ابوحمزه ثمالى از حضرت زين العابدين نقل كرده كه آن بزرگوار فرمود: مردى با همسرش به كشتى نشست، كشتى در برخورد با امواج درهم شكست، از مسافران كشتى جز همسر آن مرد كسى نجات نيافت، آن زن به وسيله تخته پارهاى خود را به جزيرهاى رسانيد در آن جزيره مرد راهزنى بود كه از هيچ گناهى امتناع نداشت، راهزن با زن مصادف شد، زنى تنها و جوان و بدون يا
امام عليه السّلام همچون سلف صالح و خلفت پاكش از تمام محاسن و محامد اخلاقى بهره جامع داشت، و ازهرگونه عيب و نقصى در زيمنه اخلاقو سائر شئون حيات پاك بود. هيچ برخورد و حادثه و مصيبتى آن حضرت را از تجلّى دادن حسنات الهى بازنداشت، و وى را به سيّئات اخلاقى آلوده نكرد. اين فقير پر از عيب و نقصض، براى يافتن حالات الهى حضرت زين العابدين عليه السّلام به كتب مختلف روائى و تاريخى مراجعه كردم و تا آن جه كه در توان داشتم قطعه هاى نابى در اين زمينه يافتم، آنچه از آن ميسّر است در اين سطور مى آورم، باشد كه براى همه ما درسى و دروسى در عرصه گاه محامد اخلاقى و حسنات الهى باشد. آنچه نقل مى شود مى توانيد در «بحاراالانوار»، «أعلام الدين»، «كشف الغمّة»، «مناقب ابن شهر آشوب»، «إعلام الورى»، «مستدرك سفينه» ببينى.