مناجات چهاردهم: راز و نیاز پناه جویان

المناجاة الرابعة عشرة:مناجاة المعتصمين

مناجات چهاردهم:رازونياز پناه‏جويان

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
به نام خدا كه رحمتش بسيار و مهربانى‏اش هميشگى است
اللَّهُمَّ يَا مَلاذَ اللائِذِينَ وَ يَا مَعَاذَ الْعَائِذِينَ وَ يَا مُنْجِيَ الْهَالِكِينَ وَ يَا عَاصِمَ الْبَائِسِينَ وَ يَا رَاحِمَ الْمَسَاكِينِ وَ يَا مُجِيبَ الْمُضْطَرِّينَ وَ يَا كَنْزَ الْمُفْتَقِرِينَ وَ يَا جَابِرَ الْمُنْكَسِرِينَ [الْبَائِسِ الْمُسْتَكِينِ‏] وَ يَا مَأْوَى الْمُنْقَطِعِينَ وَ يَا نَاصِرَ الْمُسْتَضْعَفِينَ وَ يَا مُجِيرَ الْخَائِفِينَ وَ يَا مُغِيثَ الْمَكْرُوبِينَ وَ يَا حِصْنَ اللاجِينَ إِنْ لَمْ أَعُذْ بِعِزَّتِكَ فَبِمَنْ أَعُوذُ وَ إِنْ لَمْ أَلُذْ بِقُدْرَتِكَ فَبِمَنْ أَلُوذُ وَ قَدْ أَلْجَأَتْنِي الذُّنُوبُ إِلَى التَّشَبُّثِ بِأَذْيَالِ عَفْوِكَ وَ أَحْوَجَتْنِي الْخَطَايَا إِلَى اسْتِفْتَاحِ أَبْوَابِ صَفْحِكَ،
خدايا اى پشتيبان پناه‏جويان،و اى پناه پناهندگان،و اى رهايى‏بخش هلاك شدگان،و اى نگهدار بينوايان، و اى مهرورز بى‏چيزان،و اى اجابت كننده درماندگان و اى گنجينه تهيدستان و اى جبران كننده شكست خوردگان،و اى‏ جايگاه آواردگان،و اى ياور ناتوان‏شمردگان،و اى پناه‏دهنده ترسيدگان و اى غمگسار غمزدگان، و اى دژ پناهندگان،اگر به عزّتت پانه نياورم پس به كه پناه برم،و اگر به قدرتت پناهنده نشوم،به كه پناهنده شوم؟گناهان‏ وادارم ساخته كه به دامان گذشتت چنگ زنم،و خطاها محتاجم كرده كه از تو خواهم درهاى چشم‏پوشى‏ات‏ را بر من بگشايى،
وَ دَعَتْنِي الْإِسَاءَةُ إِلَى الْإِنَاخَةِ بِفِنَاءِ عِزِّكَ وَ حَمَلَتْنِي الْمَخَافَةُ مِنْ نِقْمَتِكَ عَلَى التَّمَسُّكِ بِعُرْوَةِ عَطْفِكَ وَ مَا حَقُّ مَنِ اعْتَصَمَ بِحَبْلِكَ أَنْ يُخْذَلَ وَ لا يَلِيقُ بِمَنِ اسْتَجَارَ بِعِزِّكَ أَنْ يُسْلَمَ أَوْ يُهْمَلَ إِلَهِي فَلا تُخْلِنَا مِنْ حِمَايَتِكَ وَ لا تُعْرِنَا مِنْ رِعَايَتِكَ وَ ذُدْنَا عَنْ مَوَارِدِ الْهَلَكَةِ فَإِنَّا بِعَيْنِكَ وَ فِي كَنَفِكَ وَ لَكَ أَسْأَلُكَ بِأَهْلِ خَاصَّتِكَ مِنْ مَلائِكَتِكَ وَ الصَّالِحِينَ مِنْ بَرِيَّتِكَ أَنْ تَجْعَلَ عَلَيْنَا وَاقِيَةً تُنْجِينَا مِنَ الْهَلَكَاتِ وَ تُجَنِّبُنَا مِنَ الْآفَاتِ وَ تُكِنُّنَا مِنْ دَوَاهِي الْمُصِيبَاتِ وَ أَنْ تُنْزِلَ عَلَيْنَا مِنْ سَكِينَتِكَ وَ أَنْ تُغَشِّيَ وُجُوهَنَا بِأَنْوَارِ مَحَبَّتِكَ وَ أَنْ تُؤْوِيَنَا إِلَى شَدِيدِ رُكْنِكَ وَ أَنْ تَحْوِيَنَا فِي أَكْنَافِ عِصْمَتِكَ بِرَأْفَتِكَ وَ رَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ
و بديها مرا فراخوانده تا به آستان عزّتت بار اندازم،و هراس از انتقام وادارم كرده كه به‏ دستاويز مهرت چنگ زنم،كسى‏كه به ريسمانت چنگ زده سزاوار نيست خوار گردد،و آن‏كه به عزّتت‏ پناهنده شده،شايسته نيست رها گردد يا واگذاشته شود،خدايا ما را از حمايتت محروم مكن،و از پوشش رعايتت برهنه مساز، و از پرتگاههاى هلاك دورم كن،زيرا ما در سايه توجه تو و در حمايت تو به سر مى‏بريم و از توييم،از تو مى‏خواهم به حق خاصان از فرشتگانت،و شايستگانت از بندگانت،كه براى ما سپرى قرار دهى كه ما را از هلاكتها برهاند،و از آفات بركنار دارد،و از بلاهاى سخت نگهدارى كند،و هم اينكه آرامش خود را بر ما نازل كنى،و چهره‏هاى ما را به انوار محبتت پرفروغ گردانى،و ما را ر پناهگاه محكمت پناه دهى،و در كناره‏هاى نگهدارى خويش‏ بگنجانى،به حق مهر و رحمتت اى مهربان‏ترين مهربانان.