فارسی
جمعه 22 فروردين 1399 - الجمعة 16 شعبان 1441

أَحَسِبَ النَّاسُ أَن يُتْرَكُوا أَن يَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لاَ يُفْتَنُونَ * وَلَقَدْ فَتَنَّا الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللّهُ الَّذِينَ صَدَقُوا وَلَيَعْلَمَنَّ الْكَاذِبِينَ [169] .

آيا مردم گمان كرده اند ، همين كه بگويند : ايمان آورديم ، رها می شوند و آنان [ به وسيله جان ، مال ، اولاد و حوادث ] مورد آزمايش قرار نمی گيرند ؟ * در حالی كه يقيناً كسانی را كه پيش از آنان بودند ، آزمايش كرده ايم [ پس اينان هم بی ترديد آزمايش می شوند ] و بی ترديد خدا كسانی را كه [ در ادعای ايمان ] راست گفته اند می شناسد و قطعاً دروغگويان را نيز می شناسد .

ثمره امتحانات الهی

به اين نكته بايد توجه كنيد كه امتحان حضرت حق مانند امتحان مدارس در دنيا نيست كه برای معلم شاگردان درس خوان از تنبل معلوم شوند ، خدای جهان بی امتحان به وضع ظاهر و باطن تمام هستی آگاه است ، اين امتحان فقط برای خود انسان و جهت رشد و كمال و شكوفايی استعدادهای اوست ، چيزی كه هست انسان بايد با آشنايی و توجه به قواعد الهی و حلال و حرام خداوندی و روح خدايی و اخلاق حسنه با ابتلائات و آزمايش ها برخورد كند ، تا محور آزمايش را بر اثر اين معرفت و حوصله صد در صد به نفع خود برگرداند ، در صورت جهل به معارف انسان در برخورد به حوادث چه نعمت چه شدت نه اين كه نمی تواند از حادثه استفاده كند ، بلكه در برابر حادثه از پای درآمده و به شكست مفتضحانه دچار خواهد شد ، اگر حادثه نعمت است از پی نعمت مست شده و لا ابالی و بی دين و طاغی خواهد شد ، اگر شدت است برای رفع آن ممكن است دچار دين فروشی ، شرف فروشی و افتادن در دامن دشمن گردد .

در هر صورت انسان از حادثه و بلا و ابتلا و آزمايش چاره ای ندارد و فكر اين كه آزمايش نشود را از خود بايد جداً دور كند .

به فرموده امام علی عليه السلام : در هنگام امتحان است كه آدمی سربلند يا سرافكنده می شود[170] .

أَوَلاَ يَرَوْنَ أَنَّهُمْ يُفْتَنُونَ فِی كُلِّ عَامٍ مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ لاَيَتُوبُونَ وَلاَ هُمْ يَذَّكَّرُونَ [171] .

آيا نمی بينند كه در هر سال يك بار يا دو بار [ به وسيله جهاد يا پيش آمدهای ديگر] آزمايش می شوند ، ولی نه توبه می كنند ونه پند می گيرند .

در برخورد صحيح به ابتلائات الهی و آزمايش های ربانی ، انسان دارای قدرت روحی و بينش عقلی و صفای نفس و سلامت قلب و نفس مطمئنه و مالكيت بر هوا و نيز راهبر و راهنمای ديگران می گردد .

وَإِذِ ابْتَلَی إِبْرَاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قَالَ إِنِّی جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَاماً [172] .




پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز