌّ عَنِ رَسولِ اللّهِ صلّى اللّه عليه وآله وَ قَدْ قَفّاهُ
ابتداى اين سخن از رسول حق صلّى اللّه عليه وآله روايت شده، و دنباله آن
اَميرُالْمُؤْمِنينَ عَلَيْهِ السَّلام بِاَبْلَغ  ِ كَلام، وَ تَمَّمَهُ بِاَحْسَنِ تَمام مِنْ قَولِهِ:
به بعد را اميرالمؤمنين عليه السّلام با بليغ ترين سخن و نيكوترين تكميل
«وَ لايَجْمَعُهُما غَيْرُكَ» اِلى آخرِ الفصلِ.[
از «و لا يَجْمَعُهُما» به بعد به پايان برده است.
 

47

وَ مِنْ كَلام لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از سخنان آن حضرت است
فى ذِكْرِ الْكُوفَةِ
در باره كوفه
كَاَنِّى بِكِ يا كُوفَةُ، تُمَدِّينَ مَدَّ الاَْديمِ الْعُكاظِىِّ، تُعْرَكينَ
اى كوفه، گويا تو را مى نگرم كه همانند چرم عُكاظىّ زير پاى حوادث كشيده مى شوى، پايمال
بِالنَّوازِلِ، وَ تُرْكَبينَ بِالزَّلازِلِ. وَ اِنّى لاََعْلَمُ اَنَّهُ ما اَرادَ بِكِ جَبّارٌ
پيشامدها مى گردى، و اضطرابها بر تو سوار مى شود. مى دانم هيچ ستمكارى بر تو بدى نخواست مگر اينكه
سُوءًا اِلاَّ ابْتَلاهُ اللّهُ بِشاغِل، اَوْ رَماهُ بِقاتِل.
خداوند او را به برنامه مشغول كننده اى مبتلا ساخت، يا هدف تير كُشنده اى نمود.
وَ مِنْ خُطْبَة لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از خطبه هاى آن حضرت است
عِنْدَ الْمَسيرِ اِلَى الشّامِ
زمان رفتن به سوى شام
اَلْحَمْدُ لِلّهِ كُلَّما وَقَبَ لَيْلٌ وَ غَسَقَ. وَالْحَمْدُ لِلّهِ كُلَّما لاحَ نَجْمٌ
حمد خداى را هر بار كه شب درآيد و تاريك شود. و حمد خداى را هرگاه ستاره درخشد و
وَ خَفَقَ. وَ الْحَمْدُ لِلّهِ غَيْرَ مَفْقُودِ الاِْنْعامِ، وَ لامُكافَاِ الاِْفْضالِ.
غروب كند. و سپاس خداى را كه نعمتش پايان نگيرد، و احسانش را هيچ جزا و پاداشى برابر نگردد.

120
 
121
باب
شماره شماره صفحه نمايش معني بزرگنمايي   جستجو | راهنما