فارسی
پنجشنبه 01 فروردين 1398 - الخميس 14 رجب 1440
  2706
  0
  0

 دواى دردها

 

«ودواء دائكم».

در بخش سوم روايت، امير المؤمنين، عليه السلام، قرآن را داروى همه امراض فكرى و روحى بشر مى داند. قرآن مجيد كتاب فكر است و از انسان ها دعوت مى كند كه در آياتش فكر كنند. سخن قرآن اين است كه چرا نمى انديشيد در اين كه چگونه بايد زندگى كنيد؟ از كجا آمده ايد؟ به كجا خواهيد رفت؟ و چه كسى شما را آفريده است؟ او براى چه سما را آفريده و به كجا مى خواهد ببرد؟ چرا انديشه نمى كنيد در حكمت ارسال 124 هزار پيامبر؟ چرا فكر نمى كنيد كه روزى مى ميريد و همه مردم شما را تنها مى گذارند و به تنهايى بايد وارد قيامت شويد؟

«لَمَجْمُوعُونَ إِلى مِيقاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ».

براى وعده گاه روزى معين گردآورده خواهند شد.

توصيه قرآن به انسان ها اين است كه در محتواى سه كتاب انديشه كنيد: كتاب هستى، كتاب نفس، و كتاب آسمانى (قرآن). «2» بينديشيد تا بيشتر خدا را بشناسيد و بيشتر با وجود مقدّس او آشنا شويد. ببينيد او در اين عالم چه كرده و آيا معقول است اين عالم صاحبى نداشته باشد؟

 

 


منبع : پایگاه عرفان
  2706
  0
  0
امتیاز شما به این مطلب ؟

آخرین مطالب

      حقيقت ماه رمضان‏
      همنشينى بهشتيان با چهار گروه‏
      معيار شناخت خير
      مكتب‏هاى مدّعى عرفان
      مرگى تأسف ‏بار به واسطه گناه‏
      اسلام آيينى جهان شمول‏
      اثرگذارى و اثرپذيرى‏ در معاشرت
      معاشرت در جهت هدايت‏
      معاشرت در اسلام‏
      اثرگذارى محبوب در محب‏

بیشترین بازدید این مجموعه

      نفس و هفت مرحله آن
      فرق خوف و خشيت
      صفات حق در ادعيه
      آثار خطرناك مال حرام
      شهوت شكم يا تنور جهنم
      عقوبت ترك نماز
      دعا موجب دفع قضا و بلا
       نماز جماعت اول وقت‏
      نقش‏آفرينى فاطمه زهرا (س) در قيامت‏
      مرثیه ام البنین مادر حضرت عباس(ع)

 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز