فارسی
پنجشنبه 14 فروردين 1399 - الخميس 8 شعبان 1441
  816
  0
  0

رابطه سوره حمد ميان رب و عبد

 

منابع مقاله:

کتاب   : تفسير حكيم جلد یک

نوشته : حضرت آیت الله حسین انصاریان

 

شيخ طوسى بزرگ فقيه و اصولى و مفسر كمنظير در كتاب امالى، و چهره برجسته حديث شيخ صدوق در كتاب عيون اخبار الرضا از حضرت عسگرى از پدرانش از اميرالمؤمنين (ع) روايت مى كند كه آن حضرت فرمود:

رسول خدا گفت: خداى عزوجل فرمود: فاتحةالكتاب را ميان خود و بنده ام تقسيم كرده ام، نيمى براى من و نيمى براى بنده ام و حق اوست هر آنچه بخواهد.

هنگامى كه بگويد: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خدا مى گويد: بنده ام به نام من آغاز نمود، بر من سزاوار است كه امورش را به نفع او به نتيجه برسانم و در احوالش بركت قرار دهم.

چون بگويد: الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ خدا مى گويد: بنده ام مرا ستايش كرد، و دانست كه يقيناً همه نعمت هائى كه در اختيار اوست از سوى من است و بى ترديد بلاهائى كه از او برطرف مى كنم به نيروى فضل و احسان من است، شما را «اى فرشتگان»، گواه مى گيرم كه به نعمت هاى دنيايش نعمت هاى آخرت را نيز بيفزايم، و بلاهاى آخرت را از او بگردانم، چنان كه بلاى دنيا را از او برطرف نمودم.

زمانى كه بگويد: الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خداى جل جلاله مى گويد: بنده ام گواهى داد كه من رحمان و رحيم، شما را «اى فرشتگان» گواه مى گيرم كه: بى ترديد از رحمتم بهره اى فراوان و نصيبش را بسيار مى دهم.

هنگامى كه بگويد: مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ خداى جل جلاله مى فرمايد: شما را گواه مى گيرم هم چنان كه اعتراف نمود، من مالك روز پاداشم، البته حسابش را روز حساب آسان گردانم و از بدى هايش گذشت كنم.

چون بگويد: إِيَّاكَ نَعْبُدُ خداى عزوجل مى گويد:

بنده ام راست گفت، فقط مرا بندگى مى كند. شما را گواه مى گيرم كه حتماً براى بندگى اش آن چنان پاداشى دهم كه هر كس بندگى اش را نسبت به من مخالفت كند افسوس و غبطه بخورد.

زمانى كه بگويد: وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ ، خداى عزوجل مى فرمايد: بنده ام فقط از من كمك خواست و به من پناهنده شد، شما را گواه مى گيرم كه بى ترديد مددكار اويم و قطعاً در سختى ها به دادش مى رسم و روز گرفتارى اش يقيناً دست او را مى گيرم.

چون بگويد اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ تا آخر سوره خداى عزوجل مى گويد: اين بنده من است و براى اوست آنچه بخواهد: دعاى بنده ام را مستجاب كردم و آنچه خواست به او عطا نمودم و او را از آنچه در هراس و نگرانى است امان دادم. «1»

 

پی نوشت:

______________________________


(1)- عيون اخبار الرضا، ج 1، ص 300. نورالثقلين، ج 1؛ ص 4. بحار، ج 92، ص 227- 226.

 

 


منبع : پایگاه عرفان
  816
  0
  0
امتیاز شما به این مطلب ؟

آخرین مطالب

    فضيلت و اعمال ماه شعبان المعظم
    آیه وفا
    خاطره خادم حرم حضرت ابوالفضل(ع)
    اخلاق و رفتار و صفات امام زين العابدين (ع) در آثار استاد ...
    پاداش مضاعف حضرت عبّاس (ع)  از سوی اهل‌بیت
    معناى «لا اله الا اللّه»
    برتري امام حسين (ع) بر امامان ديگر (ع)
    سیمای امام حسین (ع) در کلام اهل بیت (ع)
    منزلت امام حسین(ع)         
    الگوهای رفتاری و اخلاقی حضرت سیّدالشهدا(ع)  

بیشترین بازدید این مجموعه

      آداب ورود و خروج منزل
      مبعث پیامبر اکرم (ص)
      معناى «لا اله الا اللّه»
      ماوراى هفت آسمان‏
      داستان دعای مشلول
      سیمای امام حسین (ع) در کلام اهل بیت (ع)
      آیه وفا
      خاطره خادم حرم حضرت ابوالفضل(ع)
      عصبانیت شیطان از دعای فرج
      الگوهای رفتاری و اخلاقی حضرت سیّدالشهدا(ع)  

 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز