|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||
شب اوّل:سال سيزدهم بعثت،مبدأ هجرت رسول خدا صلّى اللّه و عليه و آله از مكّه معظمّه به مدينه منوّره بود،و در آن شب ايشان در غار ثور پنهان شدند،و حضرت امير المؤمنين عليه السّلام براى فدا كردن جان خود به جاى آن حضرت خوابيد،و از شمشيرهاى قبايل مشركين پروا نكرد،و فضل خود و مواسات و برادرى خويش را با رسول خدا صلّى اللّه و عليه و آله به تمام جهانيان آشكار ساخت،و آيه كريمه: «و من الناس من يشرى نفسه ابتغاء مرضاة اللّه» در شأنش نازل شد. روز اوّل:علما فرمودهاند،براى شكر نعمت سلامتى رسول خدا و امير المؤمنين صلوات اللّه عليهما،مستحبّ است روزه بدارند، و زيارت آن دو بزرگوار در اين روز بسيار مناسب است،سيّد در كتاب«اقبال»براى اين روز دعايى روايت فرموده و در اين روز به قول شيخ كفعمى حضرت عسگرى عليه السّلام وفات يافت،ولى قول مشهور روز هشتم است و شايد ابتداى بيمارى آن حضرت در چنين روزى بوده است. روز هشتم:سال دويستوشصت شهادت حضرت عسگرى عليه السّلام واقع شد،و حضرت صاحب الامر صلوات اللّه عليه به منصب جليل امامت نايل گرديد،زيارت اين دو بزرگوار در اين روز بسيار مناسب است. روز نهم:روز عيد بزرگ است،و روز عيد بقر است،و براى آن شرح مفصلى است كه در جاى خود ذكر شده.در روايتى آمده:هركه در اين روز چيزى انفاق كند،گناهانش آمرزيده مىشود.و گفتهاند:در اين روز مستحبّ است:اطعام نمودن برادران مؤمن،و خشنود گرداندن ايشان،و توسعه دادن در نفقه بر اهل و عيال،و پوشيدن جامههاى نو،و شكر و عبادت حق تعالى،و اين روز،روز برطرف شدن غمها،و روز بسيار شريفى است،و چون روز هشتم ماه شهادت امام عسگرى عليه السّلام بوده و اين روز،روز اول امامت حضرت صاحب الزمان ارواح العالمين فدا است،سبب مزيد شرافتش خواهد بود. |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Copyright © 2004-2011 ERFAN.IR | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||