فارسی
شنبه 03 فروردين 1398 - السبت 16 رجب 1440
  2426
  0
  0

 پيش‏آمدها سبب زدوده شدن گناه از پرونده است‏

 پيش‏آمدها سبب زدوده شدن گناه از پرونده است‏

منابع :

کتاب : تفسير حكيم جلد یک

نوشته : استاد حسین انصاریان

 

 

حضرت صادق (ع) در رابطه با آيه شريفه بسمله حديث مهمى به اين عبارت دارند:

«و لربما ترك بعض شيعتنا فى افتتاح امره بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ فيمتحنه الله عزوجل بمكروه لينبهه على شكر الله تبارك وتعالى والثناء عليه و يمحق عنه وصمة تقصيره عند تركه قول بسم الله الرحمن الرحيم:» «1»

چه بسا برخى از شيعيان و پيروان ما در آغاز كارشان بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ را ترك مى كنند، در نتيجه خدا به بلا و حادثه دچارش كند براى اين كه بيدار و آگاهش سازد تا سپاس و شكر او را به جاى آورد، و در آن بلا و حادثه لكه ننگ و تقصير و كوتاهى او را به هنگام ترك بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ بزدايد.

 

مصداق عينى اين روايت داستان شگفت آور زير است:

عبدالله بن يحيى به محضر مبارك اميرالمؤمنين (ع) وارد شد، در برابرش يك صندلى بود، حضرت به او فرمان نشستن داد، او هم به روى آن نشست بناگاه صندلى كج شد و عبدالله با سر به زمين آمد، و سرش شكست و اندكى استخوان سرش نمايان شد و خون جارى گشت!

اميرالمؤمنين (ع) فرمان داد آب آوردند، خون سر او را شست، سپس فرمود: نزديك من آى، نزد حضرت آمد، امام دست خود را بر آن زخم كه استخوانش نمايان بود گذاشت. عبدالله از درد بى تاب شد، امام دستش را بر آن ماليد و آب دهان مباركش را روى آن گذاشت، با اين لطف و محبت اميرالمؤمنين زخمش بهبود يافت، آن چنان كه گوئى جراحتى به او نرسيده است.

پس از آن حضرت فرمود: اى عبدالله حمد و ستايش ويژه خداوندى است كه پاك كردن گناه شيعيان ما را در دنيا به رنج و محنتشان قرار داده است، تا فرمانبرى و طاعت آنان را براى ايشان بى آلايش و سالم نمايد و شايسته اجر و ثواب آن شوند.

عبدالله گفت: يا اميرالمؤمنين آيا به راستى ما جز در دنيا به گناهانمان مجازات نمى شويم، فرمود آرى همين طور است آيا نشنيدى كه رسول خدا (عليهما السلام) فرمود:

دنيا زندان مومن است و بهشت كافر!

خدا شيعيان ما را [به خاطر محنت و رنجى كه در اين دنيا متحمل اند و به خاطر آمرزشى كه نصيب آنان فرموده است ] حتماً از گناهان پاك و پاكيزه مى گرداند، بر اين اساس است كه مى فرمايد:

وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ: «2»

و آنچه از حادثه و پيش آمد به شما مى رسد به سبب اعمالى است كه مرتكب شده ايد و از بسيارى از آن اعمال گذشت مى كند.

تا هنگامى كه به آستان رستاخيز در آيند، در آنجا طاعات و عباداتشان بر آنها سرشار شود، و دشمنان محمد (عليهما السلام) و نيز دشمنان و بدخواهان ما را بنا به فرمانبرى و طاعتى كه از آنان سر مى زند در دنيا پاداش و جزا مى دهد اگر چه طاعتشان بى وزن و بى ارزش است، چون خلوصى همراهش نيست، تا هنگامى كه به آستان رستاخيز در آيند گناه و كينه آنان [كه از محمد و ياران خوبش در دل داشتند] بر آنان باز گردد و به خاطر آن در آتش افكنده شوند!

و هر آينه شنيدم محمد (عليهما السلام) مى فرمود:

در زمان گذشته دو نفر بودند يكى از آنان مطيع و مؤمن به خدا بود و ديگرى كافر كه آشكارا به دشمنى دوستان خدا و به دوستى دشمنانش مى پرداخت و براى هر يك فرمانروائى عظيمى در گوشه اى از زمين بود.

آن كافر كه دشمن خدا بود بيمار شد، و در غير وقتش هوس ماهى كرد، زيرا آن نوع ماهى در آن هنگام چنان به گرداب ها جا گرفته بود كه به دست آوردنش امكان نداشت بنابراين پزشكان او را از زندگى و ادامه حياتش نااميد كرد و گفتند: جانشين و قائم مقام خود را معين كن كه تو از اهل گورستان پاينده تر نيستى، همانا شفايت و درمان بيمارى ات در اين ماهى است كه به آن ميل و اشتها دارى و بر آن نيز راهى نيست.

در اين هنگام خدا فرشته اى برانگيخت و به او فرمان داد كه آن ماهى را از جايش بر انگيزد و به طرفى سوق دهد كه به دست آوردنش آسان گردد، در نهايت ماهى را برايش گرفتند و او آن را خورد و از بيمارى بهبودى يافت و در حكومتش سال هاى سال پس از آن بر جاى ماند.

سپس تقدير حق چنين واقع شد كه آن پادشاه مؤمن بيمار شد همانند بيمارى آن كافر، در زمانى كه جنس آن ماهى از سواحل و كنار دريا كه به دست آوردنش آسان بود به سوى ديگر نمى رفت، نهايتاً آن پادشاه مؤمن هوس آن ماهى را كرد و پزشكان برايش توصيف كردند و گفتند:

آسوده خاطر باش، اكنون وقت آن است كه از آن ماهى برايت صيد كنند و از آن بخورى و از بيمارى رهائى يابى.

در اين هنگام خدا آن فرشته را برانگيخت و به او فرمان داد كه جنس آن ماهى را از سواحل و كرانه ها به گرداب ها براند، تا دسترسى به آنها ممكن نشود، در نتيجه آن ماهى به دست نيامد تا آن مؤمن در آرزو و هوس آن ماهى و بهبود نيافتنش از بيمارى جان به جان آفرين تسليم كرد، و از اين جريان فرشتگان آسمان و اهل آن سامان به شگفتى فرو رفتند تا آنجا كه نزديك بود در فتنه و آزمايش افتند، چون خداى متعال (از روى احسان و حكمتش) بر آن كافر آنچه را كه بر آن راهى نبود آسان گردانيد و بر آن مؤمن آنچه را كه به آسانى بر آن راه بود غير ممكن ساخت!

آنگاه خدا به فرشتگان آسمان و پيامبر آن زمان به وحى خويش فرمود:

بى ترديد منم خداى كريم، احسان كننده، توانا، آنچه عطا كنم زيانم نرساند، و آنچه باز دارم از من نكاهد و به اندازه ى ذره اى به كسى ستم نكنم.

اما كافر، از اين كه به دست آوردن ماهى را در غير زمانش براى او آسان نمودم، جهتش فقط اين بود كه پاداش كار نيكى باشد كه او انجام داده بود [چون بر عهده من است كه از هيچ كس حسنه اى را از بين نبرم ] تا به رستاخيز در آيد و هيچ حسنه اى در نامه عملش نباشد و به كفر خويش وارد آتش شود.

و بنده فرمانبر خود را از آن ماهى باز داشتم به سبب خطائى كه از او سر زده بود، و با منع و ردّ آن ميل و هوس و از بين بردن آن دارو، پاك شدنش را اراده كردم و خواستم كه به آستان من در آيد و جرم و گناهى در پرونده اش نباشد و پاك و پاكيزه وارد بهشت شود!

در اين هنگام عبدالله بن يحيى گفت: يا اميرالمؤمنين به حقيقت بال و پرم دادى و به من حقايقى آموختى پس اگر مصلحت بدانى گناهم را كه در اينجا به آن امتحان شدم به من بنمايان تا هم چنان تكرارش نكنم.

فرمود: لحظه اى كه روى صندلى نشستى بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ نگفتى نتيجه اين شد كه به خاطر نسيان و سهوت از آنچه به آن دعوت شدى [كه در ابتداى هر كارت بِسْمِ اللَّهِ بگو] خدا به اين پيش آمد زمينه پاك شدن از گناه (ترك نام و ياد خدا) را برايت قرار داد، آيا ندانستى كه رسول خدا (عليهما السلام) از جانب خداى عزوجل فرمود:

هر اقدام قابل توجه كه در آن يادى از بسم الله نشود ناقص و بريده «از خير» است!

گفتم: آرى پدر و مادرم فدايت، پس از اين تركش نمى كنم فرمود: در اين صورت از آن بهره مند و سعادتمندى.

حضرت عسگرى از پدرانش از اميرالمؤمنين (ع) روايت مى كند كه آن حضرت مى فرمايد: از رسول خدا شنيدم مى گفت:

كه خداى عزوجل به من فرمود: اى محمد:

وَ لَقَدْ آتَيْناكَ سَبْعاً مِنَ الْمَثانِي وَ الْقُرْآنَ الْعَظِيمَ. «3»

و به فاتحة الكتاب منت ويژه جداگانه اى بر من گذاشت، و آن را همسنگ و هم طراز قرآن- كه از جلال و عظمت درياى مواج است- قرار داد و بى ترديد فاتحة الكتاب بزرگ ترين و شريف ترين چيزى است كه در گنج هاى عرش است و به راستى خدا محمد را به آن اختصاص داد و شرافت و بزرگى بخشيد و در آن هيچ يك از پيامبرانش را با او شريك نگردانيد جز سليمان كه [بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ] را به او عطا فرمود آيا نمى بينى كه از زبان بلقيس مى آورد آنگاه كه گفت:

«إِنِّي أُلْقِيَ إِلَيَّ كِتابٌ كَرِيمٌ» إِنَّهُ مِنْ سُلَيْمانَ وَ إِنَّهُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ: «4»

هشدار (اى شنوندگان) كسى كه آن را بخواند و به حكومت و دوستى و ولايت محمد و آلش كه پاكان روزگاراند معتقد باشد، و مطيع فرمانشان و مؤمن به ظاهر و باطنشان خداى عزوجل به هر حرفى از آن حسنه اى به او مرحمت كند كه هر حسنه بالاتر و برتر از دنيا و آنچه در او- از انواع مال و منال و خير است- است و هر كه به خواننده اى كه آن را مى خواند گوش فرا دهد براى او يك سوم پاداشى است كه براى خواننده مهياست بنابراين بايد هر يك از شما در افزايش اين خير و عنايت كه رايگان به شما روى آور است بكوشد پس براى شما غنيمتى است هشدار كه زمانش منقضى نگردد كه در آن صورت غم و اندوه و ندامت و حسرت در دل هايتان باقى بماند. «5» چنان كه ذات الله شريف ترين ذات هاست، پس هم چنان ذكر و يادش شريف ترين اذكار و يادها و نامش شريف ترين نام هاست، و چنان كه وجودش بر همه وجودات داراى سبقت و پيشى است، واجب است ذكر و يادش داراى سبقت و پيشى بر همه اذكار و يادها باشد، و نامش پيش از همه نام ها قرار گيرد. «6» چون وجودش را كه شريف ترين وجودهاست و ذكر و نامش را كه برترين ذكرها و نام هاست در ابتداى هر كارى ياد كنند آن كار داراى خير و بركت مى شود، و به نتيجه و محصول مى رسد.


پی نوشت ها:

______________________________


(1)- نورالثقلين، ج 1، ص 6.

(2)- شورى، 30.

(3)- حجر، 87.

(4)- نمل، 30.

(5)- نورالثقلين، ج 1، ص 5.

(6)- تفسير كبير، ج 1، ص 103.


منبع : پایگاه عرفان
  2426
  0
  0
امتیاز شما به این مطلب ؟

آخرین مطالب

      عقیله بنی هاشم حضرت زینب کبری(س)
      مقام حضرت زينب (س)
      نوروز؛ روز گشایش و فرج
      عظمت نهج‌البلاغه  
      قرآن از منظر امیرمؤمنان(ع)
      امام علی(ع) دعوت‌کننده به حسنات
      توبه دو برادر در آخرین ساعات!
      افزایش رزق و روزی با نسخه‌ امام جواد (ع)
      امام جواد (ع) در آثار استاد انصاریان
      معناشناسي ليله الرغائب

بیشترین بازدید این مجموعه

      توبه دو برادر در آخرین ساعات!
      غیبت های حلال
      توصیه هایی برای افزایش روزی
      از کجا بدانيم خدا از ما راضي‌ است؟
      استغفار یکی از راه‌های زیادی رزق
      اسم اعظمی که خضر نبی به علی(ع) آموخت
      یک آیه و این همه معجزه !!
      شاه کلید آیت الله نخودکی برای یک جوان!
      حاجت خود را جز نزد سه نفر نگو!
      زن شايسته برای شوهر

 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز