فارسی
جمعه 06 ارديبهشت 1398 - الجمعة 20 شعبان 1440
  3841
  0
  0

دورنمايى از حقايق قرآن‏

 

آن مدرسه‏اى كه سفراى بزرگ الهى، يعنى پيامبران عظيم الشأن آسمانى، قبل از پيامبر اسلام براى تربيت انسان، به مقتضاى فطرت و عقل و وجدان كه جزء مايه‏هاى ذاتى او است بنا كردند، رسول خدا صلى الله عليه و آله با ارائه قرآن از جانب حق، تكميل كرد.

رهبر اسلام به وسيله آيات قرآن، مردم را به بهترين زندگى و برترين تمدن، و آراسته شدن به حقايق و معارف دعوت كرد، و علاج افسردگى عقل آنان را در رجوع به قرآن مجيد دانست، كه آيات قرآن مقوى‏ترين و پاك‏ترين غذا براى عقل است.

قرآن مجيد به انسان حريّت و آزادى فكر بخشيد، و بشر را از قيد خرافات‏ و اوهام كه همچون زنجير گران، آنان را از همه جهت بسته بود، و از رشد باز مى‏داشت نجات داد، و ايشان را از اين بند مهلك خلاص نمود؛ تا روز به روز به رشد، ترقى، تعالى و تكامل خود بيفزايند و در مسير قانون طبيعى سيرى به سوى كمال قرار گيرند.

قرآن آنچه به خير انسان است تعليم مى‏دهد و او را به آنچه براى او ضرر دارد آگاه مى‏نمايد و اعلام مى‏دارد: اعمال خير مايه شادكامى و بهبود و اصلاح جامعه و علت رسيدن به حق و فضيلت، و اعمال بد و ناپسند موجب بدبختى و تباهى و گرفتارى در دنيا و آخرت و هلاك ابدى است.

قرآن كريم مردم را در همه امور، از مادى و معنوى، به تفكر و تعقّل دعوت كرد و راه تقليد كور كورانه را، راه ضلالت و جاده شياطين دانست، و در اين زمينه مردم را به سير در حقايق تشويق نمود، و رشد دادن عقل و انديشه را بر آنان واجب كرد.

قرآن دروازه‏هاى دانش را به روى همگان گشود، و جهل و بى‏خبرى را مايه ذلت و بدبختى معرفى كرد، و تعليم و تعلم را در رأس فرايض و واجبات قرار داد و فاصله بين فهميده و نفهم را فاصله بين حق و باطل، نور و ظلمت و حيات و مرگ دانست!!

قرآن مجيد درس استقلال و آزادى به انسان آموخت، و بر وى واجب دانست كه طوق بندگى ديگران را از گردن خود باز كند و جز در برابر حضرت رب و مالك حقيقى و وجود مستجمع جميع صفات كمال سر فرود نياورد.

قرآن مجيد مجموعه اصول، حقايق و واقعياتى است كه از جانب حضرت حق به بندگان ابلاغ شده و رعايت و دقت در آن اصول، به خصوص در مرحله عمل، به تمام مردم واجب گشته است.

سلسله مسائلى كه انسان، به دستور قرآن براى تقرب به حق، و جلب رحمت‏ و رأفت حضرت مولا انجام مى‏دهد، عبادات و اعمالى كه مربوط به روابط انسان با همنوعانش، اعم از پدر و مادر و زن و فرزند و جامعه و ملت مى‏شود، معاملات و سياست خوانده و از انسان مى‏خواهد كه جانب تمام مسائل الهيه را، در تمام زمينه‏ها مراعات كند، كه مراعات مسائل الهى در امور زندگى مورث صلح و صفا و به پا شدن عدل و عدالت و كرامت و شرافت است.

قرآن تكيه بر شرافت نژادى، و حسب و نسب را، كه عامل ظلم و ستم و زور و قلدرى بود، الغا كرد و سپيد را بر سياه، عرب را بر عجم و عجم را بر عرب جز به تقوا امتياز نداد.

قرآن در بين تمام افراد از هر نژاد و رنگ، به شرط ايمان، طرح برادرى و دوستى انداخت و همگى را دعوت به اتحاد و اتفاق كرد، و شريف را با وضيع و فقير را با غنى يكى ساخت، و از آنان خواست كه در تمام زمنيه‏هاى فردى، خانوادگى، اجتماعى، اقتصادى و پيشتيبان و يار يكديگر باشند.

 

 


منبع : پایگاه عرفان
  3841
  0
  0
امتیاز شما به این مطلب ؟

آخر المقالات

      السنّة والبدعة
      لماذا تُنسَب الشيعة لابن سبأ ؟
      هل الدعوة لإزالة ذهب القباب عُمَرِيَةُ المنشأ فعلاً ؟
      القدرة المطلقة وإحياء الموتى
      ما هو الفرق بين بيعة الناس لعلي و بيعة الناس للخلفاء ؟
      ضرورة وحدة الأمة الإسلامیة
      علاقة الشیعة الامامیة بالغلاة
      لماذا ولد علي عليه السلام في الكعبة ؟!
      ما حكم الأكل من العقيقة لمن يعق عن نفسه؟
      ما حكم التوضؤ للصلاة قبل دخول الوقت؟ و هل تصح الصلاة ...

 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز