فارسی
دوشنبه 05 اسفند 1398 - الاثنين 29 جمادى الثاني 1441
  266
  0
  0

حق اخلاص‏

اخلاص در برابر حضرت حق يعنى اين كه همه مردم در تمامى امور زندگى از خرد و كلان و فردى و اجتماعى و مادى و معنوى و فكرى و فرهنگى و مذهبى و اخلاقى و نظامى و صنعتى و سياسى و اقتصادى و تربيتى و خانوادگى دربست و خالصاً به چرخ او بچرخند و از نظام و قانون او اطاعت و تبعيت كنند، و اين اطاعت و تبعيت را در سرتاسر قلمرو زندگى خود شمول دهند و هيچ منطقه و زاويه اى از زندگى را از آن خارج و در قلمرو دخالت غير او قرار ندهند، و براى او در اطاعت و تبعيت و حاكميت وعبوديت و ربوبيت و الوهيت و ديگر حقوق ويژه و انحصارى او رقيب و شريك قرار ندهند و به بيانى كوتاه فقط فرمان و اراده او را حاكم و تعيين كننده راه و رسم زندگى فردى و اجتماعى خويش قرار دهند و هر گونه تحكم و تصرف در وجود و زندگى و جامعه و جهان خود را حق خالص او دانند، و همه زندگى و شئون خود را تسليم در برابر حكم و اراده او دارند، و هر دست دست انداز نده اى! به اين نواحى را چه از ناحيه هواى نفس باشد، و چه از ناحيه طاغوت و شيطان، مشمول حكم دست سارق سازند.

اخلاص به خلاف آن كه بعضى سطحى نگران خام انديش و برخى عالم نمايان محدود به قلب و نيتش وانمود مى كنند نه صرف نيت كه سرتاسر ميدان انديشه و عمل را فرا مى گيرد.

منظور از اخلاص عمل در نگاه قرآنى اين است كه عملت، كارت، هر كارت و هر عملت، تمامى اعمالت و تمامى كارهايت حتى غذا خوردنت، نفس كشيدنت و زنده بودنت خالص براى خدا يعنى براى راه خدا باشد:

راهى كه پيام آور او با رستاخيز اجتماعى خود آن را به جهان و جهانيان نشان داد، و قرآن او همى نشان مى دهد، و اگر در اين راه نيست غذا مخور، نفس مكش، زنده نمان، بمير ...... آرى بمير كه در چنين صورتى

بطن الارض خير لكم من ظهرها.

منظور اين است كه آن گونه زيست كن كه زيستنت خالص براى خدا و در راه خدا باشد وگرنه مزى آن گونه كار كن كه كارت از تمامى جهات خالص براى خدا و در راه خدا باشد وگرنه مكن.

آنچه را بدار كه دربست براى خدا و در راه خدا باشد والّا مدار. آن راه را برو كه يكسر براى خدا و در راه خدا باشد وگرنه مرو.

آنچه را بگو، بشنو، بخوان، بنويس، بگير، بده، بخواه، بساز كه يك ريز براى خدا و در راه خدا باشد وگرنه مگو، مشنو .........

اگر جوانى، اگر پيرى، اگر زنى، اگر مردى، اگر عالى هستى، اگر دانى مى باشى، اگر اهل سياستى، اگر نظامى هستى، اگر روحانى، اگر كاسب، اگر ادارى، اگر فرهنگى، اگر اهل صنعت، اگر دانشجو، اگر استاد، اگر سخنور، اگر فقيه، اگر عالم و .... و اگر هر چه هستى كارت را آنجا، آنگاه و آن گونه انجام بده كه خالص براى خدا باشد، و در راه خدا و نظام خدائى قرار گيرد وگرنه انجام مده، گِردش مگرد، تعقيبش مكن، يا تبديلش كن به آنچه براى خدا و در راه خدا باشد يا تعطيلش كن يا بمير:

تن به اين كه ولو گوشه اى از آن براى غير خدا باشد مده كه اين شرك است، براى غير خدا و به چرخ غير خدا هيچ مچرخ، چه پول باشد، چه هواى نفس، چه زن چه فرزند، چه عشق و شهوت و لذت، چه مقام و قدرت و ثروت و چه بت و شيطان و طاغوت باشد.

اگر مى نشينى، اگر برمى خيزى، اگر مى نويسى، اگر مى خوانى، اگر مى زنى، اگر مى خورى، اگر توليد مى كنى، اگر مصرف مى كنى، اگر فرزند مى پرورانى، اگر فرزند به مرگ مى دهى، اگر صله رحم مى نمائى، اگر قطع رحم مى كنى، اگر آباد مى كنى، اگر خراب مى كنى، اگر زنده مى مانى، اگر مى ميرى، اگر ..... و اگر هر چه انجام مى دهى حساب كن، حساب گر باش ببين در راه خدا قرار مى گيرد، به تحقق هدف هاى خدائى كمك مى كند، طاغوت زدائى دارد انجام ده وگرنه ترك كن و يا به قول رسول خدا

بطن الارض خير لكم من ظهرها

و اينك اصل روايت:

هر گاه حاكمان شما نيكان شما باشند، و توانگرانتان بخشندگان شما، و زمامدارى و كارهايتان به مشورت و شوراى همه شما پس روى زمين براى شما بهتر از شكم زمين است، و چون امراى شما اشرار و بدكاران شما باشند، و توانگران شما بخيلان شما و سررشته كارهايتان در دست زنان شما پس شكم زمين از پشت آن برايتان بهتر باشد.

يعنى بايد همه چيز را در راه خدا قرار دهيد تا يا شق اول: زندگى روى زمين تحقق يابد يا جان به خدا و تن به زمين بسپاريد كه در هر صورت به إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ  نايل آئيد كه غير اين شرك است.

از على آموز اخلاص عمل يعنى اين ...... يعنى شكل و صورت زندگى فردى و اجتماعى على معناى تبلور يافته عينى و عملى اخلاص عمل لله است، كه يك لحظه از لحظات عمر پربار و توفنده خود را به غير خدا و براى غير خدا نداد و سر تا سر آن را در راه ايجاد نظامى خالصا خدايى و جامعه اى خالصا الهى به كار گرفت، كه علاوه بر عمل فرد، نظام جامعه را نيز بايد خالصا خدائى كرد و خالصاً بر پايه قانون او نهاد و خالصا در قابل مقررات او ريخت و خالصا شكل و قيافه مورد نظر او را به آن داد و اين است معناى:

«و كمال توحيده الاخلاص له»

آيات قرآنى اخلاص در هر سه شاخه نيت، عمل و نظام اجتماعى را مى خواهند و براى تخلف از هر سه فرجامى ناگوار اعلام مى كنند.

آيات قرآنى مربوط به دين حق، اخلاص را تا بدان پايه ضرور دانسته و مهم مى شمارند كه داشتن آن را معناى توحيد و عامل همه نيك فرجامى ها و تعالى و سعادت ها اعلام مى كنند، و نداشتن آن را شرك و كفر و بازيچه هوس بودن و آلت دست شيطان و طاغوت گشتن و سبب تمامى تيره بختى ها و ذلت ها و كيفرها.

 

 

 


منبع : پایگاه عرفان
  266
  0
  0
امتیاز شما به این مطلب ؟

آخرین مطالب

    مجالس اهل‌بیت(ع)
    حضرت جواد الائمه (ع)
    زندگی گوارا
    مشعل‌های هدایت الهی
    رفاقت با خدا اهل‌بیت و قرآن
    با لقمه حرام ارزش خود را کم نکنیم
    مراعات اهل‌بیت پیامبر (ص)
    زهرا (س) گوهری نایاب
    فاطمه(س) مزد رسالت پیامبر(ص)
    مادر ما لیلةالقدر است

بیشترین بازدید این مجموعه

      عبادت خالصانه براى خدا
      نتيجه شوم مستى‏
      حضرت ام البنین سلام الله علیها
      بدبینی نسبت به نیکان
      مهر و محبت
      حضرت جواد الائمه (ع)
      مهربانی خدا
      روحیۀ تفکر
      زندگی گوارا
      مجالس اهل‌بیت(ع)

 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز