فارسی
پنجشنبه 05 ارديبهشت 1398 - الخميس 19 شعبان 1440
  1427
  0
  2.5
(4 نفر )

اى خليفه! راه تنگ نبود كه بر تو گشاد گردانم!

اى خليفه! راه تنگ نبود كه بر تو گشاد گردانم!

گويند پس از شهادت امام رضا عليه السلام چون مردم نام مأمون را بر زبان مى‌ آوردند، او را سرزنش و ملامت مى كردند، مامون خواست كه خود را از آن جرم و گناه تبرئه كند، به اين جهت از سفر خراسان به بغداد آمد، نامه‌ اى براى امام محمّد تقى عليه السلام نوشت و با اكرام و اعزاز او را خواست. امام به بغداد آمد. مأمون پيش از آنكه وى را ببيند، به شكار رفت.

 

در بين راه به گروهى از كودكان رسيد كه در ميان راه ايستاده بودند، امام جواد عليه السلام هم در آنجا ايستاده بود، چون كودكان كبكبه مأمون را ديدند، پراكنده شدند، امام از جايگاه خود حركت نكرد! با نهايت آرامش و وقار در جاى خود ايستاد تا آنكه مأمون به نزديك او رسيد، از ديدار كودك در شگفت گشت، عنان اسب بركشيد، پرسيد: چرا مانند كودكان ديگر از سر راه دور نشديد و از جاى خود حركتى نكرديد؟

 

در پاسخ فرمود: اى خليفه! راه تنگ نبود كه بر تو گشاد گردانم! و جرم  و خطايى نداشتم كه از تو بگريزم! گمان ندارم كه بى ‌جرم كسى را مجازات كنيد.

مأمون از شنيدن اين سخنان بيشتر شگفت‌ زده شد!! از ديدار حسن و جمال او مجذوب او شده، پرسيد: اى كودك! چه نام دارى؟!

حضرت فرمود: محمّد نام دارم! گفت: پسر كيستى؟ فرمود: فرزند على بن موسى الرضا عليهما السلام.

 

مأمون چون نسبش را شنيد، تعجبش از بين رفت و از شنيدن نام آن امام كه شهيدش كرده بود، شرمسار گرديد! درود و رحمت به روان پاك او فرستاد و رفت!! چون به صحرا رسيد، نگاهش بر درّاجى افتاد، بازى از پى او رها كرد، آن باز مدتى ناپيدا گشت، چون از هوا برگشت، ماهى كوچكى كه هنوز زنده بود در منقار داشت.

مأمون از ديدن آن تعجب كرد. ماهى را در كف دست گرفت و بازگشت، چون به همان جا رسيد كه در هنگام رفتن امام جواد عليه السلام را ديده بود، باز ديد كه كودكان پراكنده شدند!! او از جاى خود حركت نكرد. مأمون گفت: محمّد، اين چيست كه در دست دارم؟!

 

حضرت از راه الهام فرمود: خداوند دريايى چند آفريد، ابر از آن درياها بلند مى‌ شود، ماهيان ريزه با ابرها بالا مى‌ روند، بازهاى شهرياران آنها را شكار مى‌ كنند!! شهرياران آن را در كف مى ‌گيرند، خاندان نبوت را با آن آزمايش مى‌ كنند!!

مأمون از شنيدن اين سخن تعجبش زيادتر شد و گفت: به راستى تويى فرزند رضا! از فرزندان آن بزرگوار اين گونه شگفتى ها و اسرار دور نيست !!

 

برگرفته از کتاب اهلبیت (ع) عرشیان فرش نشین نوشته استاد حسین انصاریان


منبع : پایگاه عرفان
مطالب مرتبط
      یار درباریِ امام جواد علیه السلام!
  • مأمون
  • امام جواد
  •   1427
      0
      2.5
    امتیاز شما به این مطلب ؟

    آخرین مطالب

          ظهور آثار مثبت از وجود انسان
          مقام خلافت خداوند در زمین
          رده‌بندی انسان‌ها از منظر روایت امام صادق(ع)
          تجلی ولایت علمی خداوند در وجود معصومین(علیهم‌السلام)
          پرکردن ظرف وجودی انسان
          گرایش‌های مثبت و منفی در زندگی بشر
          ظهور معارف در سیرۀ ابی‌عبدالله(ع)
          علم عینی معصومین(علیهم‌السلام)
          تربیت شدن با آداب الهی
          شکر خداوند در خوشی و ناخوشی

    بیشترین بازدید این مجموعه

          نعمت‌ هایی که جایگزینی براي آن‌ ها نیست.
          مرگ و فرصتها - جلسه هفتم
          چند روايت عجيب در مورد پدر و مادر
          سِرِّ نديدن مرده خود در خواب‏
          مرگ و عالم آخرت
          حكايت سعدى درباره حرص مال دنيا
          امام حسين عليه ‏السلام امانت پروردگار
          رمز موفقيت ابن ‏سينا
          امام زمان عليه السلام فريادرس انسان‏ها
          عشق امام سجاد (ع) به عبادت

     
    نظرات کاربر
    پر بازدید ترین مطالب سال
    پر بازدید ترین مطالب ماه
    پر بازدید ترین مطالب روز