فارسی
پنجشنبه 14 فروردين 1399 - الخميس 8 شعبان 1441
  1738
  0
  0

فراغ خاطر در قرائت قرآن‏

فائده فراغ خاطر را در وقت قرائت قرآن حضرت صادق عليه السلام چنين بيان مى فرمايند:

هرگاه دل قارى از اسباب تشويش خاطر فارغ باشد و نفس از ما سوى اللّه حالت آسودگى همراهش باشد، خاطر او با تمام وجود متوجه تلاوت و حقايق الهى گشته و از عروض آنچه مانع ادراك بركت نور قرآن و محرومى از آن است ايمن شود،

در آن حال مى داند كه چه مى خواند و چه مى گويد و با كه سخن دارد و اگر تلاوتش محض حركت زبان باشد و با ياد دنيا و شغل به دنيا قرآن خواند هر آينه از منافع تلاوت ممنوع و از ادراك نور قرآن محروم خواهد بود.

 [و إذا اتخذ مجلسا خاليا و اعتزل الخلق بعد أن أتى بالخصلتين الأولتين (خضوع القلب و فراغ البدن) «1» إستأنس روحه و سره بالله عزوجل و وجد حلاوة مخاطبات الله عزوجل عباده الصالحين و علم لطفه بهم و مقام اختصاصه لهم بفنون كراماته و بدائع إشاراته ]

قارى قرآن، هنگامى كه مجلس قرائت را از كشش ها و جاذبه هاى غير و ما سوى اللّه خالى كرد و قلب و دل از خلق برداشت و خضوع قلب و فراغ بدن آورد، روح و سرش با حضرت دوست انس گرفته و شيرينى خطابات آن جناب را با عباد صالحش درك مى كند و لطف حضرتش را به آنان در مى يابد و فنون كرامت ها و انحاى عزت ها را كه مخصوص آنان فرموده مى يابد و با آن شرايط به اشارات بديعه و رموزات عجيبه قرآن مجيد خواهد رسيد.

آرى، روح تصفيه شده و نفس تزكيه يافته و عقل منور به نور حضرت دوست گشته و دل آغشته به تواضع و عشق، لياقت قرار گرفتن در بساط انس دارد و در آنجاست كه حقايق قرآن مجيد بر او مكشوف شده و رابطه حضرت حق را از طريق خطابات با عاشقانش درك مى كند و علت مى گردد كه قارى از عباد صالح حق گشته و تمام هستى خود را با آن جناب يك جا معامله كند و از حضرت دوست جز حضرت دوست را نخواهد.

هر دمم موجى زبحر لامكان آيد پديد

 

هر دمم گنجى دگر از گنج جان آيد پديد

هر زمانم ميوه ديگر به كام جان رسد

 

هر دمم بوى دگر زان بوستان آيد پديد

هر دمم صد موسى عمران و طور جلوه اى است

 

گه زدل سر بر زند گاهى زجان آيد پديد

     

 

 [فإذا شرب كأسا من هذا المشرب حينئذ لا يختار على ذلك الحال حالا و لا على ذلك الوقت و قتا بل يؤثره على كل طاعة و عبادة لأن فيه المناجاة مع الرب بلا و اسطة]

چون قارى جامى از اين شراب روحانى چشيد و سرش از محبت الهى گرم شد، هيچ حالى را بر اين حال اختيار نخواهد كرد و بر اين كار، كارى را ترجيح نخواهد داد و وقتى جز اين وقت نخواهد گرفت، بلكه چنين برنامه اى را بر اكثر طاعات و عبادات مقدم خواهد داشت، چرا كه تلاوت كتاب، مناجات بى واسطه با حضرت اوست و انس با جنابش بدون حاجب و مانع.

زشراب وصل جانان سر من خمار دارد

 

سر خود گرفته دل هم سر آن ديار دارد

چه كند دگر جهان را چو رسيد جان به جانان

 

چو رسيد جان به جانان به جهان چه كار دارد

سر من ندارد اين سر غم من ندارد اين دل

 

كه به اين سر و به اين دل غم كار و بار دارد

ببر از سرم نصيحت ببر از برم گرانى

 

نه سرم خرد پذيرد نه دلم قرار دارد

سر من پر از جنون و دل من پر است از عشق

 

نه سرم به حال عقل و نه دل اختيار دارد

سر پر غرور زاهد به خيال حور خورسند

 

دل بى قرار عاشق سر زلف يار دارد

     

 

 


منبع : پایگاه عرفان
  1738
  0
  0
امتیاز شما به این مطلب ؟

آخرین مطالب

    نفس و هفت مرحله آن
    جايگاه زن قبل از اسلام
    مراحل مختلف شكل‏گيرى انسان در رحم مادر
    مفهوم و چگونگى برزخ‏
    دين و رابطه آن با انسان‏
    وسايل شيطان براى فريب انسان‏
    اهتمام اهل خدا به نماز اول وقت‏
    انديشه در آفرينش زمين و آسمان‏
    فراغ خاطر در قرائت قرآن‏
    ورع در آيينه روايات‏

بیشترین بازدید این مجموعه

      نفس و هفت مرحله آن
      فرق خوف و خشيت
      عالمان هوى‏پرست قرن بيستم
      آثار خطرناك مال حرام
      شهوت شكم يا تنور جهنم
      قناعت در كلام سعدى‏
      عالم نبات‏
      حكمت در معرفى انسان كامل‏
      تفكر در آثار و نشانه‏هاى الهى‏
      بالاترین درجه عقل انسان

 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز