عربي
Sunday 21st of April 2019
  552
  0
  0

تعریف الشیعة

تعریف الشیعة

فی هذا المذکرة نبداء بالبحث فی تعریف الشیعة وندخل بعد ذلک مباشرة فی الاجابة عن الشبهات حول کیفیة نشاْتها وتکوینها بالاستفادة عن المنابع التاریخیة والرواییة.
فالسؤال الاساسی هو :
ماذا هو المراد عن الشیعة ؟
قبل ان ندخل فی البحث یجب ان نعرّف الشیعة و انه من هم الشیعة ؟
ان الشیعة فی اللغة هم الاتباع والانصار کما نقل عن مصباح القیومی فی مادة شیع .
کذالک ذکر الراغب الاصفهانی فی مادة شیع فی مفرداته :
الشیعة« هم من یتقوّی بهم الانسان »
وجاء فی القران الکریم « فاستغاثه الذی من شیعته علی الذی من عدوه » (1) وجاء فی سورة صافات آیة /83 «وان من شیعته لابراهیم »
واما فی الاصطلاح الشیعة تطلق علی الفرقة الموالیة لامیر المـؤمنین علی ابن ابی طالب ولابنائه المعصومین القائلة بامامتهم .
وجاء فی المعجم الوسیط : «والشیعة فرقة کبیرة من المسلمین اجتمعوا علی حبّ علی وآله واحقّیتهم بالامامة ( مادة شیع ) .
یقول :الشیعة هم الذین شایعوا علیاً علی الخصوص وقالو بامامته وخلافته نصاً و وصیةً ، واما جلیاً واماخفیاً ، واعتقدوا اٌ ن الامامة لا تخرج عن اولاده وان خرجت فبظلم یکون من غیر او بتقیةٍ من عنده والنص الجلی ( من کنت مولاه فهذا علی مولاه ) والنص الخفی تبلیغ سورة البرائة وغیرها .(2)
والشیخ المفید یقول ان کلمة الشیعة اذا جاءت مع علامةالتعریف (ال ) فهی خاصّة باتباع امیرالمؤمنین (علیه السلام ) والقائلین بامامته بلا فصل مع نفی امامة من تقدمه فی مقام الخلافة .
استعمال لفظ الشیعة فی کلمات المؤرّخین و أصحاب المقالات
السؤال: فی من استعمل لفظ الشّیعة فی کلمات المؤرّخین و أصحاب المقالات؟
الجواب: قد غلب استعمال لفظ الشیعة بعد عصر الرسول تبعاً له فیمن یوالی علیّاً و أهل بیته و یعتقد بإمامته و وصایته، و یظهر ذلک من خلال کلمات المؤرّخین و أصحاب المقالات و التی نشیر إلى بعضها:
1- روى المسعودی فی حوادث وفاة النبی: أنّ الإمام علیّاً أقام و من معه من شیعته فی منزله بعد ان تمّت البیعة لأبی بکر.[1]
2- قال أبو مخنف: اجتمعت الشیعة فی منزل سلیمان بن صرد فذکروا هلاک معاویة فحمدنا اللَّه علیه فقال: إنّ معاویة قد هلک، وأنّ حسیناً قد تقبّض على القوم ببیعته، وقد خرج إلى مکّة وأنتم شیعته وشیعة أبیه.[2]
3- وقال محمّد بن أحمد بن خالد البرقی (ت 274 ه): إنّ أصحاب علیّ ینقسمون إلى الأصحاب، ثمّ الأصفیاء، ثمّ الأولیاء، ثمّ شرطة الخمیس... ومن الأصفیاء سلمان الفارسی، و المقداد، و أبوذر، و عمّار، و أبو لیلى، و شبیر، و أبوسنان، و أبوعمرة، و أبو سعید الخدری، و أبو برزة، و جابر بن عبد اللَّه، و البراء بن عازب، و طرفة الأزدی.[3]
4- و قال النوبختی (ت 313 ه): إنّ أوّل فرق الشیعة، و هم فرقة علیّ بن أبی طالب، المسمّون شیعة علیّ فی زمان النبیّ وبعده، معروفون بانقطاعهم إلیه و القول بإمامته.[4]
5- و قال أبو الحسن الأشعری: و إنّما قیل لهم الشیعة؛ لأنّهم شایعوا علیّاً، و یقدّمونه على سائر أصحاب رسول اللَّه.[5]
6- و قال الشهرستانی: الشیعة هم الذین شایعوا علیّاً على الخصوص، و قالوا بإمامته و خلافته نصّاً و وصیّةً.[ 6]
المصادر:
1- قصص / 15
2- والشهرستانی فی صفحة۱۳۱ من الملل والنحل وفی مقدمة ابن خلدون صفحة (۱۹)

 

 


source : .www.rasekhoon.net
  552
  0
  0
امتیاز شما به این مطلب ؟

آخرین مطالب

      رده‌بندی انسان‌ها از منظر روایت امام صادق(ع)
      تجلی ولایت علمی خداوند در وجود معصومین(علیهم‌السلام)
      پرکردن ظرف وجودی انسان
      گرایش‌های مثبت و منفی در زندگی بشر
      ظهور معارف در سیرۀ ابی‌عبدالله(ع)
      علم عینی معصومین(علیهم‌السلام)
      تربیت شدن با آداب الهی
      شکر خداوند در خوشی و ناخوشی
      مقام حضرت زينب (س)
      شتافتن عاشقانهٔ بهشت به‌سوی چهار بانوی عالم

بیشترین بازدید این مجموعه

      نعمت‌ هایی که جایگزینی براي آن‌ ها نیست.
      مقام حضرت زينب (س)
      مرگ و فرصتها - جلسه هفتم
      چند روايت عجيب در مورد پدر و مادر
      سِرِّ نديدن مرده خود در خواب‏
      مرگ و عالم آخرت
      امام حسين عليه ‏السلام امانت پروردگار
      رمز موفقيت ابن ‏سينا
      امام زمان عليه السلام فريادرس انسان‏ها
      عشق امام سجاد (ع) به عبادت

 
user comment