فارسی
يكشنبه 04 فروردين 1398 - الاحد 17 رجب 1440
  7119
  0
  0

درس تفسیر قرآن ـ جلسه صد و دوازدهم

 بسم الله الرحمن الرحيم الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی جمیع الانبیاء و المرسلین و الائمة المعصومین علیهم السلام.
بحث در باره آب (وَأَنزَلَ مِنَ السَّمَاء مَاء)  امروز پرونده اش بسته مي شود و وارد (فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَرَاتِ رِزْقًا لَّكُمْ)  مي شويم.
تاحدي در چند جلسه نقش آب و اينکه از اعظم نعمتهاي پروردگار و نعمت ريشه اي است بيان شد. نقش آب، کاربردي و حياتي است. ممکن است كسي بعضي از نعمتها را تا آخر عمر مصرف نکند يا به آن دست پيدا نکند و ضرر جاني نداشته باشد. ولي آب اينطور نيست، آب يک ماده حياتي است و داراي جايگاه ويژه اي در حيات موجودات زنده است، و هر يک پرونده اي بسيار گسترده دارد جاي بحث و فرصت آن در اختيار ما نيست.
يکي از مصارف آب در کشاورزي است. آب اگر به زمينهاي کاشته شده نرسد فکر بکنيد چه خواهد شد، هيچ دانه نباتي و هسته اي رشد نخواهد کرد، تمام درختان هم خشک خواهند شد و حيات بسياري از موجودات نابود خواهد شد. انسان و بسياري از حيوانات که در زندگي انسان کار برد دارند، تغذيه آنها هم از همان کشاورزي و زراعت است.
براي پختن غذاها آب جايگاه خاصي دارد، براي رفع تشنگي تشنگان، کل موجودات زنده، آب عامل بسيار موثري است.
براي درمان بعضي از دردها که بعضي از رواياتش خوانده شد و الان هم بسياري از اطباء براي درمان بعضي از دردهاي مفصلي به مردم سفارش مي کنند استخر بروند و بخصوص در استخر راه بروند و تجربه هم ثابت کرده است که اين ورزشهاي صحيح در آب استفاده داشته و رفع درد کرده است و درمان آور بوده است.
مسئله تبخير را قبلا عرض کردم، اگر تبخير نبود ابدا خيمه حيات برپا نمي شد، اگر هم کامل انجام مي گرفت باز هم خيمه حيات سرنگون مي شد.
يک نگاهي هم به ترکيب آب بياندازيد که اين قدرت نمايي پروردگار مهربان عالم بيشتر برايمان روشن بشود. اين آب سيال روان ميعاني خنک، که ميليونها اثر در زندگي موجودات زنده بر آن مترتب است از چه ساخته شده است، مواد ساختماني آن چيست؟
اين يک مسئله ثابتي است و هنوز کسي در آن شک نکرده است و مسئله اي فوق آن نياورده است و تجزيه ها هم مي گويد که آب يک ترکيب شيميايي است آب مرکب از دو گاز است اکسيژن که کمک به سوختن مي کند اگر نبود، هيچ گازي روشن نمي شد و هيچ کوره آهنگري و کوره ذوب آهن و ساخت فولاد اصلا کار نمي کرد.
اکسيژن که مشتعل مي کند و مي سوزاند و هيدروژن که مي سوزد يعني يک گازي است که اگر کبريت به آن بزنند خودش مي سوزد.
چه شگفت انگيز است که اين قدرت بي نهايت از دو گاز که يکي مشتعل مي کند و يکي مي سوزد آبي خنک و خوشگوار به وجود مي آورد تا چراغ حيات را در همه اموري که لازم است به حرکت بياورد.
يک مطلب جالبي را برايتان بگويم بسياري از بزرگان از قديمي ترين انسان ها قبل از اسلامشان تا بعد از اسلام و از شخصيت هايي در اسلام مانند ابن سينا تا شخصيت هاي غير اسلامي مانند کارل دانشمند معروف فرانسوي و انيشتين دانشمند معروف آلماني که در آمريکا زندگي مي کرد همه اصرار بر اين معنا دارند که حقيقت چيزي بر بشر کشف نشده، تمام علومي که در اين عالم است نسبت به عناصر و اشياء و موجودات فقط بيان کننده طول و عرض و حجم و رنگ و آثارند.
اگر بپرسند اکسيژن ساختمانش چيست؟ مي گويند اتم است. اتم چيست؟ موجودي مرکب از دو هسته مثبت و منفي و الکترون، اينها بيان خصوصيات و اوصاف و طول و عرض است. اما حقيقتش چيست؟ اين را کسي نمي داند.
ساختمان اکسيژن و هيدروژن از مولکول ها و اتمهاي غير قابل رويت ساخته شده است. ساختمان اين دو عنصري که آب را تشکيل مي دهند، با محاسبه و اندازه گيري علمي، با دستگاه هاي بسيار قوي مي شود به آن رسيد. قطر يک مولکول اکسيژن يعني يک اتم، چه مقدار قطر دارد كه برابر با يک ششصد و پنجاه ميليون سانتي متر است. اين را حتي نمي توانيم کاملا درك کنيم که طول يک سانتي متر را به يک ششصد پنجاه ميليون برابر کوچک کنيم، اين قطر يک ملکول اکسيژن مي شود. که اصلا تصور چنين ذرّه اي براي ما مشکل است، آن وقت براي اين که نشان بدهند خدا چه کرده است، مي فرمايند خداوند تمام ملکولهايي را که در يک ليوان آب يک ليتري است، اگر تمام ملکولها را رنگ قرمز بزنند که از آن بي رنگي در بيايند و رنگ بگيرند، سپس اين ليوان که تمام ملکولها و اتمهايش را قرمز رنگ کردند با همه آبهاي اقيانوسهاي زمين مخلوط بکنند و در هر کجاي کره زمين که ما يک بطري يک ليتري آب از مجموع اين اقيانوسها برداريم، در يک ليتر آب، هزار ملکول سرخ وجود دارد حالا تعداد اين ملکول و هيدروژن را چگونه مي شود حساب کرد، يعني بايد کل آبهاي اقيانوسها را يک ليتر يک ليتر برداريم تا کاملا خشک بشود و آن تعداد را تجزيه به 1000 ملکول بکنيم تا عدد بدست بيايد که يک ليوان آبي که ما مي خوريم چقدر ملكول در اين ليوان وجود دارد. وبعد اين آبي که مي خوريم با لوزالمعده، با معده، با پوست، با کبد، با غضروف، با استخوان، با روده کوچک، با روده بزرگ، با کليه، با جاهاي ديگر طحال با مثانه، هماهنگ است اين چقدر عجيب است.
(مِنَ الثَّمَرَاتِ رِزْقًا لَّكُمْ)
خدا مي داند اين باراني که در تمام کشورها ميبارد هر يک ليترش چه اندازه ملکول در هيدروژن و اکسيژنش است که در اين باغها و گلستانها و زارعت ها تأثير مي گذارد.
در هر صورت بايد اين آيه را کاملا با همه وجود قبول کنيم که (وَإِن تَعُدُّواْ نِعْمَتَ اللَّهِ لاَ تُحْصُوهَا)  چون هر يک ملکول يک نعمت است و کجا مي شود شماره کرد و اين فقط براي آب است، ترکيبات گندم، به تنهايي از 16 عنصر ترکيب مي شود يک عنصرش آب است مقدار آبي که در گندم است و مقدار آبي که در هندوانه، در انگور، در سيب، اينها واقعا حيرت آور است و قابل درک نيست.
(فَأَخْرَجَ بِهِ) باء در آيه سببيت است، «لکم» لامش لام انتفاع است يعني بين تمام محصولات کشاورزي و آب رفاقت کامل است، به وسيله آب ما تمام ثمرات را بيرون مي آوريم از خاک که رزق آن به نفع شما باشد. حالا اگر به کتابهاي علمي مراجعه کنيد، کتابهايي که دربارة کشاورزي است يا مجلات، که چه فعل و انفعالاني در اين آب در اين خاک، در اين نور خورشيد و در اين هوا که ترکيبي که از اکسيژن و ازت است در اين چهار عنصر بوجود مي آيد که ميليونها شکل گل، دانه و ميوه و دانه نباتي بدست مي آيد.
عجيب اين است که تمام اين ميوه ها براي بقاء، باز تخم را در خودشان مي سازند و اگر نمي ساختند زراعت و کشاورزي و باغداري خاتمه پيدا کرده بود. سيب اگر يک بار به وجود مي آمد ودر درون خودش دانه نمي ساخت به اذن خدا که دوباره آن را بکارند وقتي خشک شد. يا ديگر ميوه جات واقعا چه مي شد، اين ارتباط جهان با هم خيلي چيز عجيبي است.
خداوند همه چيز را آشتي داده است فقط اين انسانها با هم قهر هستند و آشتي نمي کنند اگر يکي هم بخواهد آشتي کند اغلب ديگران حاضر به آشتي نيست حالا دورنماي ثمرات را نگاه بکنيد وقتي گرسنگي احساس مي شود. در حقيقت شكم اعلام مي کند اين گرسنگي نعمت است اين تشنگي نعمت است، چون اگر ما گرسنه و تشنه نشويم و خدا شكم ما را پر بکند و ما ميل به غذا و ميل به آب پيدا نکنيم چه بسا سراغش نرويم، يک گوشه بيافتيم و بميريم، خود اين گرسنگي فرياد الهي است. يک اعلام الهي است که حقيقت آن هم هنوز مشخص نيست که چي مي شود آدم گرسنه مي شود و خوابش مي برد.
اين اعلام نيازمند به مواد غذايي و اعلام نداي الهي است واقعا، بهترين روايات در باب غذاها، به اندازه خوردن و دارو بودن غذاها در منابع ما ذکر شده است. که همه را هم در يك كتاب چاپ کردند مانند طب النبي، طب الصادق، طب الرضا، و منافع غذاها که يک بخش آن در توحيد مفضل است. يک بخشش هم در باب اطعمه و اشربه کتاب شريف وسائل و مستدرک و بحار مرحوم مجلسي آمده است. در آنجا به بصيرت ائمه و آگاهي ائمه و علم گسترده ائمه بيشتر پي مي بريم و در محکم کردن بنياد اعتقاديمان به اين صاحبان ولايت کليه الهيه، موثّر است.
 از برخي جهات بدن ما شبيه به ماشين است که براي فعاليت و حرکت انرژي نياز دارد بخشهايي از بدن بايد گاه به گاه ترميم بشوند و بخشهايي بايد تجديد ساختمان بشوند. خيلي از سلولها زمان معيني دارند کارشان که تمام شد مي ميرند. اين کبد است که دستگاه سلول سازي دارد و از عجايب است وقتي در يک ناحيه بدن، اين را ثابت کردند مثلا 1250 سلول مي ميرد، دستگاه سلول سازي بدن 1250 سلول براي آن ناحيه مي سازد نه کمتر نه زيادتر. و اين سلول سازي هم از عجايب وجود موجودات است. يک استفاده اي كه ما در بخش اعتقاد از اين سلول سازي مي توانيم داشته باشيم اين است كه ما ميوه ها را از آن منبع حياتشان که درخت يا زمين است مي چنيم و درو مي کنيم، بخشي از آن را مي پزيم و تمام اين گوشت و لوبيا و نخود پخته مي شود، بعضي ها ميوه ها را هم پخته مي خورند. وقتي غذا پخته شد تازه در دهان مي گذارند و با آسياي دهان حسابي مي چرخند وقتي خورد کرد، مي بلعند که خود بلعيدن هم يکي از نعمتهاي پروردگار است. ماهيچه هايي است که در دهان غذا را مي بلعد همه يكجا در معده هم نمي افتد از لوله ي مري آرام در معده مي آيد، بعد معده يک آزمايشگاهي است تا حالا دانشمندان ثابت کردند يک ميليون کار انجام مي دهد. يک کار اين است که اگر در غذا يک استخوان بسيار ريزي يا يک ميخ ريز باشد و با لقمه فرو برود، اگر بخواهد در معده چرخ بزند، در هنگامي که معده مي خواهد غذا را هضم بکند به هر کجاي معده که برود خراش مي زند و زخم مي کند ايجاد خونريزي مي کند معده وقتي مي بيند يک شي ناباب وارد آن شده است، خيلي عجيب است اول به نوک اين استخوان تيز و ميخ اسيد شديدتر مي پاشد و از آن تيزي خارجش مي کند بعد از مواد غذايي يک لايه نرم روي آن مي کشد و بيرونش مي کند و به روده مي دهد و از روده هم مي رود تا خارج بشود.
اين يک کار معده است، حالا اين ميخي که ما مي بلعيم يا استخوان ماهي يا حيوان حلال گوشت ديگر خودمان که نمي توانيم دنبال آن برويم و آن را دربياوريم يا روي آن لايه نرم بکشيم.
معده بحثي دارد دررابطه با غذا و غذا در رابطه زراعت و زراعت در رابطه با باران و باران در رابطه با ابر و ابر در رابطه سطح دريا و سطح دريا در رابطه با خورشيد همه با همديگر در ارتباطند و عين دانه تسبيح در يک نخ به هم بسته شده اند.
غذا، بعضي سلولهاي مرده را با عدد معين جبران و ترميم مي کند، يعني بريدگي را ترميم مي کند، مرده را تجديد مي کند، حالا که غذا هضم شد و تبديل به سلول زنده شد، يعني خدا مرده را در ما زنده مي کند و مثل ميليونها يا ميلياردها ماده مرده، دانه هاي ريز مرده تبديل به سلول زنده مي شوند.
ديدها گر بينا بود هر روز و هر جا روز محشر است ، وقتي از اين مواد غذايي پخته شده و هضم شده سلول زنده درست مي کند که خود ترکيب سلول زنده از 63 عنصر واقع در جهان خلقت است، ديگر زنده کردن مرده کاري برايش ندارد.
غذاها از نظر ترکيب شيميايي با هم تفاوت دارند، ممکن است غذايي فاقد يک يا چند چيز مفيد باشد که بدن واقعا به آن نيازمند است روي اين حساب براي بدن سالم و براي تداوم سلامت نه فقط غذاي کافي و سير کننده لازم است بايد غذاهاي متنوع استفاده بشود. اين است که پيغمبر اسلام(ص)مي فرمايد: هر کسي چهل روز از گوشت حيوان حلال گوشت نخورد در گوشش اذان بگوئيد. حالا دانشمندان خارجي به آن رسيدند که هر غذايي تمام ويتامينهاي لازم براي بدن را ندارد، ويتامينها در همه غذاها تقسيم شده است بنابراين بايد از غذاهاي متنوع استفاده کرد.
بعد دانشمندان مي گويند شما در طول روز خيلي کار مي کنيد، راه مي رويد، نماز مي خوانيد، حرف مي زنيد، گريه مي کنيد و مي خنديد؛ اما شب وقتي که خوابيديد وضع کاملا آرامي داريد در اين موقع قلب، خون را که همان مواد غذايي تبديل شده است، به همه قسمتهاي بدن مي رساند، سينه در حال نفس کشيدن براي اينکه کار دستگاه تنفس را راحت کند بالا و پايين مي رود، اينها همه براي غذاست. ماهيچه هاي دهان براي هضم ممکن است در فعاليت باشند وقتي شما خوابيد پس به ذخيره ثابتي از اين غذاها نياز دارد که شب شما در حال استراحتيد همه اين کارها را انجام بدهد منبع آن هم غذا است اين همان حرفي است كه خداوند فرموده (رِزْقًا لَّكُمْ) شب تا صبح بدن شما منفعت مي برد و خون به همه بدن پخش مي شود و بالا و پايين مي رود، اين انرژي مانند موتور کار مي کند، و تمام اينها مربوط به همان (رِزْقًا لَّكُمْ) است. انرژي وقتي در بدن توليد مي شود از غذايي که خورديم با اکسيژن هوا ترکيب مي شود. هر انساني شبانه روز هفتصد ليتر اکسيژن مصرف مي کند، غذا نيرو ايجاد مي كند و با نفس کشيدن اکسيژن وارد بدن مي شود، انرژي با اکسيژن مخلوط مي شود. بدن ما تا حدي شبيه به ماشين بخار عمل مي کند که حالا هم کاربرد دارد.
نيروي بخار فقط مربوط به يک قرن قبل نيست. کشتي ها با بخار حرکت مي کردند، کارخانه هاي بافندگي را نيروي بخار مي چرخاند، کارخانه هاي صنعتي را نيروي بخار مي چرخاند، قطار را نيروي بخار حرکت مي داد. از اين جهت بدن ما شبيه به نيروي بخار است. انرژي حرارتي لازم براي توليد بخار محرک موتور است. موتور هم هر چه بخواهد نيرو توليد مي کند. در بدن ما غذا  با اکسيژن مي سوزد، تا انرژي لازم براي گرم نگاه داشتن بدن و قدرت حرکت را تامين بکند، انسان هميشه تقريبا طبيعي دوازده درجه حرارت بدني داريم، وقتي يک مقدار بالا برود گفته مي شود تب کرده است. پايين بيايد گفته ميشود سرما خورده است. ما حرارت لازمي را در يک عدد معيني لازم داريم چگونه يک بدن را نود يا صد سال پروردگار با اکسيژن و غذا مخلوط و ايجاد سوخت براي بدن آماده مي كند و در يک حرارت معيني نگه مي دارد مثلا با اين حرارت اميرالمومنين(ع) مي فرمايد: چه طوري است که چشم ما که پيه است اين تأثير را نمي پذيرد.
بدن از تعداد بيشماري سلول ساخته شده، که اين از عجايب خلقت است که هر كه شماره کند سلولهاي بدنش را مي بيند سلولها هم باهم متفاوتند. اگر يک دقيقه هزار سلول را بشمارد سيصد هزار سال طول مي کشد تا آجرهاي ساختمان بدن که روزي از شير مادر و بعد هم از (رِزْقًا لَّكُمْ) ساخته شده بشمارد، هر سلولي به کار بدن شما کمک مي کند، غذاي هضم شده را مي گيرد و به صورت ماده زنده در مي آيد و ماده نمو مي کند، به اندازه معين که رسيد به اراده خداوند كامل دو تا مي شود.
آن دو تا سلول هم كامل چهار تا مي شوند. همينطور رشد مي کنند و تقسيم مي شوند. تا اين بدن، پنجاه سال، شصت سال، صد سال، سر پا بماند و کار و زندگي بکند.
(العظمة لله الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ) واقعا (لاموثر في الوجود إِلاَّ اللَّهُ)، واقعا (لا حولَ و لا قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ) حقيقت که بايد انداد براي خدا قرار داده نشود.
اين همه سخن براي اين است که او عبادت بشود و در مقابلش کسي معبودي را جاهلانه پرستش نكند. (إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ)


منبع : روابط عمومی و امور بین الملل مرکز علمی تحقیقاتی دارالعرفان الشیعی
  7119
  0
  0
امتیاز شما به این مطلب ؟

آخرین مطالب

      جلسه یکصد و شصت و پنجم (درس 21 سال 94)
      درس تفسیر قرآن - جلسه یکصد و شصت و چهارم (درس 20 سال 94)
      درس تفسیر قرآن - جلسه یکصد و شصت و سوم (درس 19 سال 94)
      درس تفسیر قرآن - جلسه یکصد و شصت و دوم (درس 18 سال 94)
      درس تفسیر قرآن - جلسه یکصد و شصت و یکم (درس 17 سال 93)
      درس تفسیر قرآن - جلسه یکصد و شصتم (درس 16 سال 93)
      درس تفسیر قرآن - جلسه یکصد و پنجاه و نهم (درس 15 سال 93)
      درس تفسیر قرآن - جلسه یکصد و پنجاه و هشتم (درس 14 سال 93)
      درس تفسیر قرآن - جلسه یکصد و پنجاه و هفتم (درس 13 سال 93)
      درس تفسیر قرآن - جلسه یکصد و پنجاه و ششم (درس 12 سال 93)

بیشترین بازدید این مجموعه

      تفسیر قرآن ـ جلسه اول
      درس تفسیر قرآن - جلسه یکصد و چهل ششم (درس 1 سال 93)
      درس تفسیر قرآن - جلسه یکصد و پنجاه و دوم (درس 8 سال 93)
      درس تفسیر قرآن - جلسه یکصد و پنجاه و ششم (درس 12 سال 93)
      درس تفسیر قرآن - جلسه یکصد و پنجاه و هشتم (درس 14 سال 93)
      درس تفسیر قرآن - جلسه یکصد و پنجاه و نهم (درس 15 سال 93)
      درس تفسیر قرآن - جلسه یکصد و شصت و دوم (درس 18 سال 94)
      درس تفسیر قرآن - جلسه یکصد و شصت و سوم (درس 19 سال 94)
      درس تفسیر قرآن - جلسه یکصد و شصت و چهارم (درس 20 سال 94)
      جلسه یکصد و شصت و پنجم (درس 21 سال 94)

 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز