فارسی
شنبه 29 تير 1398 - السبت 17 ذي القعدة 1440

  1237
  0
  0

عيسى (ع) مصداق انسان مبارك‏

 

اين انديشه‏ها مَركب‏هايى از نور هستند كه انسان را به سوى حيات باعظمت الهى مى‏برند و، به تعبير قرآن، او را به وجود مباركى تبديل مى‏كنند. حضرت عيسى، عليه‏السلام، از مصاديق اين وجود مبارك است.

درباره ولادت حضرت در قرآن آمده است:

«فأتت به قومها تحمله قالوا يا مريم لقد جئت شيئا فريا* يا أخت هارون ما كان أبوك امرأ سوء وما كانت أمك بغيا* فأشارت إليه قالوا كيف نكلم من كان فى المهد صبيا* قال إنى عبد الله آتانى الكتاب وجعلنى نبيا* وجعلنى مباركا أين ما كنت وأوصانى بالصلاه والزكاه ما دمت حيا».

آن گاه نوزاد را، در حالى كه او را در آغوشش حمل مى‏كرد، نزد قومش آورد. گفتند: اى مريم! به راستى كه تو كار شگفت و بى‏سابقه و ناپسندى مرتكب شده‏اى. اى خواهر هارون! نه پدرت مرد بدى بود و نه مادرت بدكاره بود. اين طفل را از كجا آورده‏اى؟ پس مريم به نوزاد اشاره كرد كه از او بپرسيد. گفتند: چگونه با كودكى كه در گهواره است، سخن بگوييم؟ نوزاد از ميان گهواره گفت: بى‏ترديد من بنده خدايم، به من كتاب عطا كرده و مرا پيامبر قرار داده است. و هر جا كه باشم بسيار بابركت و سودمندم قرار داده، و مرا تا زنده‏ام به نماز و زكات سفارش كرده است.

وقتى يهوديان گهواره عيسى، عليه‏السلام، را ديدند، به حضرت مريم، عليهاالسلام، گفتند: شما كه هنوز ازدواج نكرده‏اى، اين بچه را از كجا آورده‏اى؟ خداوند متعال قبلًا فرموده بود كه اگر چنين پرسشى از تو شد، بگو از خود بچه سؤال كنيد:

«فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَداً فَقُولِي إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمنِ صَوْماً فَلَنْ أُكَلِّمَ الْيَوْمَ إِنْسِيًّا».

و اگر از مردم كسى را ديدى كه درباره نوزادت پرسيد بگو: من براى خداى رحمان روزه سكوت نذر كرده‏ام، پس هرگز امروز با هيچ انسانى سخن نخواهم گفت.

مريم، عليهاالسلام، حرفى نزد و جوابشان را نداد؛ بلكه فقط با دستش به گهواره اشاره كرد كه از خود بچه سؤال كنيد! يهوديان عصبانى شدند و به مريم، عليهاالسلام، گفتند: ما را به چه كسى راهنمايى مى‏كنى؟

«كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كانَ فِي الْمَهْدِ صَبِيًّا».

نوزاد يك‏روزه كه حرف نمى‏زند. در همين حال، صداى نوزاد از گهواره بلند شد:

«إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ».

و خود را بنده خدا خواند. زيرا مقام عبوديت عالى‏ترين نقطه زندگى انسان است.

قرآن در برشمردن ويژگى انبياى الهى از واژه عبد استفاده مى‏كند.

«وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا وَ أَوْحَيْنا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْراتِ وَ إِقامَ الصَّلاةِ وَ إِيتاءَ الزَّكاةِ وَ كانُوا لَنا عابِدِينَ».

و آنان را پيشوايانى قرار داديم كه به فرمان ما [مردم را] هدايت مى‏كردند، و انجام دادن كارهاى نيك و برپا داشتن نماز و پرداخت زكات را به آنان وحى كرديم، و آنان فقط پرستش كنندگان ما بودند.

حضرت عيسى نيز در گهواره فرمودند:

«إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتانِيَ الْكِتابَ وَ جَعَلَنِي نَبِيًّا».

حضرت نفرمودند بعداً پيامبر مى‏شوم، بلكه گفتند: الان پيامبر هستم.

«وَ جَعَلَنِي مُبارَكاً».

خداوند متعال مرا انسان مباركى قرار داده است.

امام صادق، عليه‏السلام، در توضيح اين آيه براى شاگردانشان، كلمه مبارك را به «نفّاع»، كه صيغه مبالغه است، معنى كرده‏اند. اين‏كه بگوييم شخصى مفيد است با اين‏كه بگوييم شخصى نفّاع است تفاوت دارد. موجود نفّاع موجودى است كه تمام وجودش منفعت است: نگاهش، سكوتش، شنيدنش، سخن گفتنش، راه رفتنش، و تمام حركاتش خير و منفعت است.

انديشه كردن رمز رسيدن به چنين صفتى است. وقتى انسان با مركب فكر حركت كند، به اين نقطه حيات الهى مى‏رسد و به قول وجود مقدّس حضرت صادق، عليه‏السلام، منشأ خير و منفعت مى‏شود. اميرالمؤمنين، عليه‏السلام، درباره اين‏گونه انسان‏ها با استفاده از تعبير ديگرى مى‏فرمايند: اينان كليدند. «2» يعنى هر مشكلى كه در برابرشان قرار بگيرد براى باز كردن آن راهى مى‏يابند و قفل آن را باز مى‏كنند. البته انسان به تنهايى نمى‏تواند قفل تمام مشكلات را باز كند، بلكه بايد كمك هم بگيرد.

«وَ تَعاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَ التَّقْوى‏».

و يكديگر را بر انجام كارهاى خير و پرهيزكارى يارى نماييد.

وقتى انسانى، كه مورد احترام و اعتماد مردم است، دست يارى به سوى مردم دراز كند، مردم با كمال ميل مى‏پذيرند و كمك مى‏كنند تا مشكلش حل شود.

 

 


منبع : پایگاه عرفان
  1237
  0
  0
امتیاز شما به این مطلب ؟

آخرین مطالب

      حقيقت ماه رمضان‏
      همنشينى بهشتيان با چهار گروه‏
      معيار شناخت خير
      مكتب‏هاى مدّعى عرفان
      مرگى تأسف ‏بار به واسطه گناه‏
      اسلام آيينى جهان شمول‏
      اثرگذارى و اثرپذيرى‏ در معاشرت
      معاشرت در جهت هدايت‏
      معاشرت در اسلام‏
      اثرگذارى محبوب در محب‏

بیشترین بازدید این مجموعه

      نفس و هفت مرحله آن
      فرق خوف و خشيت
      صفات حق در ادعيه
      آثار خطرناك مال حرام
      عظمت نماز شب
      استغفار در سحر
      شهوت شكم يا تنور جهنم
      عقوبت ترك نماز
      ثنا و ستايش الهى قبل از دعا
      ارزش فرزند دختر در روايات‏

 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز