در پايان آيه شريفه بنىاسرائيل را از سركشى و فساد و طغيان و افساد كه از مصاديق بارز و خانمان سوزش اختلاف و ناسازگارى با يكديگر و جنگ و خونريزى و نهايتاً تباه شدن جان و مال و ناتوان شدن بنيه جامعه و از دست رفتن اتحاد و وحدت است اكيداً نهى مىكند آنجا كه مىفرمايد:
از همه نعمتهائى كه به شما عطا كردهام يا به سبب اين
امام عليه السّلام همچون سلف صالح و خلفت پاكش از تمام محاسن و محامد اخلاقى بهره جامع داشت، و ازهرگونه عيب و نقصى در زيمنه اخلاقو سائر شئون حيات پاك بود. هيچ برخورد و حادثه و مصيبتى آن حضرت را از تجلّى دادن حسنات الهى بازنداشت، و وى را به سيّئات اخلاقى آلوده نكرد. اين فقير پر از عيب و نقصض، براى يافتن حالات الهى حضرت زين العابدين عليه السّلام به كتب مختلف روائى و تاريخى مراجعه كردم و تا آن جه كه در توان داشتم قطعه هاى نابى در اين زمينه يافتم، آنچه از آن ميسّر است در اين سطور مى آورم، باشد كه براى همه ما درسى و دروسى در عرصه گاه محامد اخلاقى و حسنات الهى باشد. آنچه نقل مى شود مى توانيد در «بحاراالانوار»، «أعلام الدين»، «كشف الغمّة»، «مناقب ابن شهر آشوب»، «إعلام الورى»، «مستدرك سفينه» ببينى.