فارسی
شنبه 16 فروردين 1399 - السبت 10 شعبان 1441

آنان همواره در كارهای خير می شتافتند و ما را از روی اميد و بيم می خواندند و پيوسته در برابر ما فروتن بودند .

استجابت دعا

4 ـ استجابت را در صورت تحقق شرايط دعا ، لازمه دعا می داند و مسئله استجابت دعا را هم خاص حضرت حق دانسته و از بندگان الهی می خواهد به اين معنا توجه داشته باشند .

وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِیْ وَلْيُؤْمِنُوا بِی لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ [185] .

هنگامی كه بندگانم از تو درباره من بپرسند ، [ بگو : ]يقيناً من نزديكم ، دعای دعا كننده را زمانی كه مرا بخواند اجابت می كنم ؛ پس بايد دعوتم را بپذيرند و به من ايمان آورند ، تا [ به حقّ و حقيقت ]راه يابند [ و به مقصد اعلی برسند ] .

ضرورت وجود دعا

5 ـ به اين نكته بسيار مهم توجه می دهد كه اگر دعا نبود ، روی توجهی از جانب خداوند به بندگان نمی شد .

قُلْ مَا يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّی لَوْلاَ دُعَاؤُكُمْ [186] .

بگو : اگر دعايتان نباشد پروردگارم به شما ارجی ننهد .

دعا امری فطری

6 ـ دعا را برای بشر امری فطری و ضروری می داند ، چه اين كه انسان در دريايی از محدوديت ها و گرفتاری ها و مشكلات و رنج ها دچار است و برای رهايی از اين امور ، چاره ای جز دعا به پيشگاه حضرت او ندارد و دعا را در اين زمينه عامل هدايت و آشنايی با خدا دانسته ، در عين اين كه عده ای را پس از دعا نسبت به حضرت حق فراموشكار و ناسپاس می داند .

وَإِذَا مَسَّ النَّاسَ ضُرٌّ دَعَوْا رَبَّهُم مُّنِيبِينَ إِلَيْهِ ثُمَّ إِذَا أَذَاقَهُم مِنْهُ رَحْمَةً إِذَا فَرِيقٌ مِّنْهُم بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُونَ [187] .

هنگامی كه به مردم آسيب و گزندی برسد ، پروردگارشان را در حالی كه به سوی او روی آورده اند ، می خوانند ، سپس زمانی كه رحمتی از سوی خود [ چون نعمت ، ثروت ، اولاد و امنيت ] به آنان بچشاند ، ناگهان گروهی از آنان به پروردگارشان شرك می ورزند .

فَإِذَا رَكِبُوا فِی الْفُلْكِ دَعَوُا اللّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَی الْبَرِّ إِذَا هُمْ يُشْرِكُونَ [188] .

[ مشركان تا در امنيت و آسايشند ، بر آيين شرك تعصّب دارند ، ] پس زمانی كه در كشتی سوار می شوند [ و در وسط دريا امواج خطرناك آنان را محاصره می كند ]خدا را در حالی كه ايمان و عبادت را برای او [ از هرگونه شركی ] خالص می كنند ، می خوانند و چون به سوی خشكی نجاتشان می دهيم به ناگاه به آيين شرك روی می آورند .

وَإِذَا غَشِيَهُم مَوْجٌ كَالظُّلَلِ دَعَوُا اللّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَی الْبَرِّ فَمِنْهُم مُّقْتَصِدٌ وَمَا يَجْحَدُ بِآيَاتِنَا إِلاَّ كُلُّ خَتَّارٍ كَفُورٍ [189] .

و چون آنان را [ در دريا ] موجی [ به دنبال موجی ] مانند ابرهای سايه انداز فرو پوشد ، خدا را در حالی كه ايمان و عبادت را برای او [ از هرگونه شركی ] خالص می كنند ، می خوانند و زمانی كه آنان را به خشكی می رساند برخی از آنان به راه ميانه و معتدل [ كه راه توحيد است ] می روند [ و برخی پيمان می شكنند ] و آيات ما را جز هر پيمان شكن خائن و كفر پيشه ای انكار نمی كند .




پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز