فارسی
پنجشنبه 14 فروردين 1399 - الخميس 8 شعبان 1441
  338
  0
  0

شناخت راه‏

 

قرآن كريم در سه آيه زير اين راه را به ما نشان مى دهد. نخست، آيه 172 سوره بقره است كه خداوند در ابتداى آن مى فرمايد:

«يا أيها الّذين آمنوا»

اى اهل ايمان.

يعنى براى شروع اين راه بايد ايمان داشت، پروردگار را دوست داشت و به حرف هايش گوش كرد. پس، خطاب اين آيه با ماست كه اهل ايمانيم نه آن ها كه سخن پروردگارشان را گوش نمى كنند. در حقيقت، پروردگار عالم طلف كرده و در اين آيه با ما به صورت مستقيم حرف مى زند.

«كلوا من طيّبات ما رزقناكم»

از انواع ميوه ها و خوردنى هاى پاكيزه كه روزى شما كرده ايم بخوريد.

از نعمت هاى من استفاده كنيد. نوش جان و گواراى وجودتان! چون وقتى از اين نعمت ها استفاده مى كنيد. انرژى و قدرت مى گيريد و نشاط و شوق پيدا مى كنيد، زيرا تمام اين آثار در نعمت ها قرار دارد و هر كدام حالت مثبتى در انسان پديد مى آورند. حالا بايد اين توان و قدرت و انرژى را در راهى مصرف بكنيد. ادامه آيه عهده دار پاسخ به اين سوال است كه انرژى هايمان را در چه راهى مصرف كنيم؟

«و اشكروا للّه».

و خدا را سپاس گزاريد.

شكر خدا، چنانچه از آيات و روايات استفاده مى شود، در اين است كه انسان تمام اين قدرت و نيرو را به هر شكل ممكن در راه خدا هزينه كند. به عبارت ساده تر، خداوند مى خواهد بگويد از نعمت هاى من بخوريد و قدرت بيابيد تا بتوانيد در راه من و براى من كار كنيد و براى من شويد. همه اين نعمت ها متعلق به من است، خودتان هم از آن من هستيد، پس اين نعمت ها را مصرف كنيد تا توانمند شويد و توانتان را خرج من كنيد و گمان هم نكنيد خير كارهايتان به من مى رسد:

«ان أحسنتم أحسنتم لأنفسكم».

اگر نيكى كنيد، به خود نيكى كرده ايد.

اگر يوسف يوسف شد، سودى براى من نداشت. براى خودش و دنيايش و برادرانش و خانواده اش سود داشت. او در سفر اول برادرانش به مصر، كيل آنان را پر كرد و عوض و قيمتش را هم نگرفت؛ «در سفر سوم، وقتى برادرانش او را شناختند، گذشته ناپاك آنان را به رخشان نكشيد و در عوض گفت زن و بچه و پدر و مادر و نوه ها و بقيه بستگانتان را هم بياوريد كنار هم با نشاط زندگى كنيم.  يوسف با آن ديدگاه و رفتارش همه جانبه سود كرد و سود رساند، ولى خدا نيازى به سود او نداشت. يوسف در راه خدا و براى خدا بود و خدا هم سود دنيا و آخرت را به او ارزانى داشت.

آيه دوم (نحل، 114):

«فكلوا ممّا رقكم اللّه حلالا طيّبا و اشكروا نعمت اللّه»

از نعمت هايى كه خدا روزى شما كرده است حلال و پاكيزه بخوريد و نعمت خدا را پساس گزاريد.

در آيه اول، سخن از شكر خدا بود و در اين آيه سخن از شكر نعمت هاى اوست. خداوند در اين آيه مى خواهد بگويد آنچه را كه براى شما نعمت قرار دادم بى جا و در راه باطل مصرف نكنيد، در راه شيطان و هواى نفس استفاده نكنيد، بلكه نعمت خدا را در راه مثبت هزينه كنيد تا شكر آنرا به جا آورده باشيد.

اما آيه سوم (سبأ، 15):

«كلوا من رزق ربّكم و اشكروا له».

از رزق و روزى پروردگارتان بخوريد و براى او سپاس گزارى كنيد.

اين رزق رزق پروردگار شماست و دست محبت و رحمت او در ساخت اين نعمت ها در كار بوده است. پس، اين نعمت ها را تبديل به نجاست هاى فكرى و عملى و اخلاقى نكنيد.

اگر يوسف يوسف شد، به دليل گوش سپردن و عمل كردن به فرمان خدا بود. او عقلش را با نعمت هاى خدا فعال كرد، روحش را با نعمت هاى خدا پرنور كرد و از بالاترين نعمت خدا در زندگى اش، يعنى نبوت يعقوب و اسحاق و ابراهيم، خيلى خوب استفاده كرد و شكر آن ها را به جا آورد و براى هميشه اسطوره پاكى و سلامت شد.

 


منبع : پایگاه عرفان
  338
  0
  0
امتیاز شما به این مطلب ؟

آخرین مطالب

    مرگ و فرصتها - جلسه هفتم
    اوج عرفان و تعالیم دینی در کلام صدیقۀ طاهره(س)
    سرانجام تواضع و تکبر مقابل اوامر الهی
    چگونه محبوب خدا شویم- جلسۀ چهارم
    مرگ و عالم آخرت
    بعثت پیامبران برای درمان بیماری شرک
    احوالات و اهداف مومن و پاسخ به سوالات
    مبداء آفرینش موجودات
    مقام حضرت زينب (س)
    خودشناسی و قیمت‌شناسی انسان

بیشترین بازدید این مجموعه

      از نصايح پيامبر به ابوذر
      چگونه محبوب خدا شویم- جلسۀ چهارم
      مرگ و فرصتها - جلسه هفتم
      چند روايت عجيب در مورد پدر و مادر
      مرگ و عالم آخرت
      حكايت سعدى درباره حرص مال دنيا
      داستان صبر رشید هجری
      روایت پیامبر درباره خیر
      شرک به پروردگار، ظلمی عظیم
      مبداء آفرینش موجودات

 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز