عروة الوثقی

پسر یکی از روحانیون اهل تسنن بندرعباس ، چند سالی بود که با دوست همکلاسی اش پای منبر من می آمد . روزی نزد من آمد و گفت : « در اثر بیانات شما بسیار مجذوب فرهنگ شیعه شده ام و می خواهم شیعه بشوم . » گفتم : « شما شیعه هستی و دیگر لزومی ندارد شیعه بشوی . فقط از این پس اعمال عبادی خود را بنا به منظر اهل بیت (ع) انجام بده . »
برای تشویق و تکریم هر چه بیشتر ، او را به منزل آوردم و به دوستان معرفی کردم . گفتم : « این جوان فرزند یکی از علمای اهل سنت است که به سفارش فخررازی ، یکی از علمای بزرگ اهل سنت ، عمل کرده و به امیر المومنین (ع) و فرهنگ او ، که غنی ترین فرهنگ است ، پیوسته است . »
فخررازی در اولین جلد تفسیر کبیرش ، در مسئلۀ « بسم الله الرحمن الرحیم » که آیا این جمله جزو سوره هست یا نه ، می گوید : « من آن را جزو سوره می دانم و در نماز می خوانم . دلیل من همان است که علی بن ابیطالب در نمازهایش « بسم الله الرحمن الرحیم » را می خوانده است . » سپس می افزاید : « من اتخذ علیا اماما فی دینه فقد استمسک بالعروة الوثقی » ( هرکس علی را در دین خود به عنوان امام قرار دهد ، به ریسمان محکم الهی چنگ زده است . )