فارسی
جمعه 02 فروردين 1398 - الجمعة 15 رجب 1440
  1915
  0
  0

كيفر گناهان‏

 

1- زنا

در روايات آمده است، كه هر گناهى كه در قرآن به آن وعده عذاب داده شده «كبيره» است، و چون در كتاب خدا به گناه زنا صريحاً وعده عذاب داده شده، در كبيره بودن آن هيچ ترديدى نيست.

درباره اين عمل خطرناك در قرآن مى خوانيم:

«وَ الَّذِينَ لا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ وَ لا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَ لا يَزْنُونَ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ يَلْقَ أَثاماً* يُضاعَفْ لَهُ الْعَذابُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ يَخْلُدْ فِيهِ مُهاناً» .

«و آنان كه معبود ديگرى را با خدا نمى پرستند، و كسى را كه خدا خونش را حرام كرده است، جز به حق نمى كشند، و زنا نمى كنند؛ و كسى كه اين اعمال را مرتكب شود به كيفر سختى برسد.* روز قيامت عذابش دو چندان شود، و در آن با خوارى و سرشكستگى جاودانه ماند».

در تفسير «منهج الصادقين» و برخى از تفاسير ديگر آمده است كه: «اثاماً» در آيه شريفه، نام محلى در جهنم است كه زناكاران را در آن كيفر مى دهند و گفته اند:

چيزى است مانند چرك و خون كه از بدن دوزخيان جارى شود. اما «اثم» و «اثام» در اصل به معناى اعمالى است كه انسان را از رسيدن به ثواب دور مى نمايد و در اينجا منظور جزاى گناه است .

آثار زنا در روايات

1- در روايتى امام باقر عليه السلام براى زنا شش اثر ذكر كرده اند: سه در دنيا و سه در آخرت، اما آثار دنيايى: از بين رفتن آبرو، كم شدن رزق، نزديك كردن مرگ. اما آثار آخرتى: غضب حق، سختى در حساب، دخول در جهنم و خلود در آن .

2- و نيز فرمود:

«كسى كه با زن مسلمان، يا يهودى يا نصرانى يا مجوسى، آزاد يا كنيز زنا كند و توبه نكرده، با اصرار بر اين عمل از دنيا برود، خداى متعال در قبرش سيصد در از عذاب باز مى كند كه از هر در مارها و عقرب ها و افعى هايى از آتش بيرون مى آيد و تا روز قيامت مى سوزد» .

3- از قول امير مؤمنان عليه السلام نيز نقل شده است كه فرمود:

«در قيامت به دستور خدا بوى متعفنى وزيده مى شود كه تمام اهل محشر ناراحت مى شوند، در حدى كه تنفس بر آنها سخت مى گردد، منادى ندا مى دهد: مى دانيد اين بوى متعفن از چيست؟ مى گويند: نه، ولى سخت ناراحتيم؛ مى گويد: اين بوى زناكاران است كه بدون توبه از دنيا رفته اند، پس آنها را لعنت كنيد كه خدا لعنتشان كرده است، نمى ماند در محشر كسى، مگر اينكه آنان را نفرين كرده و از خدا مى خواهند زناكاران را لعنت كند» .

4- رسول خدا صلى الله عليه و آله خطاب به امير مؤمنان عليه السلام فرمود:

«اى على! زنا شش پيامد دارد: سه در دنيا و سه در آخرت. پيامدهاى دنيايش اين است كه: 1- آبرو را مى برد. 2- مرگ را شتاب مى بخشد. 3- روزى را قطع مى كند. و پيامدهاى آن در آخرت عبارت است از: 1- سختى در حساب رسى 2- خشم خداى رحمان 3- جاودانگى در آتش».

5- قال الصادق عليه السلام:

الذُّنُوبُ الَّتِى تَحْبِسُ الرِّزْقَ الزِّنا .

«از گناهانى كه جلوى روزى را مى گيرد زناست».

6- قال على عليه السلام:

الزِّنا يُورِثُ الْفَقْرَ .

«زنا فقر را به بار مى آورد».

7- قال الصادق عليه السلام:

مَنْ وَطِى ءَ فُرُشَ امْرِءٍ مُسْلِمٍ وُطِى ءَ فِراشُهُ، كَما تَدِينُ تُدانُ .

«كسى كه به همسر مرد مسلمانى خيانت كند به همسرش خيانت كنند، به هر دستى بدهى از همان دست پس مى گيرى».

2- لواط

همجنس گرايى (لواط و مساحقه) از گناهان بزرگ است و در اسلام براى هر دو حد شرعى قرار داده شده است. حد همجنس گرايى در مردان، خواه فاعل باشد يا مفعول رجم (سنگسار) است، البته اثبات اين گناه بايد از راه هاى معتبر و قاطعى كه در فقه اسلامى و روايات معصومان عليهم السلام ذكر شده است صورت پذيرد. اما حدّ همجنس گرايى در زنان كه در فقه اسلامى و روايات از آن به «مساحقه» ياد شده است، پس از اثبات، صد تازيانه است.

رواياتى كه در مذمت و زشتى همجنس گرايى از پيشوايان اسلام نقل شده آنقدر زياد و تكان دهنده است كه با مطالعه آن هر كس احساس مى كند گناهى در قباحت و زشتى، به پاى آن نمى رسد. به يك روايت توجه كنيد:

قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله:

لما عَمِلَ قَوْم لُوْطٍ ما عَمِلُوا بَكَتِ الْأرْضُ الى رَبِّها حتى بَلَغَتْ دُمُوعُها الىَ السَّماءِ وَبَكَتِ السَّماءُ حتى بَلَغَتْ دُمُوعُهَا الْعَرْشَ، فَاوحَى اللَّهُ الىَ السَّماءِ أَنْ احْصِبيْهِمْ واوْحِى الَى الْارْضِ انْ اخْسِفىِ بِهِمْ .

«هنگامى كه قوم لوط آن اعمال ننگين را انجام دادند، زمين آنچنان گريست كه اشك هايش به آسمان رسيد و آسمان آنچنان گريست كه اشك هايش به عرش رسيد، در اين هنگام خداى متعال به آسمان وحى كرد كه آنها را سنگباران كن و به زمين وحى كرد كه آنها را فرو بر» .

از قرآن مجيد و روايت حضرت صادق عليه السلام و امام هشتم عليه السلام كبيره بودن آن استفاده مى شود؛ بلكه از آثار اسلامى برمى آيد كه عقوبت لواط از زنا سخت تر است.

چند روايت

1- امام صادق عليه السلام مى فرمايد:

«بدى گناه لواط از زنا بيشتر است، خداوند قومى را به خاطر اين عمل، هلاك كرد؛ ولى كسى را به زنا هلاك ننمود»

2- پيامبر بزرگ مى فرمايد:

«لواطكار، درحال جنابت وارد محشر مى شود، و آب دنيا او را پاك نمى كند، خدا بر او خشمگين و لعنتش كرده و دوزخ برايش آماده است و بد جايگاهى است» .

3- و نيز پيامبر عزيز اسلام فرمود:

«هرگاه كسى مرتكب لواط شود، عرش خدا به لزره افتد، و خداوند او را لعنت كرده، بر او غضب نمايد، و جهنم برايش آماده است، و شخصى كه تن به اين عمل داده و خودفروشى كرده، در كنار جهنم نگاهش مى دارند تا حساب خلايق تمام شود، آنگاه او را در عذاب انداخته و در طبقات دوزخ براى هميشه معذّب خواهد بود» «1».

4- امام ششم عليه السلام فرمود:

«حلال داننده لواط يا مقرّ بر او نمى ميرد مگر آن كه به وقت مرگ، سنگى از همان سنگ هايى كه بر قوم لوط، به عنوان عذاب، باريد بر او بخورد، مرگ وى با همان سنگ است و براى اينكه رسوا نشود، خدا آن سنگ را پنهان مى دارد» .

5- حضرت رضا عليه السلام فرمود:

«بترس و زنا و لواط را ترك كن، لواط بدتر از زناست، اين دو گناه موجب هفتاد و دو گونه درد در دنيا و آخرت است».

3 مساحقه

زنى به حضرت صادق عليه السلام عرض كرد، زنانى كه با يك ديگر مساحقه مى كنند حدّشان چيست؟ امام فرمود: حدّ زنا، به راستى چون قيامت شود آنان را مى آورند، و لباس هايى از آتش بريده شده بر آنها مى پوشانند، و مقنعه هاى آتشين به سرشان مى بندند، و زيرجامه هاى آتشين به بدنشان قرار مى دهند و عمودهاى آتش در جوفشان فرو كرده، و آنان را به جهنم مى اندازند. اولين ملتى كه مساحقه در آنان رواج يافت، قوم لوط بود، كه مردان به مردان سرگرم شدند و زنان بى شوهر به يكديگر اكتفا كردند، و به وقت نزول عذاب مرد و زن يك جا هلاك شدند «1».

امام صادق عليه السلام در جواب زنى درباره زنان مساحقه گر فرمود:

«در جهنم اند، چون قيامت شود چادرهايى از آتش بر آنان پوشيده شود، و عمودهاى آتشين در باطن و عورتشان داخل كنند، و آنها را در جهنم اندازند.

عرض كرد: در قرآن از اين مسئله ياد شده؟ فرمود: آرى، عرض كرد: كجا؟

فرمود اصحاب الرس» .

4 قيادت

قيادت، رساندن مرد و زن به يكديگر براى زنا، يا مرد و مرد براى لواط است و در حرام بودن آن و به گفته بعضى كبيره بودنش شكى نيست.

دو روايت

پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله فرمود:

«هر كس براى زنا بين مرد و زنى واسطه شود، خداوند بهشت را بر او حرام كرده و جايش در دوزخ است، كه دوزخ بدجايى است، و دائم مورد خشم خداست تا بميرد» .

امام ششم عليه السلام مى فرمايد:

«در قيامت خداوند با سه كس سخن نمى گويد، و به آنان نظر رحمت نمى كند، و ايشان را پاكيزه نمى نمايد، و براى آنان عذاب دردناكى است: پير زناكار، ديّوث، زن شوهردارى كه زنا دهد» .

5 قذف

قذف از بدترين گناهان، و قاذف فردى فاسق و پليد و تبهكار است؛ زيرا كسى كه در يك جامعه، يا يك محل و منطقه به يك مرد و زن نسبت زنا يا لواط بدهد، و بدون سبب آبروى يك مسلمان را در بين مردم ببرد، انسان نيست.

ريختن آبروى مردم با زبان قابل مقايسه با شكم پاره كردن و زخم زدن با اسلحه نيست! مردم در حريم حرمت آبرو، داراى يك زندگى آرام و با امنيت اند، كسى كه حافظ زبان خود نيست و با آبروى مردم بازى مى كند، از حيوان درنده بدتر است، و اينكه در بسيارى از روايات آمده، عده كثيرى از مردم در قيامت به خاطر زبان معذب به بدترين عذابند جداً يك مسئله حقّى است!

رسول اكرم و امام صادق و موسى بن جعفر و حضرت رضا و امام جواد عليهم السلام قذف را از گناهان كبيره دانسته و قرآن مجيد به اين گناه وعده عذاب حتمى داده است، آنجا كه مى فرمايد:

«إِنَّ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ الْغافِلاتِ الْمُؤْمِناتِ لُعِنُوا فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ* يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ» .

«بى ترديد كسانى كه زنان عفيفه پاكدامن باايمان را [كه از شدت ايمان از بى عفتى و گناه بى خبرند] متهم به زنا كنند، در دنيا و آخرت لعنت مى شوند، و براى آنان عذابى برزگ است.* [در] روزى كه زبان ها و دست ها و پاهايشان بر ضد آنان به گناهانى كه همواره انجام مى دادند، شهادت دهند».

نظر ديگران

يكى از دانشمندان اسلامى در يكى از مقالاتش مى نويسد:

«منظور از تشريع حدّ قذف، و فاسق شمردن قاذف، و اينكه پس از ارتكاب اين عمل خائنانه كه بازى با آبروى مردم است نبايد به هيچ وجه گواهى او را قبول كرد، حفظ عفت و عزت جامعه اسلامى و پرورش روح غيرت و بزرگوارى در افراد مسلمان است؛ زيرا در اجتماعى كه چنين دشنام هاى زننده و تهمت هاى گزنده شايع و رايج و بدون كيفر بماند، روح عزت و غيرت خواهد مرد، و پرده عِرْض و آبرو دريده خواهد شد، و محتاج به توضيح نيست كه چون قومى در چنين ورطه انحطاط سقوط كرد هيچگاه قادر بر حفظ كيان ملى و استقلال قومى و دفاع از وطن نخواهد بود».

و ديگرى مى گويد:

«براى جلوگيرى از تهمت هاى ناروا و شيوع افترا، اسلام كسى كه زنان پاكدامن را متهم سازد و نتواند چهار شاهد بياورد را با حكم خوردن هشتاد تازيانه، محروم شدن از اطمينان مردم مسلمان به او، و عدم قبول شهادت او كيفر مى دهد، و اين براى اين است كه بازار تهمت و شايعه و دروغ گرم نشود و اضطراب و ناراحتى در ميان مردم و خانه ها شايع نگردد و به جاى اطمينان و اعتماد، شك و ترس در اجتماع رونق نيابد».

نبايد فراموش شود كه قذف به طور مطلق حرام و از گناهان كبيره است، خواه قذف كننده راستگو باشد، خواه دروغگو؛ يعنى اگر با چشم خود زنا و لواط را ببيند حق گفتن ندارد مگر چهار شاهد عادل بياورد، بنابراين بر فرض ديدن وقوع زنا يا لواط حق گفتن ندارد و اگر بگويد قذف كرده و به قول قرآن ملعون و مستحق كيفر دنيايى و عذاب آخرتى است!!

امام پنجم عليه السلام مى فرمايد:

«كسى كه به زن پاك دامنى نسبت زنا بدهد، خداى متعال كردار نيكش را نابود مى كند و در قيامت هفتاد هزار ملك مأمور مى شوند او را از پس و پيش تازيانه بزنند، آنگاه او را به آتش دوزخ دراندازند» .

 

 


منبع : پایگاه عرفان
  1915
  0
  0
امتیاز شما به این مطلب ؟

آخرین مطالب

      هدیه روز پدر
      تعریف امیرالمؤمنین(ع)
      قطرهٔ اشک
      خانه تکانی و دل تکانی
      سال جدید
      آقای مردم جهان
      مقام ولی الله
      سرمایه‌دارترین مخلوق خدا
      زیارت جامعهٔ کبیره
      دروازه تمامی ارزش‌ها

بیشترین بازدید این مجموعه

      داستانى عجيب از برزخ مردگان
      تقوا در روايات‏
      ماوراى هفت آسمان‏
      انواع صدقه‏
      نتيجه شوم مستى‏
      قابل توجه زنان آزاردهنده به همسر
      حسادت
      دعا برای دختر دار شدن
      قرآن چون عصای موسی
      هدیه روز پدر

 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز