فارسی
پنجشنبه 02 خرداد 1398 - الخميس 17 رمضان 1440
  484
  0
  5
(1 نفر )

دعوت قرآن کریم به عبودیت و بندگی

دعوت قرآن کریم به عبودیت و بندگی

عبودیت، مقام و مرتبه شریفی است و قرآن در جای‌جای مصحف شریف بندگان را به عبودیت و پرستش خداوند یکتا دعوت می‌کند.([1]) از جمله آیاتی که به مقام رفیع و شریف عبودیت اشاره دارد، این کلام نورانی حضرت حق است:

)إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِي وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي(([2])؛ «من خداوند یکتایم، جز من معبودی نیست، فقط مرا بپرست! و نماز را [با شرایط ویژه‌اش] برای توجهِ قلبی به من برپادار!»

در تفسیر آیه شریفه گفته شده خداوند بی‌همتا در این آیه شریفه حضرت موسی را پس از توحید به بندگی و عبودیت فرمان می‌دهد. زیرا توحید ریشه و اصل است و بندگی تنۀ آن، توحید درخت است و عبودیت و بندگی میوه و محصول آن و قوام و پابرجایی برای یکی از آن دو جز با حصول دیگری ممکن نیست.([3])

بنابر کلام خداوند در مصحف شریف هدف از بعثت پیامبران و انبیای الهی: نیز دعوت به بندگی و پرستش ذات باری‌تعالی و اجتناب از عبودیت غیر خدا و طاغوت است:

)وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا أَنِ اُعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ(([4])؛ «همانا در هر امتی پیامبری فرستادیم [تا اِعلام کند] که خدا را بپرستید، و از [پرستش] طاغوت بپرهیزید!»

هرگز سزاوار و شایسته نیست معبودی غیر از خداوند بزرگ و مهربان عبادت و پرستش شود. خدایی که توبه‌پذیر است و غفلت و جهالت انسان را می‌پذیرد. خدایی که با وجود توان و قدرت انسان، از او تکلیف می‌خواهد. خدایی که بندگانش را هدایت فرموده و نام مسلمانی بر آن‌ها نهاده است. خدایی که بنده‌نواز است و به تعبیر قرآن که می‌فرماید: )فَنِعْمَ الْمَوْلَى(([5])، برترین مولای انسان است. خدایی که انسان را سرشار از نعمت‌ها خلق کرده و به دلیل خطای بندگانش نعمت‌ها را غصب نمی‌کند و از او دریغ نمی‌کند.

در حکایات نقل شده که روزی فردی در کنار نیل مشغول شستن جامه و لباس‌هایش بود، که ناگاه عقرب بزرگی دید. پس از شرّ او به خدا پناه برد، سپس به دنبالش رفت تا این‌که به کناره آب رسید. در این هنگام قورباغه‌ای از آب برآمد و عقرب بر پشت وی نشست و از نیل گذشتند. معلوم شد که این عقرب در پی انجام کاری است. بالاخره قورباغه عقرب را به کنار ساحل رسانید و بازگشت. عقرب به سوی درخت بزرگی رفت که غلام جوانی زیر سایه‌اش خوابیده بود. راوی می‌گوید با خود گفتم )إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ(([6])، هم‌اکنون عقرب آن جوان را هلاک خواهد کرد. در این اندیشه بودم، که ناگهان ماری را دیدم که به سوی آن غلام می‌خزید تا او را نیش زده و هلاکش کند. اما عقرب به سوی آن مار جَست و او را کشت و از آنجا به کنار آب آمد. بار دیگر قورباغه بازآمد و عقرب را بر پشت خود حمل کرد و به جایگاه قبلی خود بازگردانید.([7]) آری، پاسداشت و ادای عبودیت و بندگی تنها شایسته و سزاوار مقام بی‌همتای چنین خداوندی است.

 

-----------------------------------------------------------------------------

[1]. رعد(13): 36؛ همچنین ن.ک: آل‌عمران(3): 51؛ نمل(27): 91؛ زمر(39): 11.

[2]. طه(20): 14.

[3]. تفسیر کبیر: 1/250.

[4]. نحل(16): 36.

[5]. حج(22): 78.

[6]. بقره(2): 156.

[7]. کشف الاسرار و عدة الابرار: 6/411 ـ 413.

 

برگرفته از کتاب سیدالشهدا(ع) تجلی عبودیت نوشته استاد انصاریان


منبع : پایگاه عرفان
  484
  0
  5
امتیاز شما به این مطلب ؟

آخرین مطالب

      اهمیت بیداری شب
      عظمت شب قدر
      نام‌های ماه مبارک رمضان در صحیفه سجادیه
      قبولی حسنات در ماه مبارک رمضان
      عنصر مردانگی و جوانمردی در بیان امام حسن مجتبی(ع)
      ماه رمضان ماه قیام
      نقش ایمان در استمرار حسنات (به مناسبت وفات حضرت خدیجه ...
      شرایط پذیرش اعمال در ماه رمضان
      رمضان، بهترین فرصت برای طهارت روح
      ارزش معنوی ماه مبارک رمضان

بیشترین بازدید این مجموعه

      فضیلت ماه مبارک رمضان
      اسم اعظمی که خضر نبی به علی(ع) آموخت
      این رفتارها روزی تان را زیاد می کند
      دو توصیه مهم هنگام دعا
      یک آیه و این همه معجزه !!
      کسانی که فشار قبر ندارند !!!
      توبه ی این گناه خیلی سخت است
      شاه کلید آیت الله نخودکی برای یک جوان!
      حاجت خود را جز نزد سه نفر نگو!
      افزایش رزق و روزی با نسخه‌ امام جواد (ع)

 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز