فارسی
دوشنبه 05 فروردين 1398 - الاثنين 18 رجب 1440
  1229
  0
  0

عيسى (ع) مصداق انسان مبارك‏

 

اين انديشه ها مَركب هايى از نور هستند كه انسان را به سوى حيات باعظمت الهى مى برند و، به تعبير قرآن، او را به وجود مباركى تبديل مى كنند. حضرت عيسى، عليه السلام، از مصاديق اين وجود مبارك است.

درباره ولادت حضرت در قرآن آمده است:

«فأتت به قومها تحمله قالوا يا مريم لقد جئت شيئا فريا* يا أخت هارون ما كان أبوك امرأ سوء وما كانت أمك بغيا* فأشارت إليه قالوا كيف نكلم من كان فى المهد صبيا* قال إنى عبد الله آتانى الكتاب وجعلنى نبيا* وجعلنى مباركا أين ما كنت وأوصانى بالصلاه والزكاه ما دمت حيا».

آن گاه نوزاد را، در حالى كه او را در آغوشش حمل مى كرد، نزد قومش آورد. گفتند: اى مريم! به راستى كه تو كار شگفت و بى سابقه و ناپسندى مرتكب شده اى. اى خواهر هارون! نه پدرت مرد بدى بود و نه مادرت بدكاره بود. اين طفل را از كجا آورده اى؟ پس مريم به نوزاد اشاره كرد كه از او بپرسيد. گفتند: چگونه با كودكى كه در گهواره است، سخن بگوييم؟ نوزاد از ميان گهواره گفت: بى ترديد من بنده خدايم، به من كتاب عطا كرده و مرا پيامبر قرار داده است. و هر جا كه باشم بسيار بابركت و سودمندم قرار داده، و مرا تا زنده ام به نماز و زكات سفارش كرده است.

وقتى يهوديان گهواره عيسى، عليه السلام، را ديدند، به حضرت مريم، عليهاالسلام، گفتند: شما كه هنوز ازدواج نكرده اى، اين بچه را از كجا آورده اى؟ خداوند متعال قبلًا فرموده بود كه اگر چنين پرسشى از تو شد، بگو از خود بچه سؤال كنيد:

«فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَداً فَقُولِي إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمنِ صَوْماً فَلَنْ أُكَلِّمَ الْيَوْمَ إِنْسِيًّا».

و اگر از مردم كسى را ديدى كه درباره نوزادت پرسيد بگو: من براى خداى رحمان روزه سكوت نذر كرده ام، پس هرگز امروز با هيچ انسانى سخن نخواهم گفت.

مريم، عليهاالسلام، حرفى نزد و جوابشان را نداد؛ بلكه فقط با دستش به گهواره اشاره كرد كه از خود بچه سؤال كنيد! يهوديان عصبانى شدند و به مريم، عليهاالسلام، گفتند: ما را به چه كسى راهنمايى مى كنى؟

«كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كانَ فِي الْمَهْدِ صَبِيًّا».

نوزاد يك روزه كه حرف نمى زند. در همين حال، صداى نوزاد از گهواره بلند شد:

«إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ».

و خود را بنده خدا خواند. زيرا مقام عبوديت عالى ترين نقطه زندگى انسان است.

قرآن در برشمردن ويژگى انبياى الهى از واژه عبد استفاده مى كند.

«وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا وَ أَوْحَيْنا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْراتِ وَ إِقامَ الصَّلاةِ وَ إِيتاءَ الزَّكاةِ وَ كانُوا لَنا عابِدِينَ».

و آنان را پيشوايانى قرار داديم كه به فرمان ما [مردم را] هدايت مى كردند، و انجام دادن كارهاى نيك و برپا داشتن نماز و پرداخت زكات را به آنان وحى كرديم، و آنان فقط پرستش كنندگان ما بودند.

حضرت عيسى نيز در گهواره فرمودند:

«إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتانِيَ الْكِتابَ وَ جَعَلَنِي نَبِيًّا».

حضرت نفرمودند بعداً پيامبر مى شوم، بلكه گفتند: الان پيامبر هستم.

«وَ جَعَلَنِي مُبارَكاً».

خداوند متعال مرا انسان مباركى قرار داده است.

امام صادق، عليه السلام، در توضيح اين آيه براى شاگردانشان، كلمه مبارك را به «نفّاع»، كه صيغه مبالغه است، معنى كرده اند. اين كه بگوييم شخصى مفيد است با اين كه بگوييم شخصى نفّاع است تفاوت دارد. موجود نفّاع موجودى است كه تمام وجودش منفعت است: نگاهش، سكوتش، شنيدنش، سخن گفتنش، راه رفتنش، و تمام حركاتش خير و منفعت است.

انديشه كردن رمز رسيدن به چنين صفتى است. وقتى انسان با مركب فكر حركت كند، به اين نقطه حيات الهى مى رسد و به قول وجود مقدّس حضرت صادق، عليه السلام، منشأ خير و منفعت مى شود. اميرالمؤمنين، عليه السلام، درباره اين گونه انسان ها با استفاده از تعبير ديگرى مى فرمايند: اينان كليدند. «2» يعنى هر مشكلى كه در برابرشان قرار بگيرد براى باز كردن آن راهى مى يابند و قفل آن را باز مى كنند. البته انسان به تنهايى نمى تواند قفل تمام مشكلات را باز كند، بلكه بايد كمك هم بگيرد.

«وَ تَعاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَ التَّقْوى ».

و يكديگر را بر انجام كارهاى خير و پرهيزكارى يارى نماييد.

وقتى انسانى، كه مورد احترام و اعتماد مردم است، دست يارى به سوى مردم دراز كند، مردم با كمال ميل مى پذيرند و كمك مى كنند تا مشكلش حل شود.

 

 


منبع : پایگاه عرفان
  1229
  0
  0
امتیاز شما به این مطلب ؟

آخرین مطالب

      حقيقت ماه رمضان‏
      همنشينى بهشتيان با چهار گروه‏
      معيار شناخت خير
      مكتب‏هاى مدّعى عرفان
      مرگى تأسف ‏بار به واسطه گناه‏
      اسلام آيينى جهان شمول‏
      اثرگذارى و اثرپذيرى‏ در معاشرت
      معاشرت در جهت هدايت‏
      معاشرت در اسلام‏
      اثرگذارى محبوب در محب‏

بیشترین بازدید این مجموعه

      نفس و هفت مرحله آن
      فرق خوف و خشيت
      صفات حق در ادعيه
      آثار خطرناك مال حرام
      شهوت شكم يا تنور جهنم
      عقوبت ترك نماز
      دعا موجب دفع قضا و بلا
       نماز جماعت اول وقت‏
      چگونگى ساختار بهشت‏
      نقش‏آفرينى فاطمه زهرا (س) در قيامت‏

 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز