فارسی
شنبه 16 فروردين 1399 - السبت 10 شعبان 1441
  548
  0
  0

ورود به شهرى آباد و پر نعمت‏

بنى اسرائيل پس از چهل سال سرگردانى در بيابان كه جز ريگ و خاك و هواى گرم و سرد و بادهاى موسمى آزار دهنده چيزى نداشت، و اقتضا مى كرد كه آن قوم به صورت پراكنده و فردى و نامنظم و با دلهره و اضطراب زندگى كنند و از بسيارى از نعمت هاى مادى و معنوى محروم باشند، باز هم براى اتمام حجت مورد لطف و منت خدا گرفتند، و به كيفر و جزاى گناهان آنان كه چهل سال سرگردانى در بيابان بود خاتمه داده شد، فرمان يافتند كه وارد شهرى آباد، پر نعمت و با بركت شوند و در آنجا سكونت گزينند، و از مواهب شهرنشينى كه همراه با انواع وسايل معيشت از قبيل خانه و مدرسه و معبد و تعاون و قانون و تجارت و كسب و گرد هم بودن افراد است بهره مند شوند، و زمينه رشد عقلى، علمى، جسمى، معنوى، اخلاقى، كرامت و شرافت در اختيارشان باشد، و بتوانند اهداف عالى انسانيت را تحقق بخشند و از خود ملتى آگاه، رشيد، عاقل، و دين دار به وجود آورند، و گذشته زشت خود را با تواضع به حق، و پيروى از فرهنگ الهى و توبه واقعى جبران نمايند و آينده اى پاك و درست و سود بخش و محكم و استوار از بركت ديندارى و عبادت و بندگى و توحيد خالص و ناب بسازند.

خداى مهربان به آنان چنان كه به آدم و حوا فرمان داد:

يا آدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَ زَوْجُكَ الْجَنَّةَ وَ كُلا مِنْها رَغَداً حَيْثُ شِئْتُما:

به بنى اسرائيل فرمان داد وارد شهرى بهشت مانند كه پر نعمت و پر بركت بود وارد شوند و دستور و فرمان مهربانانه و رحيمانه و حكيمانه به آنان داد: از نعمت هاى آن شهر هر گونه و هر چه بخواهيد فراوان و گوارا و با خاطرى آسوده بخوريد و به كار گيريد تا بر قدرت و قوت شما براى عبادت رب و خدمت به خلق بيفزايد.

او فرمان به خوردن و مصرف كردن و به كار گرفتن نعمت خود را براى شكم چرانى، و شهوت رانى و ذخيره كردن و مال اندوزى نمى دهد، كه اين گونه فرمان فقط شايسته شيطان و هواى نفس است، خوردن و مصرف نمودن نعمت ها براى اهدافى بسيار عالى و نتايج بسيار با ارزش است، انسان لازم است بخورد و بياشامد و با مصرف كردن نعمت ها انرژى كسب كند و قدرت و قوت بگيرد، تا آن انرژى و قدرت و قوت را در راه مشروع و طريق مثبت هزينه كند و بدين وسيله رشد و كمال و سعادت دنيا و آخرت خود را تأمين نمايد.

اگر هدف انسان از خوردن و به كار گرفتن نعمت و مصرف آن به خصوص در زندگى شهرنشينى كه در هر نوع كار مثبت و عمل خير و عبادت و خدمت به روى انسان باز است، و زمينه هر نوع رشد و تكامل و تربيت و تزكيه فراهم است، بايد بداند كه شهرنشينى اقتضا مى كند كه «درهاى آرزوهاى گوناگون چون مقام و جاه و شهوات و تنوع در غذا و لباس و خانه و انواع مدپرستى و شركت در جلسات گناه و بازى گرى و ورود به هر فسق و فجور و گناه و معصيت به روى نفس هواپرست آدمى باز شود و مقتضيات شهرنشينى مانند شجره منهيه خوى هاى پست مانند حرص را برانگيزد و راه هاى تجاوز به حقوق همگان و ستم پيشگى را آسان نمايد و در اثر آن روح و جسم وارد چاه انحطاط و پستى و اخلاق حيوانى گردد، و فرد و خانواده و اجتماع از زندگى فطرى به سقوط افتد و همه احساسات و قواى انسانى و ادراكات او جاذب گناه و خطا گردد.

پس كسى كه علاقه دارد در زندگى شهرى و محيط اجتماعى و منطقه پر نعمت و پر بركت و محلى كه همه وسائل معيشت به راحتى در دسترس است فطرت و هويت و وجود خود را از سقوط به اسفل سافلين حفظ كند بايد مانند سربازى كه انواع دشمنان در ميانش گرفته اند و او را به محاصره درآورده اند پيوسته هوشيار و مراقب باشد، هوشيار حق و توجه به مراقبت او و خضوع و فروتنى كامل در برابر حضرت او و فرهنگش كه همان حقيقت سجده است، و فرو ريختن گناهان و آثار شومش از خود به وسيله توبه و استغفار حقيقى كه تلفظ به صيغه لفظى آن استغفرالله دلالت بر واقعى بودن و جدى بودن آن دارد.

پس خوردن و مصرف كردن نعمت به خاطر عبادت رب و خدمت به خلق با فرمان اباحه اى كه خداوند از باب لطف و رحمت و كرمش داده فَكُلُوا مِنْها حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَداً و رجوع مستمر به خدا براى زدوده شدن آثار گناه بايد به صورت كارى ضرورى و لازم و واجب مورد توجه شهرنشينان باشد تا از عذاب خدا و انتقام سهمگين آن منتقم در امان باشند و روزگار خود را در امنيت و سلامت به سر برند، كه شكر نعمت يعنى هزينه كردن آن در عبادت رب و خدمت به خلق مانع از عذاب و بلا و سبب ازدياد نعمت و مايه سلامت و امنيت است.

ما يَفْعَلُ اللَّهُ بِعَذابِكُمْ إِنْ شَكَرْتُمْ وَ آمَنْتُمْ وَ كانَ اللَّهُ شاكِراً عَلِيماً:

اگر شما سپاسگزار نعمت هاى بى شمار حق باشيد و به حوزه ايمان واقعى درآئيد خدا را با عذاب شما چه كار؟ خدا همواره پاداش دهنده به اعمال نيك و داناست.

حضرت صادق (ع) از رسول خدا روايت مى كند كه آن حضرت فرمود:

«الطاعم الشاكر له من الاجر كاجر الصائم المحتسب، و المعافى الشاكر له من الاجر كاجر المبتلى الصابر، و المعطى الشاكر له من الاجر كاجر المحروم القانع:»

كسى كه نعمت خدا را مصرف مى كند و سپاسگزار آن نعمت است پاداشش هم چون پاداش روزه دارى است كه با نيت صادقانه و فقط براى خدا روزه گرفته است.

و آن كه از هر جهت سالم است و سپاسگزار سلامت خويش است، پاداشش چون پاداش مبتلا به مصائبى است كه بر مصائب به خاطر خدا صبر مى ورزد.

و آن كه از جانب خدا به او نعمت عطا شده و سپاسگزار نعمت است پاداشش چون پاداش محروم قانع است كه در عين محروميت و رنج و سختى خود را از گرفتار شدن به حرام حفظ مى كند و به قضاى الهى راضى است.

عايشه در يكى از شب هائى كه پيامبر در اطاق او بود عبادت عظيم و با كيفيت پيامبر را مشاهده كرد و مشقتى كه حضرت در تحمل بندگى به خود مى داد، گمان كرد اين عبادت و بندگى چنان كه در قرآن آمده سبب محو سيئات است و پيامبر براى محو سيئات اين گونه تن به عبادت داده، خبر نداشت كه عبادت نوعى كامل از شكر و سپاس حق است به حضرت عرضه داشت:

خدا كه تو را در گذشته و آينده مورد مغفرت قرار داده اينهمه عبادت براى چه؟!

حضرت در پاسخ او فرمود:

«يا عايشه الا اكون عبداً شكوراً؟»

آيا من بنده بسيار شكرگزار نباشم:

يعنى عايشه عبادت اثرش منحصر در محو سيئات نيست بلكه عبادت آن هم از هم چو منى كه در اوج عصمت از گناه است اوج شكر و سپاسگزارى خداست.

حضرت مسيح به مرد كورى گذشت كه علاوه بر كورى به سه بيمارى جزام، برص، و فلج دست و پا دچار بود، از او شنيد خدا را به اين صورت شكر مى كند:

«الحمد الله الذى عافانى من بلاء ابتلى به اكثر الخلق فقال (ع) ما بقى بلاء لم يصبك قال: عافانى من بلاء هو اعظم البلايا و هو الكفر:»

خدائى را شكر مى كنم كه مرا از بلائى كه اكثر مردم به آن مبتلايند در سلامت نگاه داشت، عيسى به او گفت: اى مرد بلائى نمانده كه به تو نرسيده، گفت: مرا از بلائى كه از بزرگ ترين بلاهاست و آن كفر و ناسپاسى همه نعمت ها است سالم قرار داده عيسى دست به بدن او گذاشت از بركت دست و نفس مسيح خدا او را شفا داد، چهره اش نيكو شد، بدنش سالم گرديد، با عيسى همراه شد و با او خدا را عبادت مى كرد.

 

 


منبع : پایگاه عرفان
  548
  0
  0
امتیاز شما به این مطلب ؟

آخرین مطالب

    مقام عصمت حضرت علی اکبر(ع)
    اقتدا به حضرت علی اکبر(ع)
    اثرگذاری قاری قرآن
    دقت در آفرینش
    خدایا! من به وسیلهٔ خودت، خودت را شناختم
    حق گوی در بیان حضرت سجاد (ع)
    مقام و منزلت عظیم قمر بنی‌هاشم
    غبطه به مقام حضرت عباس (ع)
    سرمایه گذاری های دشمن
    یا ابا عبدالله

بیشترین بازدید این مجموعه

      نتيجه شوم مستى‏
      افسار دزدى و نتيجه فرار از حلال‏
      حسادت
      متکبر نباشید
      زیاد فکر کردن به گناه
      برگشت و اصلاح بعد از توبه
      مهربانی خدا
      طلب یاری از خداوند
      اثرگذاری قاری قرآن
      مقام عصمت حضرت علی اکبر(ع)

 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز